บรรยากาศ The Wailing จริง ๆ แหละ

แต่ตอนจบ The Wailing ดีกว่าเยอะ

คือเรื่องตากล้องเรื่องอะไรพวกนี้ ที่ติดๆใจกัน
นั่นเพราะเราเอาหลักความเป็นจริง หลักการทำหนังDocumeatary ไปจับ ว่าทำไมมันเเบบนั้นเเบบนี้โดยเอาความจริงไปจับ ก็ผิดเเล้วครับ การใส่เเว่นเเบบมองความจริงไปจับกับหนังมันก็ไม่แฟร์กับหนังตั้งเเต่ต้นอยู่เเล้วครับ
(ไม่ใช่ในการจับผิดพล็อตนะครับ เเต่ไปจับผิดวิธีการเล่าเรื่อง ซึ่งมันมีอิสระมากๆ)

ร่างทรงไม่ใช่ Documenatary ที่มีคนถ่ายฟุตเทจจริงๆมาให้เราดู มันคือ Mockcumentary ที่แปลว่าหนังเเกล้งเป็นสารคดี
โจทย์ของหนังเเนวนี้ไม่ใช่ทำให้มันจริง ไม่ใช่ทำให้มันเป็นสารคดี เเต่มันคือหนังที่ต้องการภาพจากมุมกล้องที่เหมือนคนถ่าย เพื่อเหตุผลทางอารมณ์มากกว่า เพราะบางครั้งการถ่ายปกติมันไม่ได้ให้บรรยากาศได้ตรงตามที่ผู้กำกับต้องการสื่อได้ดีพอ(อาจจะเป็นความน่ากลัว,ความหลอน,ความหวาดระเเวง,ความไม่น่าไว้วางใจ ฯลฯ)

ขอทิ้งท้ายคำจาก เจมส์ คาเมร่อนเอาไว้
"บางครั้งผู้กำกับก็ต้องวางความสมเหตุสมผลลงไปบ้าง เพื่อเหตุผลทางด้านอารมณ์"

แอบเสียดายตรงความครึ่งๆกลางๆของ mockumentary เนี่ยแหละ

ถ้าใช้ long take แทนมุมกล้องแบบ handheld (เหมือน 1917, children of men) ผมว่าน่าจะช่วยได้เยอะ แต่คงถ่ายยาก

standard ความน่ากลัวของหนังผีไทยของคนไทยก็มันก็จะเป็นพวกตุ้งแช่ๆเป็นพื้นฐานซะทั้งนั้น จะไม่ค่อยอินแบบนี้ก็ไม่แปลก เหตุผลเดียวกับทำไมละครไทยเดิมๆถึงยังรีรันได้เป็น10รอบ แต่พอทำแบบใหม่ๆ ที่มันดูจะมีสาระแง่มุมมากกว่ากลับไม่มีคนดู แบบเดียวกันเปีะ

6วันก่อนทำพิธีเอาตรงๆโคตรหลอน เก็บไปฝันเลย นางเอกแสดงดีมากๆบทโคตรขัดกับลุคแต่เล่นได้ดีมากๆจริงๆ

สิ่งที่หงุดหงิดคือตากล้องโดยเฉพาะคนที่มันไปเฝ้าบ้านอะ คือมันโง่เกินไปปะโดยเฉพาะตอนอยู่ในห้องน้ำ

เอาตรงๆถ้าจะให้มันเรียลหน่อยคือมันต้องสู้แล้ว แล้วค่อยไปสร้างเรื่องให้มันตายก็ได้แม่งดูแล้วหงุดหงิด555

ถ้าเป็นผม ตอนนั้นถ้าไม่โดนแดกผีEมิ้งก็คงตายคาบาทาผมอะ