ผมชอบเท่ง เถิดเทิงที่สุด

เป็นต้นๆเลยผมให้ หนู เชิญยิ้ม กับ น้าหม่ำ

เป็น นักแสดงตลกอันดับ1ครับ
อันดับ2 ผมให้ศักรินทร์

ส่วนการเล่นตลกไม่ติดอันดับครับ แค่ในรายการแกยังรั้งท้ายเลย

อย่าหา No.1 เลยครับ แต่ถ้าวงการตลกมี Hall of frame ยังไงแกก็ได้เข้าแหละ

ของแบบนี้ไม่จำเป็นต้องมี No.1 เลยจริง ๆ ..มันเหมือนมีใครตั้งคำถามขึ้นมาว่า ในประวัติศาสตร์ศิลปะรูปภาพของศิลปินคนไหนคือ No.1 โลก

กลับมาสู่ประวัติศาสตร์ตลกไทย..

น้าค่อม อยู่หัวแถวแน่นอน ในแง่ภาพจำ ความเป็นธรรมชาติ และฝีมือ... สำหรับผมแกเหมาะกับสายหนังเพราะเป็นคนคาแรคเตอร์ชัดมาก คือคนดูรู้อยู่แล้วว่าแกจะเล่นยังไง แต่ก็ยังตลกสุด ๆ.. ตั้งแต่ชวนชื่น คาเฟ่ มาจนถึงช่วงแกพีค ๆ ในหนัง ออกมาแต่ละซีน การันตีได้เลยว่าตลกแน่ ฝีมือแบบนี้ยังไงก็ไม่ธรรมดา แกบรรลุศาสตร์ในระดับสูงสุด มุขในหนังมันไม่จำเป็นต้องหยาบโลนมากเหมือนแนวคาเฟ่ ซึ่งเข้ากับสไตล์น้าค่อมได้ดี + กับแกมีความเป็นกันเอง หรือความเข้าถึงง่ายโดยธรรมชาติ ถือเป็นตลกคนแรกเลยที่คนดูขอร้องให้พูดคำหยาบ ฟังแล้วรู้สึกดีซะงั้น

ส่วนคนอื่น ๆ ที่เป็นอัจฉริยะในวงการตลก ส่วนใหญ่จะเป็นสายคาเฟ่ เพราะหัวต้องไว ชงเอง กินเอง ได้หมด ผมว่าพอ ๆ กันหมดนะ แต่คนที่จะจำได้หน่อยจะเป็น ป๋าเทพ, โย่ง เชิญยิ้ม, หม่ำ(ไม่ค่อยชอบเป็นการส่วนตัว รู้สึกว่าไปได้ดีจริง ๆ กับสไตล์หยาบและเจ็บตัว แต่ยอมรับว่าเก่ง), โน้ต เชิญยิ้ม, เท่ง, แจ๊ส

์No.1 ยังไงก็ลุงหม่ำ


ไม่ได้แช่งนะ แค่สมมติถ้าลุงหม่ำเสีย ผมว่าคนเสียใจ อาลัย เยอะกว่านี้อีก