ผมกำลังจะไปบอกเลิกผู้หญิงคนนึงครับ


ผู้หญิงคนนี้ผมคบได้มานานมากแล้ว คบกับตั้งแต่เด็กๆเลย จนตอนนี้อายุเกือบ 30 กันแล้ว เรียกได้ว่าโตมาด้วยกันเลย


แต่ถึงกระนั้นระหว่างทางมันก็มีปัญหากันมาเรื่อยๆ และเริ่มหนักขึ้นตอนเริ่มทำงาน ไอ่ตัวผมก็ทนๆไป ให้มันผ่านๆไป จนกระทั่งมีวันนึงผมรู้สึกว่า ผมไม่ได้รักเขาแล้ว


แต่ถึงกระนั้นผมก็ยื้อมาเรื่อยๆ พยายามทำหน้าที่แฟนที่ดีเข้าไว้ แต่ก็ไม่เคยบอกให้เขารู้ตัวเลยว่าสิ่งที่เขาทำกับผม มันทำร้ายความรู้สึกผมลงไปเรื่อยๆ


ผมเริ่มนอกกายเขา เพราะปัญหาแรกของผมคือเรื่อง sex แฟนผมไม่สามารถตอบสนองสิ่งที่ผมต้องการได้ เช่นกัน ผมก็ไม่สามารถตอบสนองเขาได้เหมือนกัน


จนผมไปเจอคนใหม่ คนที่ผมรู้สึกชอบเขามากๆ รู้สึกอยากทิ้งแฟนแล้วไปคบกับ ผญ คนนี้จัง แต่สุดท้ายผมก็ทำไม่ได้เพราะมันเห้เกินไป เลยต้องปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นเดินจากไป ผมก็ได้แต่นั่งอกหักทั้งที่มีแฟน (ฮ่า)


หลังจากนั้นมันก็ไม่มีใครเพราะผมเลือกที่จะปิดตัว เรื่อง sex ก็พยายามออกไปซื้อกินเอา จนผมเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่ผมทำอยู่คือการหนีปัญหา และผมก็ไปเจอผู้หญิงคนใหม่ ที่ผมเริ่มหลงไหลในตัวเขา จนความรู้สึกที่ผมปล่อยคนแรกผ่านไปมันหวนกลับมา


ผมเริ่มกลับมาคิดว่า ผมต้องซื้อกินไปตลอดชีวิตงั้นหรือ ผมต้องมีความสุขกับการแค่เล่นเกมอย่างงั้นหรือ ผมจะมีคู่ครอง ผมอยากจะมีความสุขทีีได้รักใครซักคน


ผมเลยตัดสินใจว่า ผมคงต้องบอกเลิกผู้หญิงคนนี้ เพื่อผมจะได้ไปเจอคนใหม่ที่ผมรู้สึกรักเขาจริงๆ คนที่ผมอยากดูแลเขาจริงๆ ไม่ใช่ดูแลเพราะหน้าที่ ไม่ใช่ดูแลเพราะแค่ผูกพันธ์


และผมสัญญา ถ้ามีคนใหม่ เมื่อมีปัญหา ผมจะบอกเขา จะคุยกับเขา จะไม่ปล่อยให้แย่และพังไปเหมือนแฟนคนแรกของผม


ผมรู้ดีว่าสิ่งที่ผมทำมันเห็นแก่ตัว แต่เมื่อมันถึงจุดจุดนึง จากที่ผมเคยมีความสุขมากๆกับเขา วันนี้มันเฉยชาไปหมดแล้ว


ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจและคำต่อว่า ขอบคุณครับ

งงตรงทนมานานแล้ว หมดรักนานแล้ว

แต่จะเลิกตอนตัวเอง มีคนมารอเสียบแล้ว

เหมือนรอล้มบนเบาะยังไงยังงั้นอะ

ุ้ถ้าทำให้เสียบรรยากาศ โปรดผ่านไปอ่านคอมมเนท์ถัดไป

ตรงที่ว่า มันมีปัญหากันมาเรื่อยๆ นิ เคยคุยกันจริงๆจังๆไหมครับ

มันมีปัญหาที่แก้ได้ ก็ไม่ต้องกังวล ค่อยๆ แก้ไป

กับปัญหาที่แก้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องกังวล ทำความเข้าใจและยอมรับอยู่กับมันให้ได้

ความรัก คือ คนสองคนมองไปทางเดียวกัน ถ้าภาพอนาคตยังเห็นภาพกันก็สู้ปรับ แต่ถ้าไม่ ก็อย่าเสียเวลากัน

ถ้าคิดว่าต้องอยู่เพราะผูกพันธ์ รีบๆบอกก็ดี อายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้ว จะมัวเสียเวลากันไปทำไม

ผมเชื่อว่าคุณคงคิดมาแล้ว ทบทวนมาแล้วอย่างดี

คงไม่ตำหนิหรือแนะนำอะไรคุณได้หรอก แต่ก่อนจะทำอะไร คุณลองจินตนาการอย่างจริงจังถึงวันที่จะไม่มี ผญ คนนี้ในชีวิตอีกแล้วนะครับ

ลองดู

ถ้าคุณพบว่า สิ่งที่คุณต้องการ กับสิ่งที่คุณจะเสียไป น้ำหนักมันไปทางอย่างแรก

ก็ทำสิ่งที่ต้องทำซะ มันคงเจ็บปวดทั้งคู่แหละครับ ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องยอมรับผลที่เกิดขึ้นอย่างแน่วแน่นะครับ

งงตรงทนมานานแล้ว หมดรักนานแล้ว

แต่จะเลิกตอนตัวเอง มีคนมารอเสียบแล้ว

เหมือนรอล้มบนเบาะยังไงยังงั้นอะ

ุ้ถ้าทำให้เสียบรรยากาศ โปรดผ่านไปอ่านคอมมเนท์ถัดไป

ตัดสินใจแล้วก็ตามนั้นครับ

ยังไงอัพเดทหลังบอกเลิกด้วยนะครับ

อยากรู้ว่ารู้สึกยังไง

ชีวิตมันเป็นของเราครับ ใช้แบบไหนก็ได้แต่แค่อย่าไปทำร้ายใครก็พอ บอกเลิกเค้าอาจเป็นทางที่ดีที่สุด อยู่ไปมีแต่คิดเรื่องนี้ไปไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก คือเรื่องเซ็กสำหรับบางคนคือเรื่องใหญ่อยู่นะถ้าปรับกันไม่ได้เลิกกันก็เยอะ ฝั่งผู้หญิงผมไม่รู้ว่าเป็นไงนะอาจจะเป็นคนดีมากคนนึง เพราะงั้นพยายามให้มันละมุนละม่อมที่สุดเท่าที่ทำได้ล่ะกันครับ

1.ได้ลองคุยกันแบบเปิดอกมั้ยคับ แบบไหนโอเค แบบไหนไม่โอเค
2. ถ้าตัดสินใจดีแล้ว ก็ทำตามที่ตัดสินใจคับ ตัดสินใจไว อีกฝ่ายจะได้ไม่ต้อง จมปลัก อยู่กับท่านฮะ

ปล. เข้าใจว่าเป็นการตัดสินใจที่ยากนะฮะ ผมแค่คิดว่าท่านน่าจะตัดสินบอกไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วฮะ จะได้ไม่เสียเวลาทั้งคู่คับ เป็นกำลังใจให้นะคับ

เข้าใจเลยว่าไม่กล้าคุย มันเป็นความกลัว แต่บางทีก็ต้องกลั้นใจไปบอกจริงๆ เอาเป็นว่าสู้ๆครับ

เข้าใจครับ สู้ๆ ตัดสินใจแล้ว ก็ทำไปเลยคับ ดีกว่ายื้อ

แต่ยื้อเค้ามานานไปป่าวนะ (ผมเองก็ยื้อ ทนกับเค้ามานาน)

ผมก็แมนๆ บอกเลิกมาแล้วครับ

แต่ผมเลิกตอนไม่ได้มีใครนะ

แต่เค้าคิดว่าผมมี ตามด่า ตามค้นหาว่าใคร ด่าคนนั้นนี้ไปทั่ว =_=

ปัญหาอื่นที่นอกจากเรื่อง Sex คือเรื่องอะไรครับ และได้เคยเปิดอกคุยกันเพื่อหาทางแก้ไขหรือไม่?

เคสที่ผมเคยเห็นมา คนที่คบกันตั้งแต่ยังเด็ก(สมัยเรียน ม.ต้น, ม.ปลาย) ส่วนมากถ้าจบมหาลัยแล้วไม่หมั้นหรือแต่งงานกันเลย มันจะไปไม่รอดซะส่วนใหญ่ โลกของการทำงานแสงสีมันแยะ คนจะเปลี่ยนได้ง่าย

ถ้าท่านอายุใกล้เลข 4 ผมจะแนะนำให้คุยกันก่อน แต่ถ้ายังเลข 2 อยู่ ก็ทำตามที่ท่านตัดสินใจเถอะ ให้ฝ่ายหญิงเขายังมีโอกาสหาคนใหม่ ได้เรื่องอย่างไรอย่าลืมมาอัพเดตด้วยนะครับ

ผมเคยคบผู้หญิงคนนึง แบบอยู่ด้วยกันมา 5 ปี

ทะเลาะกันเกือบทุกวัน ตั้งแต่เรื่องเล็กๆจนเรื่องใหญ่ๆ

พยายามปรับเท่าไหร่ก็ไม่เข้ากัน จะเลิกกันหลายรอบ วุ่นวายคนรอบข้างไปหมด

สุดท้ายพอพยายามปรับมากๆมันก็ไม่เป็นตัวเองทั้งสองฝั่ง

ตอนที่จะเลิกกันหลายๆรอบก่อนหน้านี้ คนรอบข้างก็จะเชียร์ให้อย่าเลิก

คนรอบข้างก็บอกว่าเออ เรื่องพวกนี้ธรรมดา ต้องมีทะเลาะ มีไม่ลงรอยกันบ้างแหละ

ก็พยายามอดทนมาตลอดทั้งสองฝั่ง

จนสุดท้ายทนไม่ไหว ก็เลิกกันจริงๆ วันที่บอกเลิกก็ยากมากๆ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้

ทุกวันนี้ผมมีแฟนใหม่ เหมือนเกิดมาเพื่อผม รักที่ผมเป็นผม เข้าใจทุกอย่าง

ตอนนี้คบกันมาเข้าปีที่ 3 แล้ว แทบไม่เคยทะเลาะกันเลยครับ

ผมอยากจะบอกว่าพอออกจากรักนั้นมา มันทำให้ผมโตขึ้น สุดท้ายผมตัดสินใจถูก

เมื่อเราเจอคนที่ใช่จริงๆ มันจะใช่และง่ายในทุกๆเรื่อง ปัญหาที่ว่าผ่านยากๆ มันจะผ่านไปด้วยกันอย่างงาย

ผมบอกเลย ทุกวันนี้มีความสุขมากๆๆๆ พอออกจากรักที่ทำให้เราเป็นทุกข์ได้ มันได้ชีวิตใหม่จริงๆ

ผมอยากแนะนำว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆสุดจริงๆ ลองเลิกดูครับ คนอื่นเขาไม่เจอเขาไม่เข้าใจหรอกครับ

ผมขอให้คุณมีรักใหม่ที่ดี ขอให้สมหวังนะครับ แล้วข้อสุดท้ายก็คือ เราต้องพยายามเป็นคนรักที่ดีด้วยนะครับ

ขอให้โชคดีครับ

สู้ๆ ครับ

ขอเล่าประสบการณ์ส่วนตัวก็แล้วกัน

แฟนคนก่อนดีมาก คบกันมา 6 ปี

ข้อเสียไม่เยอะ นิสัยค่อนข้างดี

แต่ปัญหาคือข้อเสียของเธอ บั่นทอนสภาพจิตใจของผมมากๆ

ไม่ลงลึกแล้วกัน แต่ผมก็พยายามประคองมาตลอด

อยู่มาวันหนึ่ง ผมดันไปสปาร์คกับผู้หญิงอีกคน

จนตัดสินใจว่า การเลิกมันดีต่อทุกฝ่ายจริงๆ

เพราะตอนนั้นผมก็ไม่ค่อยมีอนาคตอะไร

บ้านเธอค่อนข้างรวย เป็นลูกคนจีน ไม่ชอบเขยคนไทยจนๆ

ตอนนั้นก็คิดหนัก แต่สุดท้ายก็ทำตามเสียงของหัวใจ

มีเหตุการณ์หนึ่งทำให้ทะเลาะกัน ไม่คุยกัน 11 วัันเต็มๆ (ไม่เคยเป็นมาก่อน)

สุดท้ายผมตัดสินใจบอกเลิก

ผมดาวน์เลยนะ เสียใจหนักมากๆ ที่ทำให้เค้าร้องไห้

แต่คิดว่าตัวเองเลือกไม่ผิด แค่เสียใจเฉยๆ ว่าทำไมถึงเลวแบบนี้

พอผ่านไปสองสามเดือน ชีวิตก็ดีขึ้นเรื่อยๆ อ่ะครับ ทั้งสุขภาพจิต สุขภาพเงิน

แฟนคนใหม่คนสนับสนุนสิ่งที่ผมทำ เติมเต็มสิ่งที่ขาด

เธอก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่ข้อเสียของเธอ เป็นสิ่งที่ผมโอเคและไม่ค่อยซีเรียสเท่าไร

ทุกวันนี้ก็ผ่านมาแล้วหกปี ผมยังรู้สึกผิดต่อแฟนเก่าอยู่

คือไม่ได้รักอะไรแล้วนะ แค่คิดว่าเราไม่น่าไปทำกับเขาแบบนั้น

แต่ถึงจะย้อนเวลาได้ ผมก็เลือกจะทำแบบเดิม

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ ขอให้พบเจอเรื่องดีๆ ในชีวิต

มาให้กำลังใจนะครับ ผมคงคอมเมนต์ไรมากไม่ได้จริงๆ เพราะถ้าคบกันมาเป็น 10 ปีมันย่อมรัก และ ผูกพันธ์กันอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้ลักษณะนิสัยของท่าน และ แฟนท่านได้เท่าท่านแล้วกับการผ่านกันมามากมายขนาดนี้เพียงแต่ด้วยนิสัยของท่าน, นิสัยของ ผญ. บางอย่างที่ทำให้รับกันไม่ได้

ถ้าเป็นไปได้ ถ้าท่านไม่อยากเลิกกับคนนี้จริงๆ ลองคุยกันตรงๆได้ไหมครับว่า เธอ...ปรับสิ่งนี้ได้ไหม, จุดนั้น-จุดนี้ แล้วรอดูว่าเค้าจะว่ายังไง คุยกันตรงๆดีกว่าปล่อยให้พังกัดกินความรู้สึกเราไปเรื่อยๆครับ แต่ถ้าท่านหมดรักแล้วก็ตามนั้นครับ ผู้หญิง เค้าจะได้ไปเจอคนที่เหมาะสมกับเค้าเร็วๆ , เราเองก็เช่นกัน ดีกว่าปล่อยให้คบกันมานานจนอายุ 30 แล้วมันจะทำให้ผู้ ญ เค้าเสียเปรียบเพราะอายุเริ่มเยอะมากขึ้นเรื่อยๆครับ

ป.ล. พูดตรงๆนะครับ กรณีนี้ผมไม่ได้ว่าท่านผิด แต่ถ้าเลิกกันผมเห็นใจผู้หญิงมากกว่า เพราะ ความรู้สึกท่านอาจหมดไปนานแล้วแต่กับ ผญ. เค้ายิ่งคบกันเค้ายิ่งผูกพันธ์เรื่อยๆเพราะเค้าไม่ได้คิดจะเลิก พอเลิกกันย่อมเจ็บมากกว่าเป็นธรรมดา และ ผู้ ญ อายุเยอะยิ่งหาแฟนยากกว่าผู้ชายครับ แต่คนเราย่อมผิดพลาดได้ครับถ้าเลิกกันจริงๆ เก็บครั้งนี้ไว้เป็นบทเรียน แล้วครั้งต่อไปอย่าพลาดซ้ำรอยเดิมครับ