สารคดีภาพ - มันนิ: ชีวิตชนเผ่าไทยในยุค 2020
.
2020 ปีที่หลายสิ่งเริ่มเห็นเค้าลางของการเปลี่ยนแปลง
.
ส่วนตัว...ผมนิยมชมชอบทั้ง "การเปลี่ยนและไม่เปลี่ยน" ทั้งสองมีเสน่ห์ของมัน งานสารคดีที่ดีหลายเรื่องก็มีสองคำนี้เป็นสารตั้งต้น (โปรดอย่าพุ่งไปที่การเมืองนะครับ)
.
ภายใต้ คำ สองคำที่มีพลวัตในตัวมันเอง ผมมีงานที่เกี่ยวกับ ชนกลุ่มน้อย ที่ถ่ายโดย คุณเจียรยุทธ์ รัตนศิริกุลเดช มาให้ดู
.
ซึ่ง...ตอนจบของสารคดีเรื่องนี้
.
ควร เปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน
.
ต้อง เปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน
.
จะ เปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน
.
ให้ผู้อ่านได้ร่วมจินตนาการไปด้วยกันครับ
.
บรรณาธิการภาพ นิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย
.
เอกรัตน์ ปัญญะธารา
.
Facebook : https://www.facebook.com/ekkaratpunyatara
.
Instagram : https://www.instagram.com/ekkaratpunyatara/
_________________________

มันนิ 2020
.
ผลงานชุดนี้ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มชนเผ่าชนเผ่าหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทย มาตั้งแต่เนิ่นนานจนถึงทุกวันนี้ พวกเขามีการปรับเปลี่ยน และ เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตเพื่อให้สามารถเอาชีวิตอยู่รอดในโลกสมัยใหม่
.
“ชนเผ่ามันนิ” ยังคงดำเนินชีวิตร่วมกับป่าที่อยู่มายาวนาน แต่เริ่มที่จะมีการปรับเปลี่ยนไปจากเดิม โดยมีการใส่เสื้อผ้าที่ชาวบ้านละแวกนั้นให้มา มีการตั้งถิ่นฐานที่เป็นหลักเป็นแหล่ง ไม่มีการเคลื่อนย้าย
.
ก่อนหน้านี้ประมาณสัก 10 ปี การแต่งกายจะเป็นการนำใบไม้มาปกปิดแค่ท่อนล่างทั้งชาย และ หญิง โดย เด็กเล็ก จะเปลือยกาย และ มีการเคลื่อนย้ายแหล่งที่อยู่ตลอดเวลา ใช้ชีวิตอยู่ติดกับแหล่งแม่น้ำ หาผลไม้ เผือก มัน หรือ อาหารภายในป่า มาแบ่งกันกิน เข้าป่าไปหาฟืน ก่อไฟ โดยชนเผ่ามันนิจะต้องมีกองไฟอยู่ตลอดเวลา
.
ตามความเชื่อของพวกเขามาตั้งแต่สมัยโบราณ ว่า ไฟจะเป็นการคุ้มครองพวกเขาจากสิ่งเลวร้ายในการอาศัยอยู่ในป่า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ แมลง หรือ แม้กระทั้ง ภูตผีปีศาจ ตามความเชื่อ เมื่อทรัพยากรในบริเวณที่พวกเขาอาศัยอยู่หมด พวกเขาก็จะหาที่อยู่ใหม่
.
การที่ชนเผ่ามันนิปรับตัวนั้น เพื่อให้เข้ากับโลกสมัยใหม่ โดยพวกเขาจะมีการใช้อุปกรณ์ประกอบอาหารมาทำอาหารกิน ทำความสะอาดเสื้อผ้าสิ่งของเครื่องใช้ อาบน้ำแต่งตัว
.
จากที่ก่อนหน้านี้ พวกเขาจะไม่มีการประกอบการทำอาหารนอกเหนือจากย่างเพียงอย่างเดียว กินเผือก กินมัน ไม่อาบน้ำเนื่องจากมีความเชื่อว่า ถ้ามีการทำความสะอาดร่างกายแล้ว จะทำให้สัตว์ในป่าผิดกลิ่น แล้วจะทำให้พวกเขาไม่สามารถล่าสัตว์ได้
.
การล่าสัตว์ของพวกเขาก็ต้องไหว้เจ้าเป่าเจ้าเขาก่อน ถึงจะทำการล่า มีการเข้าสังคมพบปะผู้คน โดยเขาจะมีมอเตอร์ไซค์เพื่อขับออกจากป่า แล้วเข้าเมืองเพื่อไปแลกเปลี่ยนสิ่งของ ตกเย็น ก็จะพากันมาตามบ้านเรือนของชาวบ้านที่อยู่ใกล้บริเวณป่า เพื่อขอเข้าไปดูโทรทัศน์ การดูโทรทัศน์ถือว่าเป็นกิจวัตรของพวกเขาที่ชื่นชอบในตอนนี้ ไปดูคลิปวีดีโอใน YouTube ใช้สัญญาณ Internet
.
เวลาป่วย ก็จะไปโรงพยาบาล โดยที่เมื่อก่อน จะเป็นการรักษากันเองโดยใช้สมุนไพรจากในป่า และ มีการใช้ไฟฟ้าในการดำรงชีวิต จากที่เมื่อก่อนไม่รู้ว่า ไฟฟ้าคืออะไร หน้าตาเป็นอย่างไร มีการเรียนหนังสือ จากครูจิตอาสาที่มาสอน และ มีการทำบัตรประชาชน เพื่อให้สะดวกต่อการติดต่อส่วนราชการ
.
สถานที่ : เทือกเขาบรรทัด อำเภอ มะนัง จังหวัด สตูล
.
ช่างภาพ
.
เจียรยุทธ์ รัตนศิริกุลเดช
.
ดูผลงานเพิ่มเติมที่
.
Facebook : https://www.facebook.com/pnjtrd
.
Instagram : https://www.instagram.com/pran.jt/

วิถีชีวิตดั้งเดิมมันก็มีทั้งดีและไม่ดี แต่ที่แน่ๆไมีมีอะไรหนีการเปลี่ยนแปลงไปได้ จะช้าหรือเร็วแค่นั้นเอง

ผมว่าพวกนี้ควรจะถูกเปลี่ยนแปลงเป็นยุคสมัยใหม่โดยเร็วอ่ะ
เก็บวัฒนธรรมไว้เป็นความรู้ทางประวัติศาสตร์ก็พอ หรือไม่ก็ต้องผสมผสานกับวัฒนธรรมสมัยใหม่

ดีแล้วรู้จักเข้าเมือง รู้จักไป รพ คุณภาพชีวิตจะได้ดีขึ้น

ไอ้พวกเอะอะอะไรก็อนุรักษ์ๆๆๆ ไม่ให้เปลี่ยนแปลงสิ่งที่เป็นอยู่มักจะเป็นพวกหลุดจากตรงนั้นไปอีกโลกนึงแล้ว มองกลับมาเห็นสังคมนี้เป็นสิ่งบันเทิงให้พวกมันดูเท่านั้นแหละ

คล้ายๆกับนิทานอิสั๊สส โคกหนอง... แห่งความสุข เยอรมันตะวันแดง นั่นแหละ

ถ้าอยากอนุรักษ์ต้องทำแบบชาวเกาะ sentinal ที่ห้ามเข้าไปเหยียบบนเกาะโดยเด็ดขาด ซึ่งจะทำให้ไม่มีการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมใดๆกับคนบนเกาะเลย

ปล.เป็นเกาะที่ใครเข้าใกล้ก็จะโดนธนู/หอก ปาเข้าใส่ตั้งแต่อยู่บนเรือ ทำให้ไม่มีคนเข้าไปใกล้ ซึ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อนพึ่งมีข่าวนักท่องเที่ยวหรือนักเผยแพร่ศาสนาเนี่ยแหละ ถูกฆ่าแล้วเอาศพไว้บนหาด

ควรอนุรักษ์ไว้