ขอถามครับ
We shall not be moved ความหมายโดยนัยยะคืออะไรครับ

ไม่ไปไหน, ไม่มีใครไล่เราไปไหน ซึ่งแปลก็ยังไม่น่าใช่อยู่ดี น่าจะลึกกว่านั้น

รอวันตกต่ำอย่างถาวร

มองแค่เฉพาะฤดูกาลนี้ โอเล่ควรจะรับผิดแบบเต็มๆ เลยที่ชะล่าใจกับขุมกำลังเกินไป มั่นใจในตัวผู้เล่น โดยหวังจะปั้นให้เป็นเหมือนยุคคลาส 92 ปล่อยทั้ง ลูกากู เสี่ยเล็ก เฟลไลนี เอเรรา และนี่มันก็เห็นชัดแล้วว่า หลายๆ คนไม่ดีพอ ทั้งลินการ์ดและอันเดรียส มองไปซุ้มสำรองคือมันไม่มีตัวทดแทนเลย

ตอนนี้จะมองหาโค้ชใหม่ ก็คงมีแต่พอช และนาเกิลมันส์ แม้จะต้องใช้เวลากับขุมกำลังและสร้างทีมขึ้นใหม่ แต่ก็อยากเห็นทรงบอลที่สนุกกว่านี้

.

เฮียยิ้มควรเป็น dof แล้วเอาคนอื่นมาเป็นโค๊ช

ถูกใจเลย​ บริหารบ้าบอ​ ทีมที่ลงสนามสภาพทุเรศมากเทียบกับค่าเหนื่อยกับเงินที่เสียไป​ กากชิปหาย​ มูลค่านักเตะตามฟอร์มัจจุบันนี่ราคาเหลือครึ่งเดียวจากตอนซื้อทุุกตัว​ โค้ชเก่งๆจะทำให้นักเตะเก่งขึ้นมูลค่าเยอะขึ้น​ ส่วนโค้ชตอนนี้กับที่ผ่านมา​ ทำให้นักเตะลดลงได้กับฟอร์มห่วยๆ​

.

.

.

คนนอกเห็น แต่คนในมองไม่เห็น

จะไม่พูดอะไรถึงโซลชาหน่อยหรอ

บอร์ดปัญหาหลัก เห็นตรงกันหมด

น้าโอเล่รี่ก็ปัญหาเหมือนกัน ดูทรงแก no idea ที่จะพาทีมลุ้นแชมป์

นักเตะนี่ก็ปัญหา ตัวกากค่าเหนื่อยแพง เก็บไม่โละ

ด่ามากี่ปีก็ยังเหนียว ทำไงดีเฮีย

เป้าหมายบอร์ดคงมองเรื่องผลประกอบการเป็นหลัก ทีมล้มเหลวยังไงแต่ตรายใดที่ผลประกอบการยังดีอยู่มันก็ไม่เปลี่ยนแนวทางหรอก ด่าว่าปลิงยังสุภาพไปด้วยซ้ำมั้ง

ถ้าพูดถึงบอร์ดบริหาร ปัจจุบันนี้บอร์ดมีบทบาทกับทีมฟุตบอลมากกว่ายุคก่อนครับ
ยุคก่อน การบริหารทีมและผู้เล่นอำนาจจะอยู่ที่ผู้จัดการ บอร์ดมีหน้าที่แค่อนุมัติหรือไม่
แต่ปัจจุบันนี้ตำแหน่งผู้จัดการจริงๆ ไม่มีแล้วครับ จะเหลือแค่หัวหน้าโคช
จะมีเหลือบางทีมที่ใช้คำว่าผู้จัดการอยู่ แต่หน้าที่ก็เหลือแค่หัวหน้าโคชเช่นกัน
ดังนั้น ปัจจุบันถ้าทีมจะก้าวไปได้ บอร์ดกับหัวหน้าโคชจำเป็นต้องทำงานในทิศทางเดียวกัน

ถ้าบอร์ดแบบที่ขัดใจแฟนบอลและหัวหน้าโคชก็จะมีอยู่ 2 ประเภทใหญ่ๆ ครับ

1-มองรายได้เป็นหลัก ทีมใหญ่ๆ ตอนนี้ก็มีอยู่สองสามทีมที่เป็นแบบนี้ ให้แฟนบอลได้บ่นกันไป
ผลงานของบอร์ดประเภทนี้หลักๆ ก็เช่น ไม่ค่อยอนุมัติซื้อตัวที่ราคาสูง ทั้งทีมีเงิน
ชอบขายตัวหลักที่เป็นสร้างชื่อมากับทีมและฟอร์มดีเพื่อทำกำไรมหาศาลจนทีมขาดสมดุลย์
ไม่ใส่ใจการเจรจาต่อสัญญา แม้ผู้เล่นคนนั้นจะสำคัญกับทีมเป็นพิเศษกว่าคนอื่น จนผู้เล่นหมดใจ

2-อยากมีส่วนร่วมในหารสร้างทีม ตอนนี้มีอยู่สองสามทีมที่เข้าข่ายนี้ ใจป้ำ ทุ่มเยอะ แต่ไม่ฟังไคร
ผลงานหลักๆ ก็ ซื้อผู้เล่นที่อยากได้ แพงเท่าไหร่ไม่ว่าแต่ไม่ใช่คนที่หัวหน้าโคชร้องขอ
ให้ค่าเหนื่อยอย่างบ้าเลือดกับคนที่ตนชอบ โดยไม่ถามหัวหน้าโคชว่านักเตะคนนี้สำคัญหรือไม่
ขายผู้เล่นที่ไม่ต้องการโดยไม่สนว่าคนนั้นจำเป็นกับทีมแค่ไหน หรือหัวหน้าโคชต้องการแค่ไหน
และทั้งหมดทั้งมวล ตัดสินใจเองล้วนๆ แต่ผู้เล่นที่หัวหน้าโคชขอกลับไม่ใส่ใจ

ลองสังเกตุดูดีๆ ว่าบอร์ดบริหารทีมโปรดของคุณเข้าข่ายสองแบบนี้ไหม