The Way We Were
ขับร้อง Barbra Streisand, 1973
เนื้อเพลง Alan Bergman และ Marilyn Bergman
ทำนอง Marvin Hamlisch

Mem'ries, Light the corners of my mind
Misty water-colored memories
Of the way we were

ความทรงจำได้จุดประกายหลาย ๆ มุมในใจฉัน (ให้เรามองเห็นอดีตได้แจ่มชัดขึ้น)
ความทรงจำที่เลือนรางดุจภาพวาดจากสีน้ำ
ในอดีตของเราที่ผ่านมา

Scattered pictures,
Of the smiles we left behind
Smiles we gave to one another
For the way we were

ภาพรอยยิ้มที่กระจัดกระจาย ซึ่งเราได้ทิ้งไว้เบื้องหลัง
ภาพรอยยิ้มที่เราได้มอบให้แก่กัน
ในวันวานของเราที่ผ่านมา

Can it be that it was all so simple then
Or has time rewritten every line
If we had the chance to do it all again
Tell me, would we?
Could we?

เป็นไปได้หรือที่อดีตนั้นจะสวยงามได้ขนาดนั้น
หรือว่าเวลาได้เขียนทุกบรรทัดแห่งความจำของเราขึ้นมาใหม่
หากเราได้โอกาสที่จะใช้ชีวิตแบบนั้นอีกครั้ง
บอกฉันสิว่า เราจะทำเหมือนเดิมไหม?
เราทำได้ไหม?

Memories, may be beautiful and yet
What's too painful to remember
We simply choose to forget
So it's the laughter
We will remember
Whenever we remember...
The way we were...

ความทรงจำอาจจะสวยงาม แต่
อะไรที่เจ็บปวดเกินกว่าที่จะจำ
เราก็เลือกที่จะลืม
จึงเหลือแต่เพียงเสียงหัวเราะ ที่เราจะจำได้
เมื่อใดก็ตามที่เราจำ
วันวานของเรา


เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "The Way We Were" หรือ "สุดทางรัก" กำกับโดย Sydney Pollack นำแสดงโดย Barbra Streisand และ Robert Redford เข้าชิง 6 รางวัลออสการ์ คว้ามาได้ 2 รางวัล คือ Best music, Original Song และ Best music, Original Dramatic Score

ภาพยนตร์เล่าเรื่องของคนสองคน คือ เคธี่ (บาร์บารา สไตรแซนด์) สาวชาวยิวหัวรุนแรง ผู้ฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ มีความมั่นใจในตัวเองสูงตั้งแต่เรียนมหาลัย กับฮับเบลล์ (โรเบิร์ต เรดฟอร์ด) เพื่อนนักศึกษาร่วมมหาวิทยาลัยที่ไม่ถูกชะตาและแตกต่างกับเคธี่อย่างสุดขั้ว โชคชะตานำพาให้พวกเขาทั้งสองคนมารักและครองคู่กัน แต่ความแตกต่างกันอย่างสุดขั้ว ทั้งด้านอุดมการณ์และการใช้ชีวิตของทั้งสองคนก็ทำให้ทั้งคู่ต้องร้างรา ทั้งที่เคธี่ตั้งท้องลูกของฮับเบลล์แล้ว จนเวลาผ่านไปหลายปี ทั้งสองได้มีโอกาสกลับมาพบกันโดยบังเอิญ ทั้งสองคนได้ทักทาย ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันและกัน และกล่าวคำอำลา เป็นฉากที่สุดเศร้าและแสนประทับใจ ทั้ง ๆ ที่ยังรัก ห่วงหาอาทร โหยหาซึ่งกันและกัน มีความปรารถนาดีให้แก่กันอย่างเต็มเปี่ยม แต่ก็ไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้

ข้อมูลสำหรับอ่านเพิ่มเติม
https://raremeat.blog/the-way-we-were-1973/


ต้นฉบับและบางส่วนจากภาพยนตร์


ขับร้องโดย Beyonce


ขับร้องโดยเติ้งลี่จวิน


เวอร์ชั่นแจ๊ซ ขับร้องโดย Vanesssa Williams กับเสียงแซกโซโฟนของ Dave Koz



เชื่อว่าเพลงนี้หลายๆคนคงเคยได้ยิน แต่ไม่เคยดูภาพยนตร์
เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมรักมากอีกเพลงหนึ่ง มากพอๆกับเพลง In my life
เป็นเพลงที่ฟังแล้วทำให้เรารำลึกถึงวันวานที่ผ่านมา
ทั้งความสุขและความเศร้าที่คละเคล้าปะปน
ครบ 2 เดือนแล้วที่ผมได้บอกรักและบอกลาเธอคนนั้น
ความรู้สึกช่างเหมือนกับเพลงนี้เหลือเกิน
ขอมอบเพลงนี้ไว้ให้กับเธอคนนั้น คนที่ผมรักที่สุดและจะอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไป
อดีตจะสวยงามเพียงไรหรือเจ็บปวดแค่ไหนก็เป็นเพียงแค่อดีต
ไม่มีใครแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้ เลือกเก็บสิ่งที่ดีๆไว้เป็นกำลังใจ
เลือกเก็บสิ่งที่ผิดพลาดไว้เป็นบทเรียน แล้วก้าวต่อไปข้างหน้า

เพลงนี้ฟังบ่อย แต่เป็นคัฟเวอร์ครับ

ผมเลือกเก็บความทรงจำที่สวยงามเอาไว้เสมอครับ แค่ไม่รู้อีกฝ่ายจะเลือกเก็บด้านไหน

ถึงแม้วันนี้โลกแห่งความเป็นจริง เราและเธออาจจะมีทางเดินใหม่ให้เดิน แต่ความทรงจำดีๆก็ยังอยู่เสมอ เวลาเราคิดกลับไป