คือทุกปีต้องมีการวางแผนกำไรและภาษีของแต่ล่ะบริษัท ซึ่งการที่เป็นโรงงานผู้ผลิตนั้น ได้เปรียบบริษัทเทรดดิ้งเยอะมาก เพราะมีต้นทุนวัตถุดิบ และค่าแรงการผลิตเข้ามาเกี่ยวข้อง

ซึ่ง บช ที่เก่งๆนั้น จะทำการวางแผนภาษี วางแผนต้นทุน วางแผนการใช้เงิน ยังไงให้มี “ต้นทุนมากๆ” แต่ในความเป็นจริง ต้นทุนไม่ถึงตามนั้นหรอกครับ นี่คือความแตกต่างระหว่าง บชมือสมัครเล่น กับมืออาชีพ ซึ่งของโรงงานผมตอนแรกก็งง พ่อผมจ้างบชได้ยังไง ปีล่ะ 5 ล้าน แต่พอได้ทำงาน ได้คุยและคลุกคลีด้วยแล้ว จ่ายเค้า 5 ล้าน แต่ทำบชออกมา ประหยัดภาษีไป 10 กว่าล้าน

ซึ่งถามว่าเงินส่วนต่างพวกนั้นไปไหน มันออกมาได้หลายรูปแบบมากๆ ทั้งหลบอยู่ในสต๊อก หลบอยู่เงินเดือนกรรมการ หลบอยู่ใน บช ภายใน ซึ่งไม่สำแดงออกมาในงบสรรพากร

คิดถึง ขนมตูมตาม มาก

ผมเพิ่งซื้อ โดเรมี รสมันม่วงกิน ที่ 7-11 เมื่อวาน
ยังจ้วงเพลินเหมือนเดิม

แต่หา รสออริจินอลไม่เจอ

นึกว่าขนมไทย พวกทองหยิบ ทองหลอด ฝอยทอง แบบนั้น

ชอบ คาราด้า รสมะพร้าว หากินไม่ได้เลย สงสัยจะเลิกไปแล้ว

ชอบกินทุกอย่างเลย