ฌอนไหนครับนิ ไม่รู้จักเลย พึ่งได้ยินชื่อก็วันนี้

ถ้าคุณจะมองแต่สินค้า แล้วไม่สนว่าคนขายดีหรือไม่ดี ไม่ได้ครับ คุณต้องมองด้วยว่า คนขายเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์กับสิ่งที่ขายอย่างไร
ในกรณีนี้สินค้าคือการแนะนำให้ข้อคิด คุณจะฟังเด็กหัวโปกมาแนะนำให้ข้อคิดคุณไหมครับ
นั่งรถเมล์ที่คนขับยังวัยรุ่น กับคุณลุงที่ขับรถมา30ปี คุณเลือกคันไหนครับ

ผมว่า ไม่ต่างกับนิ้วกลม ไม่ให้ราคาทั้งคู่ครับ

ก็เป็นอย่างที่เอ็งอยากให้เป็นไงตั้งแต่แรกไง... เป็นไงละ ได้ละ 1 คน

เพียงแต่เขาไม่รู้ ว่า Loveclash แหย่ ฮันนี เล่นมาตั้งแต่แรกๆนู้นแล้ว

คงหมั่นไส้แหละ แต่ทำไรไม่ได้ แบบประมาณ มั่นหน้าหมั้นโหนกเหลือเกิน เหอๆๆ

เห็นด้วยครับ TED talk มีเนื้อหาดีๆเยอะมาก

ผมว่าเค้าพูดแล้วคนฟังจะเบื่อเอาน่ะ ผมเคยลองซื้อcd เค้ามา 500 บาท ฟังไม่ถึงรอบผมทิ้งเลย ผมเข้าใจว่าเค้าพยายามจะเป็น motivation เพราะธุรกิจด้วยมั้ง แต่ไม่ใช่เลยกลับกลายเป็นแค่คนเล่านิทานแทน ต่างจากพวกขุนเขา หรือน้าเน็ก พวกนั้นเค้าถ่ายทอดความรู้สึกถึงคนฟังออกมาได้ดีกว่า

เจ้าพ่อแห่งการตัดต่อ ลองคลิปไหนไม่ตัดต่อเวลาพูดดิ เหมือนคนสมองช้าอะ ใช้เวลาโคตรนานกว่าจะพูดแต่ละคำ

เคยดูคลิปตั้งแต่แรกๆที่ดัง ผมไม่ชอบอะ คนประดิษประดอยคำพูดมันดูง่าย

ไอ้นี่มีคนให้ค่าด้วยหรอ ผมว่าโคตรกลวงเลยนะ เหมือนเอาโควทของฝรั่งมาแปล แล้งเอามาปนๆกันให้ดูโลกสวย

ผมชอบคนนี้ ไม่เน้นหล่อเน้นแซะ

ทำดีมันไม่ยากหรอกครับ คนทำกันเยอะแยะ ผมแค่อยากตั้งคำถามว่า
ทำไมต้องทำดีแล้วตัวเองเดือดร้อน ทำดีแล้วถ่ายภาพบรรยายอะไรมากมาย
เค้าทำดีจริงๆไม่ได้หวังขายอะไรอย่างที่คนเค้าว่าใช่มั้ยครับ

มันสะอิดสะเอียนตั้งแต่บอกซื้อ bmw i8 ละบอกเศร้าอะ คือถ้าเป็นคนรู้จักผม ผมคงบอกซื้อละเศร้าซื้อมาหา*** มีงหรอวะ คือมันไม่เมกเซ้นอะ โอเคแหละถ้าทำงานจำเป็นต้องใช้รถ แต่พี่กด i8 ละบอกเศร้าก็ขายทิ้งไปเหอะ

ตอนแรกๆ ที่เอาคลิปให้กำลังใจของฝรั่งมาแปลมาแปะ อย่าง จิมแครี่ อะไรงี้ ผมชอบนะ แต่หลังๆ ที่พยายามดันตัวเองนี่ บ้าบอละ

ผมเกลียดพวกไลฟ์โค้ชตรงหากินกับความอ่อนแอคนอื่นนี่แหละ

คนเราอ่อนแอได้ครับ ทางจิตใจ ทางจิตวิญญาณ ทางวิธีคิด ณ ขณะนั้นๆ

พวกนี้คืออ่านหนังสือมา ฟังพวกนักพูดเมืองนอกมา มาตัดต่อ เปลี่ยนบริบท เขียนไดอะลอคเนื้อเรื่องใหม่ แล้วเรียบเรียงเป็นภาษาไทย ถ้าจะชมว่าเก่ง ก็ต้องชมส่วนนี้แหละ

ถ้าอ่านหนังสือเยอะๆสักหน่อย จะจับเนื้อหาได้เลยว่าเอามาจากคนนั้นคนนี้นี่หว่า

จริงๆ ก็แค่ “เข็มทิศชีวิต” อีกเวอร์ชั่นนึง
เริ่มด้วยคำพูดดีๆ ให้กำลังใจ เก๋ๆ
พอมีชื่อเสียงจัดคอร์ส และที่สำคัญคนที่ซื้อคอร์สคือคนที่มีเงินทำงานดี โปรไฟล์ดี พร้อมจ่ายเวินจำนวนมากเพื่อหาสิ่งที่คิดว่าเติมเต็มให้กับชีวิตตัวเอง
พอเริ่มมีเงินเริ่มสนองตัณหาตัวเอง (ดูอย่างคอนโดเข็มทิศชีวิต BMW I 8 ของณอน) ทั้งที่พร่ำสอนคนอื่นว่าความสุขของชีวิตไม่ใช่การซื้อของแพง แต่พอตัวเองมีเงินก็ทนความอยากมีของตัวเองไม่ไหว เบินที่ซื้อก็เงินสาวกทั้งนั้น
บางคนติดตามเพราะเชื่อว่าสาวกบางคนเป็นคนเก่ง คนรวย เค้ายังตามเลย แสดงว่ามันต้องดีแน่ๆ
อันนี้ยังไม่รวมสายจีวรที่โมเดลคล้ายๆกันอีก

ผมเคยเห็นเค้าผ่านๆสองสามคลิปกับที่อ่านในกรัทู้นี้ ก็คิดว่าน่าจะฉาบฉวย

ช่วงนี้ผมดู perspective เจาะใจหลายอัน กับปกติก็ชอบอ่านพงกประวัติคนเก่งๆหรือที่เค้าเล่าเรื่องชีวิตตัวเอง
รายการเค้าก็มีประโยคเท่ๆนะ แต่ฟังแล้วมันแตกต่าง คือคนที่เค้าผ่านอะไรมาจริงๆ แล้วประโยคมันเรียบๆง่ายๆ บางอันไม่เป็นประโยคเท่ๆด้วยซ้ำ แต่ฟังแล้วมันมีพลังมีความหมาย รู้สึกได้ว่าไอ้ประโยคนี้มันอาจจะเป็นประโยคที่พลิกชีวิตเค้าจากติดลบให้กลับมาได้ หรืออาจจะเป็นประโยคตกผลึกจากความผิดพลาดมาห้าปีสิบปี อาจจะเป็นประโยคตกผลึกจากงานกว่าสามสิบปีแล้วสามารถสรุปคีย์ความสำเร็จได้ด้วยประโยคนี้ อะไรประมาณนี้ เป็นประโยคที่ถ้าไม่เจอด้วยตัวเองไม่มีทางพูดหรือสื่อมาได้

จากที่เห็นคำพูดเท่ๆที่เค้าเอามาลง ผมว่าส่วนใหญ่มันคือบทสรุปสวยๆหรูๆนะ แต่ไม่ได้มีความหมายหรือเชื่อมโยงหรือเป็นประโยชน์กับการไปปรับปรุงชีวิต หรือไปเป็นหลักคิดอะไร

ผมว่าเหมือนไปเที่ยว เวลาไปเที่ยวผมชอบถ่ายรูปวิวรูปสถานที่รูปบ้านเมือง แต่กลับมาดูรูปเที่ยวแล้วรู้สึกมันแคบมาก กรอบสี่เหลี่ยมเล็กๆ ไม่เหมือนภาพพาโนรามา360รอบตัวที่ไปเจอมาเลย รูปอาหารอร่อยไม่อร่อยก็ไม่เหมือนที่ได้ลิ้มชิมรส
ผมว่าโค้ชแบบนี่ก็เหมือนเอารูปคนนู้นคนนี้มาดูแล้วก็เล่าว่าไปเที่ยวที่นั้นเป็นยังไงโดยที่ตัวเองไม่เคยไปเลย มันจะผิวๆและแคบมาก

แต่ผมว่าคนไทยชอบอะไรแบบนี้มั้ง เหมือนเรียนพิเศษ มีติวเตอร์ตั้งกะอนุบาลบันมหาลัย ยันใช้ชีวิต ต้องการประสบความสำเร็จด้วยสูตรสำเร็จ แต่ไม่ลงมือขวนขวายลองผิดลองถูก