วันนี้เพื่อนสนิทผมเสียชีวิตครับ
วันนี้เพื่อนสนิทผมพึ่งเสียชีวิตไปตอนเช้าครับ ทรุดมาตั้งแต่ต้นเดือนธันวาที่ผ่านมาผมพึ่งรู้ข่าววันที่21พร้อมกับเพื่อนทุกคน เพราะแฟนของเพื่อนพึ่งโทรบอกพวกผมคำแรกๆที่รับรู้คือ หมอบอกนับถอยหลังวันไปได้เลยนะไม่เกินวันเสาร์แน่นอน
เพื่อนผมอายุแค่26เอง รู้จักกันตั้งแต่ม.1ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มันเป็นคนมารับ-ส่งไปโรงเรียนทุกเช้า พอขึ้นมหาลัยเราก็เจอกันโครตบ่อย
ผมเคยมีช่วงไม่มีตังกินข้าวมันก็เลี้ยงข้าวผม3วันติดทุกมื้อไม่มีบ่น มันเป็นคนร้องไห้ยากมากทั้งชีวิตที่รู้จักกันมันร้องไห้ให้ผมเห็น2ครั้ง มันคบกันใครจีบใครชอบคนไหนผมรู้หมด
เมื่อก่อนตอนยังนิสัยเด็กๆผมสร้างปัญหาให้มันปวดหัวมากมายแต่มันก็ไม่เคยทิ้งผม มันจะด่าๆๆแต่ก็ช่วยตลอด
เคยมีครั้งนึงที่ผมคิดว่าผมกับมันเนี่ยละเพื่อนกันชิบหาย คือตอนที่ผมขึ้นกทมครั้งนั้นผมทะเลาะกับที่บ้าน ผมก็บอกมันว่าผมจะขึ้นกทมนะถึงเสารีละจะโทรหาวันนั้นผมถึงเสารีตอน6โมงกว่าๆกำลังจะโทรหามันแต่อยู่ดีๆระหว่างผมกำลังเดินๆผมก็สวนกับมันโดนบังเอิญทั้งๆที่คนในเสารีแม่งมีเป็นพัน มันบอกแค่ว่าก็มารอเฉยๆเพราะไม่รู้ผมจะถึงกี่โมงผมยังจำวันนั้นได้อยู่เลย เราสวนกันละร้องโครตดัง"เฮ้ยยยยเชี้ยยยมึงมาได้ไง"
สิ่งที่ผมเสียใจที่สุดไม่ใช่การที่มันไปแล้วช่วงที่ผ่านมาตั้งแต่ปลายเดือนกันยาผมกับมันทะเลาะกันเรื่องบ้างอย่าง ครั้งนี้เป็นผมเองละที่ไม่ยอมไปคุยกับมันเองทั้งๆที่มันพยายามติดต่อผมมาตลอด
มันส่งข้อความมาหา โทรมาหาผมไม่เคยอ่านไม่เคยรับเพราะไม่อยากคุยกับผมช่วงเวลาที่ผมไม่ได้คุยกับมันเกิดปัญหากับมันมากมายหลายอย่างที่ผมมารับรู้ตอนหลัง ข้อความข้างล่างผมพึ่งมาเปิดอ่านเมื่อวันที่21ที่ผ่านมาเพราะผมจัดข้อความของมันให้อยู่ในหมวดคัดกรองเพราะงั้นเวลามันส่งอะไรมาผมเลยจะได้ไม่เห็น
ข้อความบ้างส่วนยังแคปมาไม่หมดเพราะจะมีช่วงนึงที่มันสแปมสติกเกอร์มาถี่มากๆน่าจะเกิน100+เพื่ออยากให้ผมรับรู้
ตั้งแต่วันที่ผมไปเยี่ยมละผมเปิดข้อความผมคิดมาตลอดว่าถ้าผมรับสายมันสักนิดหรืออ่านข้อความมันสักนิดผมพอมีเรื่องจะช่วยมันได้ไหมนะ แม่งต้องได้ดิบ้างปัญหาที่มันต้องการผมมันแก้ได้ง่ายๆเลยนะถ้ามีผมเนี่ย
วันที่ผมไปเยี่ยมมันผอมมากๆจากคนน้ำหนัก58ลดลงเหลือน่าจะ20ปลายๆหรือ30ต้นๆ ผอมมากถึงมากที่สุดหายใจเสียงดัง ตาบอด100เปอร์เซ็นแต่ยังสามารถรับรู้ได้ว่าใครพูดอะไร เวลามีเพื่อนๆมาเยี่ยมมันน้ำตาไหลตลอดเวลาตอนที่ผมจับมือมันมาคุยผมบอกให้มันบีบมือผมกลับมันก็บีบกลับนะ
เมื่อคืนผมก็ยังไปเยี่ยมอยู่เลยก่อนกลับผมก็บอกมัน"มึงอย่าพึ่งไปนะ เดี๋ยวกูมาหาทุกวันเลย" ผมไม่รู้ไงว่าผมกับมันจะเจอกันครั้งสุดท้ายไม่งั้นผมจะพูดทุกอย่างที่อยากพูดเลย เพราะหมอบอกมันไปแน่นอนเมื่อวานแต่ตอนผมจะกลับมันยังอยู่ได้อยู่เลย
ขอบคุณตลอด13ปีที่ผ่านมา ขอบคุณสำหรับหลายๆอย่าง ขอบคุณมากๆที่ตอนม.1มึงเข้ามาทักกูเป็นคนแรกเพราะกูมาจากบ้านนอกเข้ามาเรียนไม่รู้จักใครเลย ขอโทษที่ในหลายๆครั้งกูเป็นเพื่อนที่ไม่ดีกับมึงเลย กูไม่เคยเสียใจเลยนะที่ได้รู้จักกันมา
ผมไม่เล่นเฟสแล้ว ไม่รู้จะระบายที่ไหน
ขอบคุณที่ให้ระบายครับ
: 0 ใบ
: 0 ใบ
My Locker
