เวลาคุยกับใครเราสบตาคู่สนทนารึเปล่า หรือแอบมองนู่นนี่หลบตาไปเรื่อย รู้มั้ยว่าพฤติกรรมนี้ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ หรือเกิดจากความเคยชินแต่อย่างใด เพราะนักวิจัยจากญี่ปุ่นเค้าได้พิสูจน์แล้งว่ามันมีที่มาที่ไปเหมือนกันนะเรื่องนี้
.

สำหรับใครที่ขี้เกียจอ่านสามารถดูคลิปแทนได้เลยน้าาา : )



กลุ่มนักวิจัยของพี่ญี่ปุ่นเค้าได้ให้อาสาสมัคร 26 คนเล่นเกมพูดต่อคำกัน แต่มีกฎว่า ระหว่างเล่นต้องมองหน้าคนที่อยู่ในคอมพิวเตอร์ไปด้วย
.
ซึ่งเกมนี้ก็กินเวลาเนิ่นนานกว่า 10 นาที และผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ การที่ต้องสบตาไปตอบไป ทำให้ผู้ทดสอบใช้เวลาคิดคำศัพท์นานกว่าเดิม
.
ด้วยการพิสูจน์นี้แหละ ที่ทำให้นักวิจัยเค้ารู้ว่า การจ้องหน้ากันตอนคุยจะทำให้เรานึกคำยากขึ้น โดยเฉพาะกับคำที่ไม้คุ้นเคย หรือไม่ค่อยได้คุยกับใคร
.
ดูเผินๆ เหมือนไม่มีทางเกี่ยวข้องกันเลยเนอะ “ตา” กับ “ปาก” เนี่ย ซึ่งสิ่งที่คล้องอวัยวะทั้งสองอย่างนี้ไว้ด้วยกันก็คือ “สมอง” นี่เอง
.
สำหรับใครที่ไม่ค่อยได้เจอผู้คนสักเท่าไหร่ ไม่ค่อยได้มีปฏิสัมพันธ์กับใคร สมองก็จะไม่ได้รับการฝึกฝนให้คุ้นเคยกับการทำอะไรสองอย่างพร้อมๆ กัน ทำให้เราคุยไปสบตาไปไม่ถนัด และรู้สึกว่ามันยากกว่าการหลบตาคุยนั่นเอง


YouTube Channel : https://www.youtube.com/channel/UCIUB_iTEdmmaFIqOyTZpBRQ?sub_confirmation=1

เป็นนะครับ เป็นบุคลิกที่แย่เลย ต้องแก้ไข
เพราะบางครั้งคู่สนทนาเขามองตรงนี้ด้วย ว่าเวลาคุยเราเลิ่กลั่กมั้ย
โดยเฉพาะงานขาย เวลาคุยนี่ต้องมองตาทะลุเขาไปเลย

มอง ญ ที่แอบชอบนี่ ถ้าเธอจ้องนานๆ ผมคิดคำไม่ออกจริงๆ เพราะมันมีแค่คำว่า..รักเธอ..แค่นั้นจริงๆ ผลวิจัยตรงครับ

ผมเป็นครับ มันไม่ค่อยดีหรอกพฤติกรรมแบบนั้นเหมือนเราไม่สนใจผู้ร่วมสนทนา แต่บางทีทำงานมิงคอมอยู่ แล้วก็มีคนมาคุย ผมก็คุยแต่ทำงานไปด้วยเลยไม่ได้มองตา แต่ถ้าคุยกันแบบไม่มีอะไรมารบกวนจะพยายามสบตาให้มากที่สุด