อ่านดูก็พูดได้โอเคนะ
รอชมผลงานราเยวัชชุดใหญ่และกัน ถ้าไม่ดีกว่านี้ก็คงหมดเวลาลุงราและ

รับเกินไป และบอลโยนก็ไม่ได้สิ่งที่เราถนัด
ถ้าท่านมีความรู้เรื่องบอลมากกว่านี้ คงจะกำชับไว้ตั้งแต่แรกแล้วละ ผมว่า

ผมเห็นด้วยนะที่เราจะต้องเล่นเกมรุกมากขึ้น

แต่จะเอาเป็นแกนหลักเลยคงไม่ได้ ความสามารถนักเตะเรายังไม่ดีขนาดนั้น ยิ่งบอกว่าจุดเด่นของไทยเราคือเรื่องบอลกับพื้นแบบเท้าสู่เท้า

พอเจอระดับเอเชียมันคือจุดอ่อนของเราไปเลยครับ ตอนเราเจอญี่ปุ่น ยูเออี โดนเพลสจนจ่ายใกล้ๆยังไม่ตรงเลยครับ เพราะทักษะการเล่นที่แคบๆของเรายังไม่ดีพอ

ไม่ได้พาดพิงนะครับ ขอยกตัวอย่างให้เห็นชัด อย่างตอนยุคพี่โก้ เราฝึกบอลพื้น ติ๊กต่อก กันจนเก่งจนชิน จนเป็นระบบติดตัวนักเตะ แต่พอเจอทีมเอเชีย กลายเป็นเราต้องเล่นเกมรับ บุกไม่ขึ้น จ่ายบอลไม่ตรงเพื่อน

ผมว่าบอลไดเร็คเหมาะกับเราในชั่วโมงนี้ แต่ไม่รู้ทำไมก่อนหน้านี้ทีมมันก็มาดีๆดูว่าก้าวหน้า พอเจอทัวร์นาเม้นซูซูกิ กลับล้มเหลว(ไม่ได้หมายถึงการตกรอบเพียงอย่างเดียว หมายถึงฟอร์มทีมด้วย)

ก็นั่นแหละครับมาดูกันทัวร์นาเม้นที่จะมาถึง ถ้าไม่ได้ตามเป้า ไม่ว่านักเตะทำตามแผนไม่ได้ หรือแกแก้ปัญหาไม่ได้ก็แล้วแต่ ผมก็คิดว่าไม่ควรต่อสัญญาแก

ฟุตบอลเท้าสู่เท้า คือ ไม่ใช่(แค่)การใช้ทักษะส่วนตัวของผู้เล่นอย่างเดียวนะครับ

แต่มันคือการรู้จักเอาตัวรอดของผู้เล่นที่มีบอลอยู่กับเท้า

และการเคลื่อนที่(เพื่อ)ต่อบอล (และ)รับบอลของผู้เล่นที่ไม่มีบอล

นั่นคือสิ่งที่เราถนัด และได้เปรียบ(กว่า) การเล่นฟุตบอล(แบบสาด)ยาว

ผมไม่ได้ปฏิเสธการสาดยาวไปข้างหน้า เพื่อโต้กลับ

หรือลดจังหวะการเล่น เพื่อให้ได้เปรียบ คือเล่นได้ แต่ไม่ใช่เล่นเป็นหลัก(แบบนี้)

- เพราะเราไม่ได้วางบอลแม่นขนาดนั้น (ยกเว้นสรรวัชญ์ อันนี้แม่นจริง)

- ศูนย์หน้าเราไม่ได้เราไม่ได้ตัวใหญ่ และพักบอลได้ดีขนาดนั้น

- ตัดบอลได้แล้วพอโยนไม่แม่น(กลายเป็นเสียบอลง่ายๆ)


อีกอย่าง ฟุตบอลที่ แผงกองกลางเยอะขนาดนั้น

แต่กลับยืนจ้อง ไม่เข้าบอล เปิดพื้นที่หน้าปากประตู

ให้ฝั่งตรงข้ามมีเวลาเลือกจะจ่าย จะยิง ได้ตามสบายแบบนี้

ต่อให้เป็นทีมชาติลาว ทีมชาติกัมพูชา (ก็มีโอกาสยิงเราได้ตลอด)

การคุมโซนมันดีครับ แต่มันก็ต้องมีตัวขยับไปอยู่ใกล้ๆ เพื่อปิดจังหวะยิง หรือจังหวะจ่าย

ไม่ใช่เดิน จ้อง มอง เฉยๆ กับมาเลเซีย(เป็นตั้งแต่นัดแรก)

ผู้เล่นมาเลเซียเติมจากแถวสอง(มารับบอลและมายิง มาต่อเกม) ผู้เล่นไทยยังงงอยู่เลย

คุมโซน มันต้องเพรสซิ่งเพื่อให้ได้บอลกลับมาด้วย ไม่ใช่คุมแต่โซน...

มันแสดงให้เห็นว่ารับไม่เป็น ที่มันดูดีเพราะฝั่งตรงข้ามไม่คมพอมากกว่า

ถ้าคุณเจอแบบญี่ปุ่น แบบเกาหลีใต้ ผมว่าไม่ต่ำกว่า 5 ลูก

ดังนั้นผมยังยืนยันแบบเดิม ฟุตบอลมันต้องเล่นบนพื้นฐานสิ่งที่มีอยู่ให้ได้เปรียบก่อน

ไม่งั้นเราจะกลายเป็นทีมดาดๆ ทีมนึง(จนแฟนบอลไม่เข้าไปชมเกม)

ไม่เชื่อคุณสังเกตได้ฟุตบอลยุคนี้ไม่คึกคักเท่าซิโก้คุม คนดูก็น้อยลง

ไม่ใช่ซิโก้เก่งกว่า ราเยวัชนะ แต่ซิโก้เข้าใจฟุตบอลไทย และใช้จุดเด่นจากนักเตะไทย

การเดินเกมเน้นเกมรุกกับพื้นเป็นหลัก ไม่โยนมั่วซั่ว (ที่แถวบ้านผมเรียกบอลมีทรง)

แต่จุดอ่อนของทีมยุคซิโก้ ก็คือ เกมรับเสียประตูง่าย รุกแล้วรับไม่ทัน เปิดพื้นที่เยอะ

ตอนนี้เรา เกมรับยืนจ้อง เกมรุกโยนยาว (ทรงไม่มี)

ถ้ายังเล่นแบบนี้ กับทีมระดับเอเชีย

ผมว่าเราจบแบบเจ็บๆ มากกว่ายุคซิโก้อีก

ก็ความคิดเดิมๆ เปลี่ยนไม่ได้หรอก ไม่ต่างจากกูอายเลยสักนิด

ผมก็ไม่ได้ชมราเยวัชนะ แถมสงสัยด้วยซ้ำว่าทำไมฟอร์มทีมมันแย่ลงกว่าเดิม แต่ติดตรงที่ว่าจุดเด่นของเรา มันไม่เก่งเท่าเขาในระดับเอเชีย เอาจุดเด่นเราไปสู้ก็แพ้ แกเลยต้องเอาแทคติกเข้ามาใส่ทีม แต่มันก็ไม่ได้เวิร์คอย่างที่คิดในทัวร์นาเม้นซูซูกิ แต่ผมก็ยังใจเย็นและให้โอกาสแกอีกหนึ่งทัวร์นาเม้น ไม่เวิร์คก็ต้องเปลี่ยนแปลง