กลับมาทั้งทีอยากฟังเพลงแบบ ไฟรัก ใสร้ายป้ายสี

อย่างที่บอกครับ ถึงแม้แบรนด์จะขายได้ ตัวอย่างก็มีมาแล้ว อัลบั้มซาวน์เช็คดังเป็นพลุแตก แต่พออัลบั้ม เบรนสตอร์ม ที่ผสมผสานซาวน์เพลงที่หนักแน่น และสะท้อนสังคม กลับไม่เปรี้ยงเหมือนอัลบั้มก่อน และมาปัจจุบันทางวงบอกไว้ว่าจะต้องผสมผสานกับตลาดบ้านเรา จึงออกมาแบบนี้

นักดนตรีก็แล้วแต่ว่าเค้ามองตัวเองตอนนี้ว่าอยากทำอะไร อย่างแคลช
เค้าอยากกลับไปทำเพลงแนวเดิมๆ ที่แฟนๆชอบ เค้าก็ทำแนวนี้
หรืออย่าง บอดี้ สแลม เค้าอยากทำตามแพสชั่นของวง ไม่สนใจ
ตลาด เค้าก็ทำแนวนั้น อยู่ที่เราคนฟัง จะเลือกเสพเอา

ผมเป็นแฟนแคลชนะ ถ้าประเด็นที่ยกมาบอก ไม่มีอะไรแปลกใหม่
ผมว่าก็ถูกนะ เดิมทีช่วงอัลบั้ม one กับ ซาวเช็ค ออกมาเหมือนเจอเอกลักษณ์วงเลย
แต่พอมาเริ่มอัลบั้ม เบรนสตอม ที่วงก้าวออกจาก safe zone
แต่ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากเบรมสตรอมก็ยาวเลย
ไม่ใช่ไม่ประสบความสำเร็จ แค่มันมีจุดพีคสู้อัลบั้ม ซาวเช็คไม่ได้เลย
ผมก็เข้าใจนะ ถ้าวงจะกลับไปอยู่จุด safe zone เหมือนเดิม


ถ้าเทียบกับ บอดี้ จะเห็นว่าบอดี้นี่ใส่ซาวใหม่ๆแทบทุกอัลบั้ม
คือพาดนตรีออกจากเพลงตลาด กลายเป็นกลุ่มเฉพาะมากขึ้น
ซาวกับเนื้อเพลงใหม่ๆเกิดการ การเติบโต มากขึ้นของวง

ถ้าให้เลือก ผมเลือกบอดี้แสลมนะ ถึงแม้อัลบั้มใหม่ๆ จะไม่ปัง
เท่านอัลบั้ม believe แต่อย่างน้อยก็กล้าออกจาก safe zone
มาทำอะไรใหม่ๆ อาจจะไม่มีจุดพีคเท่า แต่อย่างน้อยได้ก้าวจากจุดเดิมๆ
ผมเชื่อว่าโลกหมุนไปเรื่อยๆนะ ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยน ถ้าเราไม่เปลี่ยน
เดี๋ยวก็มีคนมาเปลี่ยนแทนเรา

เนื้อเพลงใช่ แต่ดนตรีแม่มไม่เดือดเท่าแบบเดิมอ่ะ จะบอกว่ามีกลิ่นอายเอกลักษณ์เก่าๆของแคลชก็ไม่ใช่นา

ตอบจากคนเสพเพลงไม่เลือกสายนะครับ

Clash อัลบั้มที่กลับมารวมกันใหม่เนี่ย เขาเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากจริงๆนะในแง่ของความเป็นศิลปินที่แยกวงกันต่างไปลองทำเพลงในแบบที่ตัวเองชอบสุดท้ายพอเขามารวมกันเนี่ย เพลงแรกที่ด่ากันยับ ผมมองไปที่เนื้อเพลงนะ คือ ตัวเนื้อร้อง เนื้อหาแดกดันเสียดสีอยู่แล้ว แนวทางของการก๊อปทำนองเพลงของ Ed Sheeran เพื่อให้โดนด่าเนี่ย ผมว่า Clash ชนะในแง่ของความเป็นศิลปินนะ คือกูกลับมาแล้ว เนื้องร้อง+ทำนองก๊อป มันสอดคล้องกันเพราะจังหวะเพลงแนวนี้ clash เคยทำแล้วดังมาหลายเพลงแล้ว

ต่อกันที่ Track ที่สองคือเพลงนี้เนี่ย ออกมาปุ๊บติดหูเลย ทั้งไลน์กีตาร์หวานๆกัดๆ เสียงร้องแนวบีบไข่เนี่ย ซึ่งเพลงพี่แบงค์ทุกเพลงนะที่เป็นเพลง signature ของเขาสังเกตุได้เลยว่าแนวการร้องแกเนี่ยเอกลักษณ์มากหาคนมาร้องเพลงแนวนี้แล้วทำนองนี้แล้วเพราะยากนะ

บทสรุปในแง่ของศิลปินไทยยุค 90 ที่มีบทบาทโลดแล่นอยู่ในวงการมายาวนาน การกลับมาของวงนี้ภาษาบ้านๆเรียกได้ว่าไม่เสียหมา ดนตรีคือเสพย์ศิลป์ อย่างนึง ศิลป์ของวงฐานแฟนเพลงแน่นในระดับล้านตลับมาแล้ว ขายได้ ฟังเพราะ จบครับ

เพลงนี้ ทำไมผมฟังแล้วนึกถึงพวกเพลงช้าของบรรดาเหล่าศิลปิน J-rock ทั้งหลาย

จริงๆเเล้ว จุดกำเนิด clash ก็คือ เจร็อค นั่นเเหละครับ
ตั้งเเต่ก่อนออกอัลบั้มด้วยซ้ำเพราะเขาเป็นวง cover เจร็อค มาก่อน ประกวดฮอ้ทเวฟ

สองอัลบั้มเเรกก็เเนวเพลง J-Rock ชัดเจน
DNA ความเป็นเเคลชมันคือเจร็อค ถ้าเเคลชทำเพลงเเบบเเคลช เเล้วไม่ได้รู็สึกถึงเพลงเจร็อค สิแปลก

อย่าว่าผมนะ ผมไม่ใช่พวกจับผิดอะไรพวกนี้ แต่ผมฟังครั้งแรก เพลง piecesของ l'arc เเล่นเข้ามาในหัวผมเลย แต่อาจจะเป็นผมคนเดียวก็ได้ที่คิดว่าเหมือน เพราะคุณไนซ์เป็นแฟนวง l'arc ยังไม่คิดถึงเพลงนี้เลย แต่ผมฟังเพลงนี้ให้มันเพราะไม่ได้แล้วจริงๆ

ห้ะ...

ทำไมนึกถึง Pieces ผมนึกถึงเพลงช้าเพลงอื่นมากกว่า คือเมโลดี้เเนวๆนี้ Larc ชอบใช้อ่ะครับ เเต่มันก็ไม่ได้ก็อปนะ(เพลงนี้) เเต่ได้กลิ่นอายเลยว่า เมโลดี้เเนวนี้ ลาร์คเเน่นอน

ส่วนพาร์ทดนตรีผมนึกถึง Luna Sea มากกว่า

มันมีหลายๆท่อนที่ผมว่ามันคล้ายๆอะครับ
ตอนแรกแค่คิดว่าคงบังเอิญเพราะตอน clash ออกชุดแรก ผมยังคิดเลยว่าแบงค์มันคงเป็นแฟนเพลง l'arc an ciel แน่ๆ เพราะวิธีการร้องมันทำให้ผมนึกถึง hyde นักร้องนำเลย แต่พอกลับไปฟัง pieces มันยิ่งฟังผมว่าก็ยิ่งเหมือนอะครับ
ปล.อย่างที่บอกผมอาจคิดมากไปคนเดียวก็ได้

แฟร์ๆนะครับ มันเหมือนอยู่สามสี่โน็ตสุดท้ายของท่อนฮุคที่หลบเสียงเองนะครับ

ฮาาา

ปล. วงclash เป็นติ่ง Luna Sea กับ X -Japan ครับ

วิธีการร้องเเบค์ต้องริวอิจิ ลูน่าซี เลยครับ วงพ่อของแคลชเลย เบส กลอง กีตาร์ ยันเพอร์ฺฟอร์มานซ์ ลูกคอ มาหมด

ส่วนเพลง clash ที่หนักจริงๆ คือเพลง เพ้อ ครับ อันนั้นผมว่าน่าเกลียดมาก

ลองฟัง cradle กับ neo universe เเล้วฟังเพ้อครับ 5555