ผมไปซื้อหนังสือบ่อยในร้านบนห้างสัปดาห์ละ1ครั้ง แต่เห็นครอบครัวหนึ่งชอบเอาลูกมาปล่อยอ่านหนังสือฟรีในร้าน

สังเกตเห็นว่าลูก2คนจะนั่งอ่านหนังสือเป็นชั่วโมง ส่วนพ่อแม่ไปเดินช็อปปิ้งเป็นเวลานานแล้วเสร็จก็มารับ

ผมคุยกะพนักงานขายซึ่งคุ้นเคยกันดีเค้าก็ไม่รู้จะทำไง แบบนี้ถือว่าผิดมั้ยหรือเหมาะสมแล้ว

เพราะห้องสมุดมีหนังสืออ่านฟรีเยอะแยะ และผมก็เจอครอบครัวนี้ที่ลานจอดรถครั้งหนึ่งก็ค่อนข้างมีฐานะขับรถปาเจโร่สปอร์ต

ก็นึกว่ายากไร้ไมีมีเงินจึงมาขออ่านฟรี แต่นี่อืมมมม อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องจริงผมเริ่มสับสน หรือสื่งที่เขาทำนั้นคือดีแล้ว

ก็ต้องดูกาลเทศะด้วยนะผมว่า

นอกเรื่องนิดนึง ตอนนี้ผมอ่านการ์ตูนเรื่องเดียวคือวันพีซ เพราะอ่านมาตั้งแต่เรียนมหาลัยละ จนตอนนี้ก็ยังไม่จบ เคยไปซื้อที่ร้าน คนขายถามว่าลุงซื้อให้ลูกเหรอ เจ็บจี๊ด

ปล.เดือนหน้าผมจะ40ละครับ

อยู่ที่ สามัญสำนึก แล้วล่ะครับ

ก็ต้องดูกาลเทศะด้วยนะผมว่า

นอกเรื่องนิดนึง ตอนนี้ผมอ่านการ์ตูนเรื่องเดียวคือวันพีซ เพราะอ่านมาตั้งแต่เรียนมหาลัยละ จนตอนนี้ก็ยังไม่จบ เคยไปซื้อที่ร้าน คนขายถามว่าลุงซื้อให้ลูกเหรอ เจ็บจี๊ด

ปล.เดือนหน้าผมจะ40ละครับ

ถามว่าผิดไหม ตามบทกฏหมายยังไม่คลอบคลุมมั้ง เพราะ เวลาไปซื้อหนังสือผมก็เปิดอ่านคร่าวๆ นะถ้าเล่มไหนไม่ได้ ห่อพลาสติก แต่ก็ไม่ได้อ่านจริงจัง

แต่ด้วยมารยาท ถือว่าผิด

ผิดไม่ผิด อยู่ที่กฎของร้าน แต่คงไม่มีหรอกที่จะห้ามคนมาอ่าน

แต่ก็ไม่ควรที่จะไปนั่งอ่านนอนอ่านเป็นชั่วโมง ร้านหนังสือ ไม่ใช่ห้องสมุด ผมว่าไม่เหมาะสม

ส่วนใหญ่เด็กๆ นั่งขวางทางคนอื่นด้วย พ่อแม่ก็ไม่รู้จักสอน แล้วไปทำหนังสือเค้าเปื้อน ยับอีก

ถ้าผมเห็นหนังสือยับนิดเดียวผมก็ไม่เอาเล่มนั้นนะ เสียหายทางร้านอีก

สามัญสำนึกล้วนๆแหละของแบบนี้แต่เด็กยังไม่ค่อยรู้อะไรอ่ะอย่าไปว่าเขาเลย เหมือนตอนผม ม.ต้น เพื่อนในห้องผมนี่แม่งล่อนั่งอ่านพื้นเลยนะ

ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรามองเป็นธุกิจของเรา เจอคนทำแบบนี้ผมว่าคงคิดว่าไม่ดีต่อธุกิจผม ผมจึงคิดว่ามันผิด

ถ้าบอกให้เห็นใจคนจนก็เดินไปขอตังเจ้าของร้านหรือขอหนังสือเลยบอกผมอยากอ่านแต่ไม่มีตังซื้อ เผื่อเค้าบริจาคให้ก็ถือเป็นการให้ทานของเค้าเหมือนผู้ยากไร้ทั่วไปมาขอรับบริจาค แบบนั้นผมถึงจะคิดว่าโอเคไม่ผิด

ถามว่าผิดไหม ผมว่าถึงไม่ผิดก็ไม่ควร

แต่เคสหัวมู้

ผมว่าจุดประสงค์จริงๆคือ การฝากเด็กไว้ที่นี่ เพื่อที่ตัวเองจะไปได้เดินเที่ยวตรงอื่น
มากกว่าที่จะมาหาประโยชน์จากการอ่านหนังสือฟรีๆโดยไม่ต้องเสียตังค์ซื้อครับ

เคยเจอแบบ พาลูกมานั่งอ่าน บอกอยู่นี่นะ เดวมา

ผมเดินห้าง 2-3 รอบ เกือบครึ่งชั่วโมงยังนั่งอ่านอยู่เลย

โอเค คนทั่วไปมันอาจไม่เปนไร

แต่ถ้าทำแบบนี้ทุกคน คนที่ต้องการจะดูหนังสือ ซื้อจริงๆ

คงได้เดินเตะเด็ก หรือคนนั่งอ่านอ่ะ ผมว่า

ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือมันเป็นมารยาทที่ไม่ดีต่อสังคม อ่านพอให้รู้ว่าเห้ยเล่มนี้โอเคซื้อกลับไปอ่านก็จบอีกทั้งยังได้เห็นคุณค่าเม็ดเงินที่จ่ายไปด้วย

ขอเล่าเรื่องที่เจอกับตัวนะครับ คือมีช่วงนึงบ้าอ่าน light novel ของญี่ปุ่นด้วยความอยากอ่านเล่น 2 ต่ออย่างเร่งรีปเลยไม่อยากสั่งออนไลน์(ไม่ทันใจ)ผมเลยออกไปห้างดังย่านรามอินทราเกือบถึงมีนบุรี ไปถึงร้านหนังสือเด็กนี้นั่งตรงแผงหนังสือเลยแล้วผมจะเดินไปหามันก็ลำบากบวกเกรงใจด้วย(คือผมก็งงตัวเองทำไมต้องเกรงใจนะ) ผมก็พยายามจะเดินไปหาหนังสือด่อมๆมองๆก็แล้วเดินผ่านก็แล้วบอกว่าขอโทษนะครับจะหาหนังก็แล้วพี่แกไม่มีการลุกหนีหรือหลบให้เลยเห้ยคนแบบนี้ไม่หน้ามาอ่านหนังสืออะผมคิดแบบนี้เลยตอนนั้นแล้วนั่งกันเป็นกลุ่มเลยนะครับอนาทใจมาก จนสุดท้ายต้องไปเรียกพนักงานมาแต่ในพีคของพีคคือเด็กก็ไม่หลบนะครับแมร่งเอี้ยวคอหลบให้ พนักงานหน้าอย่างเซงตอนนั้นผมแอบขำเลย

ปล.แก้คำผิด

ปลูกฝังให้รักการอ่านแต่เด็ก ก็ดีครับ แต่ซื้อด้วยก็จะยิ่งดี

ถามว่าผิดมั๊ย ก็คงต้องบอกว่าไม่ผิด เหมือนคุณซื้อเสื้อผ้า ก็ลองเสื้อผ้ากัน มีสิทธิ์ลองอ่าน

แต่ถามว่ามีมารยาท มีสามัญสำนึกมั๊ย บอกเลยว่ามารยาทเลว สามัญสำนึกต่ำมาก
เพราะการลองอ่าน คงไม่ใช่การนั่งอ่านกันทีเป็นชั่วโมงๆ

ผมก็อ่าน และพาลูกไปอ่านนะ เดือนนึงต้องมีอย่างน้อยครั้งนีง
แต่ก็ราวๆ 3-5 หน้า เพื่อให้รู้ว่าน่าสนใจหรือไม่ น่าอ่านหรือเปล่า แล้วจึงซื้อกลับมานั่งอ่านเป็นเรื่องเป็นราวที่บ้านครับ

นั่งสร้างแลนด์มาร์คอ่านนี่ก็เกินไป ยืนอ่านยังพอว่า

คำขวัญร้านดอกหญ้า "เพียงแวะเข้ามาชม เราก็นิยมคุณอยู่ในใจ"

เดี๋ยวนี้หลายๆร้านเห็นตั้งโต๊ะให้นั่งอ่านกันแล้วนะ รู้สึกจะเริ่มจากดอกหญ้านี่แหละ

ร้านสุริงวงศ์เชียงใหม่นี่มีห้องน้ำ+ตู้กดน้ำดื่มเลย

จิตสำนึกอย่างเดียวครับ และพวกที่อ่านแล้วไม่ซื้อ ไม่ซื้อก็ไม่เป็นไร แต่อย่าทำปกเค้ายับด้วย เพราะมันจะทำให้ขายยาก