อารัมภบท รีวิวนี้อาจมาช้าเพราะติดงานและการเรียบเรียงเนื้อหา เป็นการแบ่งปันประสบการณ์ของยูสขาจรรายหนึ่งนะครับ

สวัสดีประชาคม SoccerSuck ที่เข้ามาอ่านทุกท่าน กระทู้นี้จะมาเล่าประสบการณ์จากการเข้าร่วมอีเวนท์ 3rd Single Shonichi ของไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปมหานิยมแห่งสยามประเทศ BNK48 ซึ่งถือเป็น “ครั้งแรก” ของอีเวนท์นี้ ด้วยบัตรที่มีเพียง 4 ใบตามอัตภาพ

ก่อนไปผมก็เตรียมทั้งขนม ลูกอม ยาดม ยาแก้ท้องอืด อุปกรณ์ดับกลิ่นกาย และที่ขาดไม่ได้ “บัตรจับมือ” ทั้งสี่ใบ รวมทั้งชวนเพื่อนมัธยมที่อยู่จังหวัดติดกันมา โดยแบ่งบัตรให้ 1 ใบเป็นสินน้ำใจ ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี เพราะเขาเป็นแฟนคลับ “ตาหวาน” ด้วย แพลนตอนแรกก่ะว่าจะออกไปตอนคืนวันเสาร์เพื่อไปอยู่รอหน้างานยาวไปยาวปายยย

แต่แล้วคืนวันศุกร์เพื่อนแชทมาบอกว่าอาจารย์นัดคุยงาน ผมรอคำตอบยืนยันจนถึงเที่ยงคืน เมื่อเพื่อนไปไม่ได้ ผมก็เสนอให้น้องที่ทำงานซึ่งบ้านอยู่แถวๆไบเทคพอดี เผื่อจะได้มาจับเฌอปราง แต่ก็มาไม่ได้ สุดท้ายก็เลยมี 4 ใบกับการวางแพลนขั้นสุดท้าย

วันนั้นตื่นสายมากทีเดียว จากเดิมตีห้ากว่า กลายเป็นว่าออกเดินทางตอน 8 โมงกว่า แต่เหมือนชิลไปนะ ทั้งที่รู้ว่าป่านนี้คงมีคนรอเยอะมากเหมือนวันก่อนหน้า ทั้งที่รู้ว่าอาจมีรอบเดือนสิงหาคมอีก แต่ก็จะใช้ให้หมดเลย แต่รถเมล์ที่นั่งก็ไปถึงบีทีเอสตอนเก้าโมง นั่งต่อไปลงบางนา และก็เดินเข้างานอย่างคนบ้านนอกสำหรับอีเวนท์นี้

ตอนที่ไปถึงก็ราว 9.40 สิ่งที่เห็นคือผู้คนจำนวนไม่น้อย ทั้งโอตะ แฟนคลับหลากวัย ผู้ประกอบการเคลื่อนที่ ต่างชุมนุมวีรชนกันเป็นหย่อมๆ ผมยังเดินหาทางเข้าไปเรื่อย ถามสต๊าฟด้วย ก็มาเจอหางแถว เดินตามกันไปสิ เลนผมตรวจกันแบบง่ายๆ

เมื่อเข้าสู่พื้นที่ของงานแล้ว ก็เริ่มเดินหาเลนตามสคริปต์ทันที โดยคนแรกที่เลือกด้วยโควตาของเพื่อนเดิมคือ “จ๋า” ซึ่งมาในชุดน่ารักสมวัยแต่จำได้ขึ้นใจคือใส่แว่น ผมเข้าไปบอกว่าชอบจากคลิปหาเสียง ชอบที่สุดใน 10 คนเลย เธอดีใจมาก และบอกว่าข้าวเหนียวตอนนั้นก็อร่อยนะ... (หมดเวลาครับ) ตอนจะไปเธอยังทิ้งท้ายประมาณว่า รักกันไปนานๆนะค้าาาาา ^ * ^

ใบที่สองตัดสินใจเลือก “เมษา” ที่เลือกส่วนหน่งเพราะเด็ก มธ. เหมือนกัน บวกกับแรงผลัก “ตัน” จากทีมงานคุณภาพที่คุณก็รู้ว่าใครท่านหนึ่งที่ไม่ได้ชื่อหนึ่งหรอก ถึงคิวปุ๊ปผมก็พูดประมาณว่าปีหนึ่งคงเรียนหนักมาก ยังไงก็สู้ไว้นะ ขอให้ได้งานเยอะๆ เมษาก็พูดกลับไปว่า ตอนนี้กำลังจะขึ้นปีสอง...(หมดเวลาครับ) เธอพูดเก่งเป็นกันเองดี ถ้ามีอีกสักใบสองใบคงได้คุยต่อเนื่องได้กว่านี้

รอบหนึ่งยังเหลืออีกนานโข แต่คนที่ผมจะจับดันอยู่ในย่านนั้นหมดเลย แต่โชคดีที่ทุกคนที่ผมเลือกไว้แถวไม่ยาวเป็นขด ผมเลยเข้าเลนคนแรกที่ตกผมได้คือ “น้ำหนึ่ง” เธอมาในชุดไทยพื้นเมืองที่สวมเข้ากันกับหน้าตาตามแบบฉบับนางเอกละครหลังข่าวของประเทศไทย ผมพูดห้ำกำลังใจว่าอีกนิดเดียวใกล้จบแล้ว สู้ๆนะ ทั้งเรื่องเรียนและเรื่องงาน พอพูดถึงมหาลัยเธอถามกลับว่าจบนานยัง ผมบอกระยะหนึ่งแล้วครับ (หมดเวลาครับ) เดินออกมานี่อย่างฟินเลย

เพียงรอบเดียวจับไปแล้วถึงสามคน ผมเลยแว่บออกไปเข้าคิวรอซื้อสินค้าคือ โฟโต้เซ็ตเต็มโควตา (มาเพื่อสิ่งนี้เลย) พอแกะออกมาทั้ง 6 ซองก็นับว่าดีอยู่นะ แต่ก็ยังขาดอีกไม่กี่คนที่อยากได้ ก็เลยเข้าไปโซนเทรด เดินดูแบบคนไม่รู้อะไร ขอแค่มีรูปที่อยากได้ก็พอ ผมเอาอรสองใบและซัทจังหนึ่งใบไปแลกเมษา, จ๋า และน้ำใส คือค่าอาจจะไม่เท่ากัน แต่เพราะผมยังไม่มีนี่แหละ ซึ่งต้องขอบคุณทุกท่านที่ยินดีให้เทรด (จริงๆคือเอาของดีๆให้เขาไป แต่ผมไม่ซีเรียส เพราะอรผมมีใบหนึ่ง อยากเก็บไว้สักใบ) โดยเฉพาะตอนที่เอาซัทจังไปเทรดกับน้ำใส แล้วพี่ผู้ชายก็เอาซัทจังไปเทรดกับน้องผู้ชายสองคน(จำไม่ได้ว่าเอาใครมาเทรด) ดูน้องเขาดีใจมากกก เดินไปเรื่อยๆก็ได้รูปน้ำหอมชุดคริสต์มาสอีกสองใบ 100 บาท กับคนขายที่พูดภาษาเหนือเหมือนกัน (คนนี้ถ้ายังไม่แกรดซะก่อนก็อยากจะจับ เคยดู IG story ตอนนางไปเชียร์เอฟซี โคเปนเฮเก้นข้างสนามด้วย) สุดท้ายก็เดินไปลองถามเทรดไป แต่ก็เข้าใจได้ว่าคงได้เท่านี้แหละ ดังนั้น จิ๊บ, เปี่ยม และมิโอริ (ที่ซ้ำจากโฟโต้เซ็ต) จึงยังอยู่กับผมต่อไป ( )

กลับเข้าสู่ลานจับมือกับใบสุดท้าย รอบสามโมง ผมจึงต่อแถวขดของ "ปูเป้" สาวเชียงราย ซึ่งผมก็พูดๆเหมือนเดิม เป็นภาษาเหนือ ประมาณชอบความน่ารัก ขอให้ประสบความสำเร็จในการเรียนและงาน เธอตอบกลับคำเดียว “สาธุ” จำได้ขึ้นใจเลย (เธอคงงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับ 8 วิที่ผ่านมา )

พอออกมาก็เป็นอันเสร็จสิ้น...ผมเดินต่อแถวเพื่อลองดื่มน้ำที่ราคาแพงมากพอกับสตาร์บัคที่ดื่มวันนั้นเลย ไหนก็หิวๆด้วยเลยซื้อข้าวปั้นปลาแซลมอน ซึ่งรสชาติและราคาก็สมผลดี ส่วนน้ำก็ผมให้ผ่าน ดูดครั้งแรกนี่เปรี้ยวมากกกก แต่ก็ดูดจนหมดแก้ว ไม่สร้างความลำบากแก่ผู้ทำความสะอาดและพนักงานขาย เปิดที่รองแก้วก็ได้ “เจน” เอาวะ เอาก็ได้ เมื่อได้เวลาที่สมควรแล้วจึงออกจากงานตอนสี่โมงครึ่ง

บทสรุปจากการเข้าร่วมอีเวนท์จับมือ BNK ในครั้งนี้
1.ควรเตรียมให้พร้อมเสมอ แม้สุดท้ายอาจจะไม่ได้ใช้มันเลยก็ตาม แต่ที่ขาดไม่ได้เลยคือบัตรจับมืออย่างน้อย 1 ใบ และทุนทรัพย์ติดตัว (จะให้ดีตอนกลับต้องมีเหลือด้วยนะ)
2. แม้จะเป็นการลุยเดี่ยว แต่คราวนี้เป็นงานสเกลใหญ่ ที่ไม่ต้องกลัวและเกร็งกับผู้คนรอบกายเพราะคงมีคนแบบผมอีกมาก แถมต้องบริหารจัดการทั้งรอบเมมและเวลาพูดอันจำกัด
3. ตอนที่จับมือทั้งสี่คนกลับไม่ได้รู้สึกว่าตัวเอง “กำลังหรือถูกจับ” กับสมาชิกทั้งสี่เลย เพราะตอนเริ่มก็ไหว้ จากนั้นก็พูดๆๆตามที่คิดได้สดๆเท่าที่เวลาจะอำนวยด้วยความรวดเร็ว มีมองตาบ้างเล็กน้อย ส่วนใหญ่ก้มหน้าไม่ค่อยมองกันเท่าไหร่ และก็จากลาบ๊ายบายกันแบบงงๆ ซึ่งสิ่งนี้เป็นมาตั้งแต่ตอนที่จับมือน้องไหมกับน้องหลิวในงานจับมือแมวเมื่อเดือนมีนาคม แม้ตอนนั้นจะมีเวลาถึงสิบกว่าวินิดหน่อยก็ตาม แต่ครั้งนั้นเป็นวงขนาดเล็ก คนก็ไม่มาก แถมผมไม่รู้จักใครสักคนเลย ตอนจับก็ไม่ได้สนเลยว่ารอบๆเขาโฟกัสหรืออะไรตอนที่ผมจับมือน้องเขาบ้างรึเปล่า
4. บรรยากาศในภาพรวมถือว่าดี ทั้งฝ่ายจัดงาน และผู้เข้าร่วมงานที่หลากหลายวัย ดูค่อนข้างสบายไม่แออัดมากนัก อาจเป็นเพราะมีรอบสิงหาด้วยหรือเปล่า
5. ถ้าประเมินตัวเองสำหรับอีเวนท์นี้ ให้ 8.8 เต็ม 10 หักตรงเวลาคุยที่น้อยไปนี่แหละ เข้าใจแล้วว่าทำไมบางคนถึงยอมซื้อซีดีกันเป็นสิบๆแผ่น เพราะอย่างน้อยวนไปมาสัก 2-3 รอบเพื่อให้พอในการทำความรู้จักกับเมมจนอาจนำไปสู่การเป็นโอชิและคามิโอชิในภายภาคหน้าต่อไป

สุดท้ายนี้ แม้ว่าผมจะเพิ่งมีโอกาสได้เข้าร่วมอีเวนท์ของ BNK ครั้งแรก แต่ก็ได้รับประสบการณ์ที่ดีและประทับใจ ทั้งความน่ารักและกำลังใจจากสมาชิกที่เข้าไปจับมือด้วย (แม้จะสอบตกเรื่องการสื่อสารแบบเผชิญหน้า) อีกทั้งได้รูปสมาชิกตามที่ตัวเองต้องการ (แม้จะมีส่วนน้อยที่ไปเทรดได้ในภายหลัง) คือผมเน้นซื้อมาเพื่อสะสมเก็บไว้ คนหนึ่งอย่างน้อย 1 ใบก็ยังดี สัญญาว่าอีเวนท์หน้าของ BNK ถ้าโอกาสอำนวยจะกลับมาอีกอย่างแน่นอน

ขอบคุณทุกท่านสำหรับการรับชมครับ

ปล. ที่ไปงาน BNK เพราะอยากไปสัมผัสบรรยากาศของวงระดับประเทศ รวมทั้งไปเจอสมาชิกแบบใกล้ชิด จริงๆไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปที่ผมชอบคือ Siamese Kittenz เพราะอะไรก็ยังบอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ทั้งเพลงและตัวตนของวงนั้น ทำให้ผมได้เห็นความเป็นไปตลอดสี่ปีของวง ถึงตอนนี้จะมีวงเกิดใหม่ที่กำลังเดินเครื่องก็ตาม ผมก็จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอเพื่อสนับสนุนน้องๆเรื่อยไปเท่าที่จะทำได้ อยากเห็นน้องๆไปถึงฝั่งฝันอย่างที่ตั้งใจไว้ ไม่ว่าจะในฐานะวงหรือตัวน้องเองก็ตาม

ท่านรีบกลับไปหน่อย ไม่งั้นได้เจอกันแล้วววว

ปล.นุ้งต๋าน่าร๊ากกกกกกก

เรื่องแบบนี้มันไวจังว้ะ

รัวิวได้สนุกดีครับ ยินดีด้วยที่สนุกกับงานครับ

อยากไปบ้าง

เลีอกเลนเมษาไม่มีผิดหวัง เมื่อวานผมใจบางมากหลังออกมาแล้วไปเข้าโซนเทรดประมาณ 20 นาทีได้มา 7 เซตกับอีก 2 ซิง ขาดแค่เซตแรกๆนี่แหละเพราะยังสู้ราคาไม่ไหว ขอเน้นปริมาณก่อน

เมื่อวานก็ลืมบอกไปว่าผมเกิดเดือนพฤษภานะ เพราะงั้นจะอยู่เคียงข้างเมษาไปตลอดแน่นอน แต่เดี๋ยวไปบอกเดือนสิงหาแทนละกัน

ผมภูมิใจนะครับ ที่ได้พิมพ์ใบรายการให้โอตะทุกคนที่ไปในงานได้ติ๊กสั่งของกัน

ลองมาจับโมบ้างครับวันหลังถ้ามีโอกาส

รอบหน้าแอบส่งเลขคิวแรกให้ผมหน่อยได้ไหม ผมบ้านไกล

ส่งมาให้ผมหน่อยครับ ผมขี้เกียจไปแคมป์แล้ว

อยากลองไปสักครั้งแต่เริ่มไม่ถูกก

้เป็นโอตะต้องอดทนนะครับ

ไม่แคมป์แล้ว ไม่คุ้มเลย TT

มาครั้งแรกกับบัตร 4 ใบ หมดปุ๊ปเกม over เลย น่าเสียดายนะครับท่าน
เห็นแล้วล่ะว่า อีเวนท์แบบนี้ได้อะไรมากกว่าที่คิด ทั้งบริษัทแม่ บริษัทในไทย bnk48 และโอตะ แฟนคลับทั้งหลาย คุ้มค่าจริงๆครับ

ปล.ตอนมาจับปูเป้รอบบ่ายสาม ก็สังเกตคนแจกของเลนเมษาอยู่ พลางนึกในใจว่าท่านคือคนไหนรึเปล่า ถ้าจับตอนบ่ายอาจจะได้รับของจากท่านก็ได้