[RE: ประสบการณ์ถุงยางแตกสุดโหดของผม]
หลังจาก 3 เดือน ไปเลบรพ.ธนบุรี
ปลอบใจตัวเองว่า น้องเค้าไม่เป็น เลือดก็เลือดถ้าน้องเค้าไม่ม้ชื้อเราก็ไม่เปนไร
เดินเข้าไปเลยบอกขอตรวจHIV น้องพยาบาลก็มองนิดๆนะ
แต่ผมเอาที่รพเลย ไม่เอานิรนาม
3เดือนที่แสนทรมาน มาเจอ 2-3 ชม รอผลตรวจนี้นรกกว่า
เข้าพบหมอ ผมก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง
หมอแกบอก อืมม ก็ฟังดูไม่น่าเสี่ยงมากนะ เพราะถุงมียาฆ่าเชื้ออยู่ ถ้าไม่โดนตรง
หรือสด หรือแผล
คืออออ ปลอบใจผมเหรอครับหมอ
คุยไปคุยมาผมจําไม่ได้ว่ากี่ชม. แต่หมอบอกว่า กว่าผลตรวจจะออก
หมออกเวรละ จะให้หมอท่านอื่นบอกผล หรือ จะให้เบอร์ไว้แล้วพยาบาลโทรไปแจ้ง
ผมก็มีงี๊ด้วยเหรอฟะ ผมเลือกโทรมาละกัน
รอๆไปใจมันแป๋ว แบบสุดๆ นับเป็นวินาทีเลย
มาระทึกอีกรอบคือ มันเลยเวลาที่บอกจะโทรมาแจ้งซัก1ชมแล้ว ไม่มีใครโทรมา
ผมเลยเอาวะโทรไปถามเอง ต่อเบอร์แผนก
วินาทีพยาบาลรับสาย แล้วผมบอกชื่อ รหัสคนไข้
พยาบางบอก ผลเป็นลบ คะ ปลอดภัย
มันเหมือนยก โอลด์เทรฟเฟริด์ โรงละครแห่งความฝัน(ร้าย) ที่จุผู้ชม 76000+
ออกจากอก
สาบานกับตัวเองว่าไม่เอาอีกแล้ว ออน.
ซึ่งผมก็ยังไปนะ แต่ไม่เอา ใช้มือ ไม่ก็ใส่ถุงปากเต็มที่
นรกชัดๆ เตือนผู้ที่จะไป เซฟตัวเองให้มากที่สุด หรือ ไม่ต้องไปเลย
ความเหงี่ยน20 นาที กับ ความเสี่ยง มันไม่คุ้ม
Spoil
แต่สุดท้ายแล้วผมก้มาตะบะแตก กับ สาวยุ่นระดับ8คะแนนที่โอซาก้า ไว้จะมาเล่าให้ฟังวันหลังอีกทีครับ