ลูกสะกดเนื้อทองเหลืองเก่า ความยาว 2.5 ซม.
ลูกสะกดเป็นเครื่องรางชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดเล็ก
ส่วนใหญ่จะมีขนาดไม่เกิน ๑-๒ นิ้ว
ลูกสะกดทำ จากวัสดุได้หลายชนิด
ทั้งผงพุทธคุณที่มีคุณวิเศษในด้านต่างๆ,
ดินเผา, ไม้มงคลต่าง ๆ หรือโลหะผสม ทองแดง เงิน ทองคำ
ส่วนใหญ่มีรูปทรงกลมเกลี้ยง เจาะรูตรงกลางเพื่อร้อยเชือก
เพื่อใช้เป็นลูกคั่นตะกรุดที่สะพายบนตัว
เพื่อเป็นตัวบังคับตะกรุดไม่ให้เคลื่อนที่
เพราะส่วนใหญ่ตะกรุดจะใช้คาดเอว จึงมีความจำเป็น
จะต้อง สะกด ให้ ลูกสะกด อยู่กับส่วนราบของร่างกาย



อีกนัยหนึ่งคำว่า สะกด หมายถึงการข่มหรือทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด
ให้เคลิบเคลิ้มอยู่ภายใต้อำนาจ ส่วนคำว่า ลูกสะกด
ในความหมายที่นี้หมายถึง การสร้างลูกสะกดแล้ว
นำมาทำพิธีเสกเป่า ภาวนาด้วยคาถามหานิทรา
แล้วขว้างข้ามหลังคาบ้านหลังคาค่าย
เพื่อทำให้คนและสัตว์ที่อยู่ในสถานที่นั้นหลับใหลไม่ได้สติ ตลอดคืน
จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้นมาในตอนเช้า เพื่อใช้ในการลักพาตัว
หรือเข้าไปหยิบฉวย ของที่ต้องการได้อย่างสะดวก !!



การสร้างลูกสะกดเนื้อโลหะนั้น นอกจากจะทำ ด้วยตะกั่วแล้ว
ยังทำด้วยการผสมโลหะต่างๆ เช่น
สัตตะโลหะ,
ปัญจะโลหะ,
เมฆพัตร,
เมฆสิทธิ์,
นวะโลหะ
และเหล็กละลายตัวประกอบไปด้วยขั้นตอน กรรมวิธีที่ยุ่งยากซับซ้อน
เนื่องจากต้องนำโลหะดังกล่าวมาหลอม แล้วรีดเป็นแผ่น
เพื่อลงจารอักขระเลขยันต์ พร้อมทั้งภาวนาคาถาอาคมในด้านต่างๆ
กำกับตามสูตรของแต่ละสำนัก แล้วนำโลหะที่ได้ไปหลอมละลายใหม่
รีดใหม่ จารใหม่อีก จนครบ ๙ ครั้ง เรียกว่าการ ลงถมลูกสะกด



ขั้นตอนสุดท้าย จึงนำมาเทลงในพิมพ์แล้วเจาะรูตรงกลาง
กลึงผิวแล้วลงอักขระภายนอกกำกับอีกชั้นหนึ่ง
ทำพิธีบวงสรวงปลุกเสกเป็นลำดับสุดท้าย
ยังมีลูกสะกดบางสำนักที่นิยมเอาทองชนวน
ที่เหลือจากการเทพระกริ่งหรือพระชัยวัฒน์ มาทำเป็นลูกสะกด
เพราะทองชนวนเหล่านั้นได้ผสมจากวัตถุมงคลต่าง ๆ
ทั้งได้ผ่านการลงอักขระเลขยันต์และปลุกเสกมาอย่างดีแล้ว
เมื่อนำเอามาทำลูกสะกดก็ย่อมจะเป็นมงคลสำเร็จอยู่ในตัว
ลูกสะกดลูกนี้ แกนในเป็นทองแดงม้วนหลายชั้นและอัดแน่นมาก
ขนาดความยาวประมาณ ๒ ซ.ม. ภายนอกเป็นเนื้อโลหะผสม
จารด้วยยันต์ใบพัด เก่ามีอายุ มีคุณค่าแก่การบูชายิ่ง


ลูกสะกดเนื้อเมฆสิทธ์ หลวงพ่อตี๋ วัดหูช้าง รุ่นแรก

คาถาอาราธนาลูกสะกด
ให้ตั้งนะโมฯ 3 จบก่อนแล้วยกลูกสะกดขึ้นจดเหนือหน้าผาก
จึงค่อยภาวนาพระคาถาให้จบบท...

อิ ติพันธะเกษามะอะอุ พันธะโลมาจะภะกะสะ
พันธะนักขานะมะพะทะ พันธะทันตากะมะถะ
พันธะตะโจอิสวาสุ พันธะนังสังจิปีเสติ
พันธนะหะรูสุวิสังอะ พันธะอัฐิทุสะมะนิ
พันธะอัตถิมินชังนะสังสิโม พันธะวักกังปะวะอะปะ
ทิมะสังอังขุ นะมะอะอุ นะมามิหัง สิทธิเตชัง สิทธิวาจัง
กายะพันธะนัง องคะพันธะนัง สัพพะสิทธิ ภะวันตุเมฯ

แล้วสูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วผ่อนออก
และเมื่อเวลาจะคาดลูกสะกดเข้าเอว
ให้ภาวะนาพระคาถานี้จนกว่าจะผูกเงื่อนเสร็จให้ภาวนาดังนี้
“อิมังกายะพันธะนานังอธิษฐามิ นะมะพะทะ”
มีอีกอย่างหนึ่งที่ไม่ควรลืม ท่านว่าเวลา คาดลูกสะกด
ให้ผูกเชือกเป็นเงื่อนพิรอด จะเป็นมงคลแลฯ ... !!!
..