ใครทันบ้างยกมือขึ้น

ส่วนผมไม่รู้จักเลยยยยย

เขี่ย สติ๊กเกอร์ หายไปไหน

ปาดินน้ำมันด้วย

การ์ดยูกิ ผมไม่เคยเอาไปเล่นวัดพลังกันเลย

มีแต่เอาไปเขี่ย

ทอย ตุ๊กตา แถวบ้านผมเรียกว่าแบบนั้น

ผ่านมาหมดเลย สนุกกว่า ยุคสมาทโฟนเยอะ

ได้เพื่อนด้วย สนิทกันด้วย สนุกกันมากๆๆๆ

เล่นไหนเล่นด้วยกัน

ไปไหนไปด้วยกัน

ไม่เหมือนสมัยนี้อยู่แต่หน้าจอ แย่มาก บอกเลย

พับจรวด ดีดลูกแก้ว บอลลูนด่าน ปั่นจักรยานเป็นแก๊ง

ดินน้ำมัน ดีดลูกแก้ว

เป่ากบ ต้องมี ลูกเกย เส้นหนึงนะ

แบบ ว่า เจ๋ง สุดๆ

ดีดเหรียญ เขี่ยไพ่ โอฬารเรียกชื่อ ซ่อนแอบ มีอีกเยอะเลย

วันๆไปส่องวงที่เล่นโดดยาง เพื่อรอช็อตเด็ดอย่างเดียว

ท่านนี้หื่นอ่ะ ไม่ไหว ๆ

ขาดอีโบ๊ะนะ ที่โบ๊ะเสร็จเอาใส่จักแร้แล้วรีดให้เรียบแล้วมาโบ๊ะใหม่

เมื่อก่อนข้อมือแม่งไม่มีหรอกนาฬิกาหรือริสแบนอะไรนี่

หนังยางล้วนๆ วัดระกับเลเวล

รีดให้นานๆ มันจะดังมาก

วันก่อนทำให้ลูกเล่น อยู่เลย

ไม่ได้หื่น แค่บ้ากาม

อันนี้ ของเล่นผู้ชายยยยย

จำกันได้มั้ย

เอาแต่ไพ่ไปเขี่ยเหลือขนมให้พ่อให้แม่กิน ไม่ก็ทิ้ง




ขนมกาก้าที่ได้ตุ๊กตุ่นมาเล่นมวยปล้ำ




ใครเรียกขนมนี้ว่าอะไรไม่รู้แต่เราเรียกเป๊าะแป๊ะ


หรือจะเล่นหมากเก็บดี


ชีโตสมั้ยหละแถมทาโซ่นะ ไม่ได้เอามาดีดนะ เอามาเคาะคว่ำ-หงายกัน


เป่ากันมั้ย

ต่อโดมิโนด้วย

ของแบบนี้หาข้อมูลได้ตามอินเตอร์เน็ตครับ

ทาเมย่า มีชุดแต่งอุปกรณ์ครบ

หรือจะเบเบลด

ครัชเกียร์ก็มีมา

เห็นด้วยเลยครับ อย่างผมเอง ต้องมีเข้าแก๊งซึ่งเราต้องมีของดีถึงจะเข้ากลุ่มได้ ไพ่ดี ปาดินน้ำมันเก่ง ปอดใหญ่เป่ารถแข่งได้ไกลกว่าเพื่อน ดีดลูกแก้วเก่ง โอยสารพัด เพื่อนในวัยเด็กนี่สนิทกันมากๆ เหมือนร่วมผจญภัยมาด้วยกัน ไม่เชิงลำบากแต่ใช้กิจกรรมร่วมกันค่อนข้างเยอะ
แต่ก็อย่างว่าตามยุคสมัย เด็กสมัยนี้อาจจะสนิทในแบบของเค้าก็ได้ ไอแพท ไอโฟนมือถือ ของเล่นไฮเทค นี่มันชีวิตซูนิโอะชัดๆ

หาไม้อะไรซักด้ามและเล่นเป็นขบวนการ5สี

/กูจะเป็นสีแดงมึงเอาสีอื่น

ดีดลูกเเก้ว แต่ก่อนจะมีลูกเเก้ว ลูกเก่งประจำตัวด้วย สีขาวๆนวลๆ

ดีดได้เยอะๆ เอาไปขายต่อ ที่ร้านขาย 3 ลูก 1 บาท

ผมขาย 4 ลูก 1 บาท เเล้วก็ไปดีดกันต่อ

เซียนอยู่ 2 อย่าง ดีดลูกแก้วกะเขี่ยไพ่

เป่ายางนี่ทำยังไงก็ไม่เก่ง

เล่นมาหมดเหมือนกัน ผ่านยุคสมัยมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ยุคทอยตุ๊กตุ่น

ดีดลูกแก้ว เป่าหนังยาง ปั้นดินน้ำมัน เขี่ยติ๊กเกอร์ เล่นสนุกแบบไร้เทคโนโลยี

เล่นจนกระทั่งการมาถึงของรถทามิย่า ทามาก็อตจิอะไรนั่นก็เล่นมาหมดจนเข้ายุค

เกมส์คอนโซล แฟมีลี่ แฟมิคอม เพลย์สเตชั่น ยุคเกมส์เกมส์คอม เคาท์เตอร์ แรคนาร็อค

ฮาเวสมูน โตมากับยุคเริ่มมีอินเตอร์เนตโลว์สปีด มีมือถือจอขาวดำโทรอย่างเดียว ถ่ายรูปยังไม่ได้


จะบอกว่าคนที่ทันเล่นยุคเก่าๆของพวกนี้ส่วนมากก็เป็นคนเจนเอ๊กซ์ปลายๆจนถึงเจนวาย

ที่เกิดมาในยุคสมัยที่มันคาบเกี่ยวกันพอดี คือยุคที่เทคโนโลยีเริ่มก้าวกระโดดเข้ามามีบทบาท

ในชีวิตประจำวัน แต่ทว่ายังมีของเล่นยุคเก่าๆให้เหลือเล่นและพอรู้จักอยู่บ้าง นี่ถ้ารุ่นพ่อรุ่นแม่

มาตั้งกระทู้ของเล่นวัยเด็กนี่ ผมเชื่อว่าสมาชิกในเว็บ ss มีเงิบอ่ะ ยุคพ่อแม่นั่นแหละเล่นแบบ

ไร้เทคโนโลยีของแท้ออริจินอลเลย คนรุ่นปัจจุบันรู้จักการเล่นเก่าแก่จริงๆไม่กี่อย่าง นอกนั้นเป็นการละเล่น

แบบประยุกต์อุปกรณ์ไปตามยุคสมัย

แต่สังเกตอย่งนึง คือเทคโนโลยีมันทำให้คนโดดเดี่ยวมากขึ้น เพราะ gadget ปัจจุบันมันเป็นอะไรที่

individual มากๆคือเฉพาะเจาะจงส่วนบุคคลมากเกินไป อุปกรณ์ไฮเทคยุคนี้เน้นการแสดง identity

คือทุกอย่างต้องมีการแสดงเอกลักษณ์ส่วนบุคคลลงไป ของใครของมัน เล่นใครเล่นมัน นี่ของกู นั่นของมึง

สังคมก้มหน้ามันก็เริ่มมาจากตรงจุดจุดนี้แหละ คนที่ทันเล่นอะไรยุคเก่าๆสมัยเด็กๆเลยพากันถวิลหา

อารมณ์แบบยุคสมัยนั้นอีก วิ่งเล่น ปั่นจักรยาน ไล่จับแมลง โดดเล่นน้ำตามคลองกับเพื่อนจนค่ำ

เด็กยุคใหม่หรือคนเจนแซดหรือเด็กในเมืองไม่เคยสัมผัสและไม่มีวันรู้แน่นอนว่มันสนุกสนานแค่ไหน

มีใครรู้จัก เจิดเกิบไหม

ปั้นดินน้ำมัน เป็นลูกกลมๆ ละเป่าตามทางที่เราสร้างในดินน้ำมันละหายไปไหน

ทันหมดรู้สึกเขิลจุง

แต่กลิ่นคนอ้วนๆ ตัวดำๆ ขี้ไค เยอะๆ กลิ่นมาด้วยนะ

อันนี้ผมใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ชุบน้ำมาทำลูกกระสุน ยิงกันนี่ ผิวเป็นจั้มๆเลย

ทันทู๊กอันนนนน

ส่วนใหญ่พวกทันนี่จะอยู่ในยุค 80s 90s ซะมากสนุกแหละสมัยนั้น เล่นบลูนเข้าทีเป็นสิบๆคน

ไปดูแฟนฉันละคิดถึงโมเม้นแบบนี้มาก

เด็กรุ่นใหม่ๆไม่มีวันเข้าใจความสนุกในวัยเด็กแบบเราๆแน่นอน