ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ. สมัยคล็อปป์คุมทีม โดนนำ 2-0 ยังคิดว่าเดี๋ยวก็กลับมาได้. โดนยิงนาที 80++ ก็คิดเสมอว่าเดี๋ยวก็ยิงได้. สมัยนั้นดูบอลแบบไม่เคยกลัวแพ้ เพราะนักเตะวิ่งกันสุดๆ เพรสกันจนหมดเวลา ถึงแพ้ก็รับได้เพราะว่าทำเต็มที่แล้ว.

แต่ตอนนี้สิ เล่นเหมือนกลัวแพ้ตั้งแต่ยังไม่หมดครึ่งแรก. ดูแล้วพากองเชียร์เสียกำลังใจที่จะเชียร์ไปเลย. อยากให้เล่นแบบตอนนั้นจังเลย.

เหมือนแฟนแมนยู จะนึกถึงยุคท่านเซ่อร์ เลย
ยุคคล็อปมันจบลงแล้ว นี่ยุคใหม่แล้ว ลืมความสุขช่วงนั้นไปได้แล้ว
ชอบเอามาเปรียบเทียบกันบ่อยเกิน

นัดที่เสมอเมื่อคืนนี่ ก็เข้าใจ มันเซ็งสุดๆ แต่ต้องให้ อิราโอล่า ได้เรียนรู้ประสบการณ์ตรงนี้

การเล่นบอลยุโรปกลางสัปดาห์ แล้วพัก ไม่ถึง 3 วันเตะ มันต้องมีการเผื่อแรงกับการเตรียมจัดนักเตะจัดแผนไว้เผื่อ

คล็อปหลังจากเล่นบอลยุโรป กลับมา 3 วันเตะพรีเมีย ก็เสมอและแพ้เสียแต้มให้เห็นอยู่บ่อยๆ

ยิ่งเป็นช่วง 4 นัดแรกของ อิโรโอล่า อีก นักเตะ ก็กำลังปรับตัว 11 ตัวจริงยังไม่เห็นชัดเจนเลยว่าจะเป็นใคร

เวียร์ซนี่ วิ่ง 3 วัด นัดละ 12 กิโล มันเยอะเกินไปที่จะเป็นตัวรุกไหม เดอบรอย ต้องวิ่งขนาดนั้นเลยหรอ

กลางรับที่จะช่วยครองเกม ที่ดีกว่า กราฟ ลองเด็กดูอย่างนีโยนี่ บ้างดีกว่าไหม ถ้ากราฟยังเล่นได้แค่นี้

ถ้าคิดว่าเด็กยังไม่ดีพอแต่ไม่ยอมหาใครมาแทน ก็ต้องโทษถึงฮิวจ์อีก
ที่มันไม่ยอมจะหาตัวอื่นมาทดแทน ปล่อยให้อยู่แบบนี้ แบ็คซ้ายงี้ ปีกขวางี้ กลางที่ครองบอลได้งี้