กำลังจะมีลูกคนแรกครับ ผมพิจารณาแล้วว่าประเทศนี้มันกำลังจะไม่เหลืออะไรให้กับคนรุ่นต่อไปอย่างรุ่นลูกอีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความหวังหรือความฝัน เพราะตอนนี้พวกส่วนน้อยกำลังพยายามมีอำนาจเหนือคนส่วนใหญ่เพื่อเข้ามากอบโกยผลประโยชน์ของคนส่วนใหญ่ผ่านกฏหมายต่างๆ ทั้งการเมืองระดับประเทศหรือแม้แต่ในระบบประกันสังคม

หนทางเดียวที่จะทำให้ลูกที่กำลังจะเกิดมามีอนาคตและตัวเลือกที่เปิดกว้างเพื่อหลุดพ้นไปจากประเทศนี้ คือเรื่องของภาษา อย่างตัวผมเองก็มีบทเรียนแล้วว่าถึงจะทำโปรไฟล์ได้ดีแค่ไหน แต่สุดท้ายกำแพงภาษาคือสิ่งที่ทำให้ทางเลือกของตัวเองน้อยลงแล้วก็ต้องจมอยู่กับพวกที่พยายามกอบโกยประเทศแบบนี้

แฟนผมเป็นคนจีน เรื่องภาษาจีนนี่ไม่ได้ห่วงเพราะสอนลูกพูดได้แบบภาษาแม่แน่ๆ รวมถึงภาษาไทย แต่ผมอยากให้ลูกพูดภาษาอังกฤษได้คล่องเหมือนเป็นภาษาแม่เหมือนกัน อยากปรึกษาครับว่าคนที่สามารถทำให้ลูกรู้สามภาษาได้คล่องแบบเป็นธรรมชาติจะต้องทำยังไงครับ ถ้าให้เรียนสามภาษาตั้งแต่เด็กทั้งไทย จีน อังกฤษ พร้อมๆกัน จะตีกันหรือทำให้ไม่ได้ผลมั้ยครับ แล้วก็ต้องวางแผนเรียนหรือสอนยังไงครับ การส่งเรียนนานาชาติช่วยได้มากมั้ย เห็นเพื่อนที่เรียนนานาชาติมาบางคนก็เหมือนไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่

รอบตัวผมมีครอบครัวที่เป็นแบบท่านเยอะอยู่ ลูกเป็นลูกครึ่งไทย-จีน เขาให้เรียนโรงเรียนนานาชาติทั้งหมด แล้วเด็กก็ได้ทั้งภาษาไทย จีน อังกฤษ นั้นแหละครับ

ช่วงปิดเทอมก็ไปเข้าค่ายกิจกรรมต่างๆทั้งไทยบ้าง อินเตอร์บ้าง จีนบ้าง เห็นเป็นแบบนี้ทุกครอบครัว

เล่นหุ้น ก็ได้อยู่ทุกวันนะ โดยเฉพาะช่วงนี้

ก่อนอื่นผมคงต้องบอกให้ใจเย็น อะไรที่มันตกต่ำที่สุดแล้ว มันจะโงหัวขึ้นมาเอง

แค่ตอนนี้เราไม่ทราบว่าหัวมันจะดิ่งไปถึงไหน และถึงเมื่อไร

แต่ผมอายุ 53 ปีแล้ว และหวังว่าจะส่งมอบประเทศที่ปกติให้คนรุ่นต่อไป ไม่ให้ล้มเหลวเหมือนรุ่นของผม

เรียนรู้ภาษาต้องเรียนตั้งแต่เกิด หรือ เริ่มหัดฟัง หัดพูดเลยครับ

ฝึกทุกภาษาได้เลย เขาจะแยกแยะได้เองครับ ส่งเข้าโรงเรียนหลักสูตรมากกว่า 2 ภาษาก็ช่วยได้อีกครับ

ท่านมีภรรยาคนจีน ถือว่ามีต้นทุนที่ดีมากๆแล้วครับ เหลือแค่ภาษาอังกฤษซึ่งในโรงเรียนมีแน่ๆ สบายครับ

ปล.ญาติผมพูดจีนได้ ก็สอนลูกพูดจีนไป ลูกตอบโต้ได้ทั้งจีนทั้งไทย ถามไทยตอบจีน ถามจีนตอบไทยบ้างไม่ใช่ปัญหาครับ

การศึกษาและการเลี้ยงดูครับ ผมคิดว่าไม่ใช่เด็กทุกคนจะโตมาแล้วจะเหมือนกันหมด เมื่อถึงจุดนึงที่เขาคิดได้และตัดสินใจเส้นทางของตัวเองบางทีพ่อแม่ก็ห้ามไม่ได้เขาอาจจะได้ดีไปเลย หรืออยู่กลางๆ หรือตกต่ำ มันมีหลายปัจจัยที่เราคุมไม่ได้

สำหรับผมคือสร้างครอบครัวให้ไม่ลำบากเรื่องการเงิน ต้องขยัน มองหาโอกาส และตั้งใจ ทำงานหาเงินเยอะๆใช้เงินซื้อความสุขและสร้างรากฐานชีวิตให้ไม่ลำบาก ต่อให้การเมืองดีแค่ไหนพรรคที่คุณชอบได้เป็นรัฐบาล ก็ไม่มีใครเอาเงินมายัดใส่มือคุณทุกเดือนๆจนมีขีวิตที่ดีขึ้นหรอกนะ ย้อนกลับไปข้างต้นก็ต้องขยัน มองหาโอกาส และตั้งใจ ทำงานหาเงินเยอะๆ

1. สภาพแวดล้อม คนรอบตัวเด็กควรต้องสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษกับเด็ก
2. โรงเรียน ควรเรียนโรงเรียนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก
3. สื่อ Online ที่ให้เด็กดู ต้องเป็นภาษาอังกฤษ

ค่อยเป็นค่อยไปนะครับ เด็กคือเด็ก อนาคตผมยังคาดหวังประเทศไปทางที่ดี ผมไม่คิดว่าจะแย่ ถึงแม่ตอนนี้ยังไม่เห็นก้นหลุม มันต้องดี

เหลือครับ ถ้าคิดแบบเห็นแก่ตัว ถ้าท่านมีกำลังมากพอ ผมว่าลูกท่านไม่ลำบากหรอก ประเทศห่านนี้มีเงินถึงระดับนึงก็อยู่ได้แล้ว อยู่แบบเงียบๆ ไป

เรื่องภาษาสำคัญที่สุด อันนี้เรื่องจริงครับ ต้องลงทุนให้ลูก เผื่อมีทางเลือกให้เขาไปต่อได้ แต่คงไม่กล้าแนะนำ แค่คิดว่า ให้เป็นไปตามธรรมชาติ ภาษา ถ้ามั่นใช้ ผมว่ามันไปได้อยู่แล้ว

ปล. ประเทศห่านนี้สอนให้เก่งแกรมม่า แต่ไม่ได้สอนให้คนพูดคล่อง

วัดจากตัวผมเองและลูกของเพื่อนนะ ที่ตอนนี้ก็ใช้ 3 ภาษา ไทย อังกฤษ จีนเหมือนกัน

ไทยกับอังกฤษผมว่าไม่ค่อยมีปัญหา เพราะมีโครงสร้างภาษาเดียวกันคือ เสียงกับรูปอยู่ในตัวอักษร และใช้วิธีผสมอักษรในการสร้างคำ << การเรียนแยกทักษะได้ ฟัง พูด อ่าน เขียน อย่างอื่นจะไม่ได้ล้มไปด้วย

แต่จีนจะต่างไปหน่อย เพราะ เสียงใช้ pinyin แต่อักษรคือเอารูปภาพ/วัตถุ มาสร้างตัวอักษร << จำเป็นต้องเรียนพร้อมกันทั้ง ฟัง พูด อ่าน เขียน ทักษะถึงจะแข็งแรง เหมือนมันสานกัน ตอนเรียนผมจะ คัดไปด้วย+อ่านออกเสียง+เปิดรูป/สถานการณ์ที่ใช้+ความหมายไปด้วย

เช่นคำว่า 队 (duì) มากจาก คน(人ren) เดินลงมาจากเนินเขา 阝(Bù) มันจะแปลว่ากลุ่มคน/ทีม ลำพัง 队 (duì)อย่างเดียว มันอ่านออกเสียงไม่ได้และแปลความหมายไม่ถูกถ้าไม่รู้ส่วนประกอบคำ << ภาษาจีนเลยใช้พื้นที่สมองมากกว่า(กิน memory) แต่ง่ายกว่าในการดึงไปใช้งาน(ใช้ ram น้อย)

การติดตั้งสามภาษาพร้อมกัน มันก็เหมือนเราลง os พร้อมกัน 3 ตัว แต่มีตัวนึงพื้นฐานต่างไปจากเพื่อน มันก็ลงช้าหน่อย แต่ลงได้แล้วก็ทำงานได้ปกติ

จากที่ผมเห็นลูกเพื่อนผมจะพัฒนาการเรื่องภาษาช้านิดนึง คือเค้าเข้าใจหมดแหละ แต่ไม่คล่องเท่าเด็กภาษาเดียวหรือ2ภาษา ถ้าไปเรียนรวมกับเด็กคนอื่นๆจะโดนแกล้งแล้วไม่อยากเรียนรึเปล่า อันนี้พ่อแม่ต้องเข้าใจและอดทนนิดนึง รวมทั้งต้องทำให้ตัวเด็กเองไม่มีปมด้อยไปด้วย

เรื่องภาษา ผมว่าชิวๆ
คนใกล้ตัวผมคนนึง พอมีตังเเหละลงทุนเต็มที่เลยกับลูกเค้า

ตั้งเเต่เกิด จนปัจจุบันอายุสองขวบ

ปู่ย่า อากง อาม่า ป้า น้า อา ลุง พูดเเต้จิ๋วใส่ล้วนๆ
พ่อ พูดอังกฤษล้วนกับลูก
เเม่พูดไทยล้วนๆกับลูก
พี่เลี้ยงพูดพม่าใส่ล้วนๆ
คือทุกคนพูดไทยได้หมดนะ แต่ตกลงกันว่าจะแบ่งภาษากันพูด
แต่ละวันจะมีคนต่างชาติมาเล่นด้วยทั้งวัน คือมาเล่น มาเลี้ยง มาพูดคุยเหมือนเป็นพี่เลี้ยงหลักในวันนั้นๆ
ยกเว้นเรื่องทำอาหารเปลี่ยนเเพมเพิ่ส ไรพวกนี้
ตั้งเเต่เช้ายันเย็น
จันทร์เเละพฤหัส คนจีนสอนจีนกลาง
อังคารเเละพุธ คนสเปนสอนภาษาสเปน
วันศุกร์ คนอังกฤษ สำเนียงbritish

ซึ่งเเต่ละคนมาก็อ่านนิทาน ระบายสี วิ่งเล่นทั่วไป
วนลูปงี้ตั้งเเต่เกิด
ไม่ได้ดูทีวีหรือไอเเพด

เท่าที่ดู ณ ตอนนี้เด็กก็ไม่ได้สับสนอะไรนะครับ

ประสบการณ์จากหลาน เรียนตามปกติ จะมีช่วงที่งงๆ ภาษาหน่อย พูดกับเราอังกฤษ บางทีเผลอพูดจีน

แต่ผ่านไปช่วงนึงเด็กจะรู้เองครับว่า คนนี้คุยภาษาอะไรได้ เค้าก็จะดึงภาษานั้นออกมาใช้

สมองเด็กๆ ลึกล้ำดีครับ พัฒนาไวมาก