https://www.youtube.com/embed/E4zL3HpX01s?si=-yC2u825iRHF9dB6

พอดีไปดูคลิปนี้มาก็เลยคิดสงสัยอย่างนึง มีจะมีคนสองประเภทที่เห็นเหตุการณ์นี้

คือ.. คนที่คิดว่า ทุกคนมาสนุกกับกีฬานี้กันเถอะ แล้วก็คิดนวัตกรรมนี้ขึ้นมา

กับคนที่คิดว่า ถ้ามันลำบากมากก็หาไปอะไรอย่างอื่นทำดีกว่ามั้ง ที่ทำแล้วสบายใจกว่า

สองคนนี้อาจจะเป็นขั้วตรงข้ามกัน คนส่วนใหญ่คิดว่าแบบแรกดูมีเหตุผลกว่าในเชิงกระดาษ

แต่พอมา practical การคิดแบบที่สองกลับให้ผลลัพธ์ที่ตรงกับการเอาไปใช้จริงมากกว่า เพราะเวลาคนเจออุปสรรคส่วนใหญ่ก็มักจะมองหาจุดเดิมที่ตัวเองมาความมั่นคง มีความ stable มากที่สุด

การต้องพาคนพิการมาเล่นกีฬา การที่คนพิการเองไม่กล้าออกจากบ้าน ต้องมีรถ ต้องมีคนดูแล หาที่ขี้ที่เยี่ยว โอ๊ยมันยุ่งยากไปหมด อันนี้พูดในฐานะที่ทำอาชีพที่เกี่ยวกับการดูแลคนพิการโดยตรงนะ บ้านไหนใส่ใจก็ดี แต่ถ้าถูกละเลยก็คือ แย่เหมือนกัน

มันทำให้นวัตกรรมในไทยไม่ค่อยเกิดนะ ในความคิดผม ผมว่าฝรั่งมันจิตใจความโอบอ้อมอารีย์อาจไม่เท่าไร แต่ความ open mind การให้โอกาสคนอื่น การแฟร์ๆ หลายอย่างมันมีข้อที่แสดงให้เห็นว่า เขาพยายามมากกว่า โดยเฉพาะเรื่องมันทำแล้ว"สนุก" รวมถึงการให้คนอื่นสนุกด้วย

แต่ก็อย่างว่าแหละบ้านเรามันปากกัดตีนถีบกันมากกว่าด้วย จะให้มาสนุกไม่ทำมาหากินก็ลำบาก

ผมมองเห็นเหตุผลทางธุรกิจ ทำยังไงถึงจะเพิ่มยอดขาย ลูกโบลลิ่ง มันก็ลูกกลมๆเดิมๆ

ก็อาจจะต้องเพิ่มกลุ่มลูกค้า เพิ่มเหตุผลในการซื้อ ทำคลิบประกอบ สร้างการถกเถียง

อาจจะได้ csr เพื่อสังคมอะไรก็ว่าไปอีก

เป็นมุมมองที่น่าสนใจดี

เหมือนคนมานั่งเล่นเวบบอร์ด เล่นทำไมเทคเก่าๆ โซเชียลใหม่ๆใช้ง่ายกว่าเยอะแยะ