หนุ่มสาววัยทำงานที่กำลังมีประสิทธิภาพสูง หรือมีความสามารถจริง ๆ
ส่วนใหญ่มัก ไม่เลือกเล่นการเมือง

เพราะฉะนั้น ภาพที่เราเห็นบ่อยในสื่อ
คือกลุ่ม เด็ก ๆ ลูกหลานนักการเมือง หรือลูกคนมีฐานะ
ที่ลงสมัครรับเลือกตั้ง

เหตุผลหลักไม่ใช่เพราะอุดมการณ์
แต่เพราะ ไม่อยากสานต่อธุรกิจครอบครัว
ซึ่งเป็นธุรกิจเก่า ไม่เท่ ไม่ตอบโจทย์ยุคใหม่

ขณะเดียวกัน ก็ไม่สามารถไปทำงานประจำเป็นลูกน้องใครได้
เพราะพ่อแม่มีหน้ามีตาในสังคม

เมื่อหันกลับมาทำธุรกิจเอง
ส่วนใหญ่ก็ไปไม่ค่อยรอด
เพราะลูกค้าที่มีอยู่มีแต่พ่อแม่ ญาติพี่น้อง
เพื่อนพ่อ เพื่อนแม่ มาอุดหนุน

ไม่เคยหาผู้บริโภคตัวจริงของตัวเองเจอ
ไม่เคยได้รับ “ความจริงใจ” จากตลาด
ตั้งแต่เด็กก็ถูกล้อมด้วยคนที่คอยอวย
เป็นคำชมแบบปลอม ๆ จากลูกน้องของพ่อแม่

สุดท้าย เมื่อไม่รู้จะทำอะไร
พ่อแม่จึงเลือกทางที่ง่ายที่สุด
คือ ให้ลงสมัครรับเลือกตั้ง

ปล. จากที่เห็นตามสื่อ
เด็กอายุต่ำกว่า 30 ปี
สาวสวย หน้าใหม่ หนุ่มหล่อ
***

จากประสบการณ์ที่ผมทำงานใกล้ชิดในระดับหนึ่ง
ขอพูดตรง ๆ ว่า หลายคน ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะทำอะไรกับชีวิต

พ่อแม่ที่เป็นนักการเมืองอยู่แล้ว
จึงให้ลงสมัคร และเป็นคนเดินหาเสียงให้

เมื่อมีตำแหน่ง ก็ดีไป หรือถ้าไม่มีตำแหน่ง
ก็ถูกจัดวางเป็นผู้ช่วย ส.ส.
หรือรับตำแหน่งต่าง ๆ ในระบบการเมือง

อย่างน้อย…
ชีวิตจะได้ “มีอะไรทำ”

ยิ่งในต่างจังหวัด ภาพข้างต้นที่ว่ามา ยิ่ง ชัด

อายุต่ำกว่า 35 ไม่รู้ว่าเกี่ยวขนาดไหนนะ

แต่จริงตรงที่คนที่เก่ง แบบเก่งมากๆ

จะเรื่องภาษา การพูด ความคิด ผมเห็นไปสายอาชีพอื่นหมด แทบไม่เห็นการเมืองเลย

มีพ่อเคยเป็น รู้จักชาวบ้านในพื้นที่ก็ส่วนหนึ่ง แต่ที่สำคัญเลยคือต้องสื่อสารเก่ง เป็นกระบอกเสียงให้พี่น้องประชาชนเวลาเกิดปัญหา ลงพื้นที่แก้ปัญหาเป็น

คนเก่งถ้าไม่ใช่ใจรักการเมืองตั้งแต่เด็กจริงๆ ก็ไม่รู้จะมาทำให้เปลืองตัวทำไม รวยก็ไม่รวยถ้าไม่โกงอ่ะนะ

ยิ่งสมมติเก่งโคตรๆเลยแบบจบ Oxford Harvard MIT มา ไปทำอาชีพอื่น อยู่ตปท รายได้ก็เยอะกว่า คุณภาพชีวิตดีกว่า

ผมมีรุ่นพี่คนนึง จบ ​Finance เมืองนอกมา ทำงานกับบริษัทต่างชาติดังๆ เพียบ
มีผู้ใหญ่หลายๆ พรรคมาจีบให้ลงการเมือง แต่แกปฏิเสธไป
แกให้เหตุผลว่า ไม่อยากกล้ำกลืนฝืนทนกับพวกผู้ใหญ่หรือหัวหน้าพรรคเวลาทำงาน
ถ้ามุมมองการทำงานไม่เหมือนกัน แกบอกแกเบื่อพวกไดโนเสาร์ในพรรค 555
อีกอย่างรายได้แกเยอะมากๆ เสียจนไม่รู้จะมาลงเล่นการเมืองให้โดนด่าทำไม

มันมีความเกี่ยวข้องกันอย่างที่ท่านสงสัยนะ แต่ผมว่าคงไม่ใช่คำตอบซะทีเดียว มันน่าจะเป็นที่เป้าหมายของการเล่นการเมืองแหละ ย่อยเป็นBinaryคือจะเล่นเพื่อตัวเองหรือคนอื่น เล่นเพื่อตัวเองคือเป้าหมายสูงสุดคือเม็ดเงิน จะรายได้ทั้งที่ใสสะอาดก็ดีหรือจะสกปรกก็ดี จะชื่อเสียงคอนเนคชั่นก็ดี ส่วนเล่นเพื่อคนอื่นคือเพื่อส่วนรวมจริงๆนั่นแหละ คนเรามันอาจจะเป็นทั้ง2อย่างก็จริง แต่เป้าหมายสูงสุด หรือสัดส่วนของเป้าหมายหลักมันจะบ่งชี้ได้ว่าทำไปเพื่ออะไร

ดั้งนั้นจะเป้าหมายอะไรก็มีได้ทั้งคนเก่งและคนไม่เก่งนั้นแหละ จริงๆจะหาcuasationมันต้องเป็นลักษณะ Deductive reasoning แบบนี้ ถ้าสรุปย้อนโดยเริ่มจากคนเก่งไม่อยากเล่นการเมือง จะเป็นInductive reasoningซึ่งไม่ค่อยแม่นยำ แต่เอาจริงๆผมว่าก็เห็นด้วยว่ามันก็พอจะชี้ได้แหละว่าค่อนข้างจริง เพราะคนเก่งๆไม่ว่ามันจะดีไม่ดี ทำเพื่อใครเพื่ออะไร มันจะมีความค่อนข้างอยากเห็นผลลัพธ์จากงานที่ทำด้วย ดังนั้นในโลกของการเมืองที่effortไม่ได้เพิ่มoutputในหลายๆสถานการณ์ มันยิ่งทำให้คนมีความสามารถอาจจะแทบไม่มามีส่วนร่วมเลยด้วยซ้ำ ยกเว้นที่จะเห็นคือกะมาเอาคอนเนคชั่น มาหาเม็ดเงิน ซึ่งเรื่องนี้ยังดี ที่สมัยนี้มีแบบส้มเข้ามา เลยเริ่มๆจะดึงคนเก่งที่ทำเพื่อส่วนรวมได้บ้าง แม้จะมีพวกที่มันตีเนียนเข้ามาบ้างก็เถอะ ก็พัฒนาhiring processกันไป

การเมืองไทยเป็นแหล่งรวมความโสมม คนเก่งและสุจริตมีทางเลือกอื่นให้เดินก็ไม่เข้ามาการเมือง เว้นแต่คนเก่งนั้นจะมีพร้อมแล้วในชีวิตและมีอุดมการณ์อยากพัฒนาประเทศจริงๆ ถึงจะเข้ามาเล่นการเมือง ที่ผ่านมาจนถึงทุกวันนี้วงการการเมืองไทยเลยไม่ค่อยมีคนเก่งและสุจริต

มีอยู่คน เกิน 35 แล้ว
ครบ เครื่องสุด เท่าที่ผมจะจิตนาการความครบเครื่องได้
เพราะเก่งจริง มีฝีมือในการบริหารธุรกิจ ให้เห็น

ยอมรับว่าเก่งแต่ไม่รู้สุจริตมั้ย เพราะไม่เคยได้มีโอกาสเข้ามามีอำนาจบริหาร แต่ส่วนตัวก็เสียดายอยู่เหมือนกันครับ

ก็เห็นด้วยนะครับ ตอนผม 35 ยังไม่คิดจะไปเล่นเลย ถ้าต้องเริ่มจากศูนย์ไม่มีประสบการณ์ อยู่ในสายงานของเรา เติบโตได้ดีกว่าเห็นๆคับ

คนที่มีแพสชั่นลงไปทำ ถ้าตั้งใจทำเพื่อประชาชนจริงๆก็ขอชื่นชนครับ

เอาแค่ที่ผมรู้จักนะครับ
คนมีconnectionอยุ่แล้วมาลงการเมือง มันก็เป็นการต่อconnectionไปเรื่อยๆนะ อาจจะทำprofileเผื่ออนาคต รึเพิ่มพวกฝั่งตัวเองในคณะบริหาร ถึงจริงๆได้ตำแหน่งไปจะไม่ได้ทำงาน แต่มันก็มีเป้าหมายที่เขาไปลง ไม่ใช่ว่าอยู่บ้านว่างๆไปลงการเมืองแล้วกัน
ส่วนคนเก่ง แต่ไม่มีทุน ไม่มีconnection ใครๆเขาก็อยากสร้างตัวกันทั้งนั้นแหละ รู้ว่าตัวเองมีpotentialสามารถสร้างอะไรให้ตัวเองได้บ้าง ถ้าจะทำงานสุจริตไปลงการเมืองมันได้น้อยกว่าเอาความสามารถที่มีไปทำงานอย่างอื่นอยู่แล้ว
คนเก่ง+มีอุดมการณ์จนไปลงการเมืองก็มีแหละ จริงๆอาจจะมีลงเลือกตั้งมาเรื่อยๆก็ได้นะ ทั้งระดับท้องถิ่นจนระดับประเทศ แต่ด้วยความที่ ไม่มีเงินทำป้ายหาเสียงเยอะๆ ไม่มีหัวคะแนนคอยช่วย และสิ่งที่สำคัญมากๆอีกอย่างคือ คนไทยมันไม่อ่าน อ่านก็ไม่คิดไม่สนใจไม่ฟังคำอธิบายอะไร สุดท้ายเก่งแล้วไง ดีแล้วไง เขาก็เลือกคนคุ้นหน้า คนป้ายเยอะ คนแจกเงิน คนพูดถูกใจ แล้วผู้สมัครดีๆแบบนี้ก็หายไปไม่กลับมาอีก

คนเก่งๆไปทำธุรกิจส่วนตัวทั้งนั้น focus แต่งานตัวเอง การเมืองเป็นเรื่องรองลงมา บางคนแทบไม่สน

ถ้าให้พูดตรงๆ อาชีพอื่นคุ้มกว่าครับ ถ้าตงฉินอ่ะนะ
เงินเดือน สส. รวมเบี้ยเลี้ยง ก็แสนต้นๆมั้ยนะ ถ้าเด็กเก่งจริงๆ ผมว่าอายุ 30-35 ก็ได้แล้วเรทนี้
ในความเสี่ยงที่น้อยกว่า ไม่ต้องโดนด่า ไม่ต้องเสี่ยงคุก ไม่ต้องมาเจอระบบราชการ

แต่ถ้านักการเมืองโกง อันนี้ไม่นับรวมละ คุ้มหรือไม่ วัดไม่ได้ละ