ชื่อตุ๊กตาผีตัวนี้อาจไม่เป็นที่คุ้นหูเท่าไร แต่มันเป็นตำนานที่เกิดขึ้นจริงของครอบครัวออตโต จากเกาะคีย์เวสต์ รัฐฟลอริดา
เมื่อพี่เลี้ยงของเด็กชายโรเบิร์ต ยูจีน ออตโต หรือ จีน ได้มอบตุ๊กตาสูงสามฟุตตัวนี้ให้กับเขาในปี 1906 ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเด็กชายถูกชะตากับตุ๊กตาดังกล่าวมากเพียงใด เพราะเขาได้ตั้งชื่อมันว่า "โรเบิร์ต" เหมือนกับชื่อตัวเองเปี๊ยบ แต่กระนั้นหลาย ๆ ปากก็บอกว่าพี่เลี้ยงคนนี้ตั้งใจมอบตุ๊กตาตัวนี้พร้อมคำสาปดังกล่าวให้กับเด็กชาย .....
เพื่อแก้แค้นที่ครอบครัวนี้ใช้งานเธออย่างทารุณต่างหาก !!!



จีนขลุกเล่นอยู่กับโรเบิร์ตตลอดเวลา แต่งตัวมันด้วยเสื้อผ้าตัวเดียวกับที่ตัวเองใส่ แต่แล้วก็มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้น ตั้งแต่เด็กชายเริ่มพูดคุยกับตุ๊กตา และมีเสียงตอบกลับการพูดคุยด้วยเสียงเล็กเสียงน้อยซึ่งไม่ใช่เสียงของเขาโดยสิ้นเชิง ข้าวของในบ้านเริ่มหายไปจากที่ที่มันอยู่ หรือบ้างก็แตกหักเสียหาย กลางดึกบางคืนนายและนางออตโตตื่นขึ้นเพราะเสียงกรีดร้องของลูกชาย เมื่อรีบเข้าไปที่ห้องก็พบว่าข้าวห้องในห้องล้มกระจาย เด็กชายยูจีนยังอยู่บนเตียงด้วยท่าทีหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด และบอกพ่อกับแม่เขาว่า
"โรเบิร์ตเป็นคนทำ"



เพื่อนบ้านละแวกเดียวกันยังบอกว่า ยามเขาเดินผ่านบ้านขณะที่ครอบครัวออตโตไม่อยู่ และมองไปบนหน้าต่างบ้าน พวกเขาเห็นตุ๊กตาตัวนี้เคลื่อนไหวจากหน้าต่างบานหนึ่งสู่อีกบานหนึ่งได้เอง แขกที่มาเยี่ยมบ้านก็สาบานว่าเขาเห็นมันพยักหน้าและกะพริบตาได้จริง ๆ



ผู้อาศัยระแวกนั้นรู้สึกหวาดกลัวเมื่อเดินผ่านบ้านของ จีน จึงได้มาเคาะประตูบ้านออตโต แล้วบอกจีนว่า ช่วยทำอะไรสักอย่างเถอะ เพราะตอนนี้ไม่มีใครกล้าเดินผ่านหน้าบ้านคุณอีกแล้ว...คุณไม่รู้จริงๆ หรือว่าตุ๊กตาตัวนั้นมีชีวิต เวลาที่พวกเราเงยหน้ามองขึ้นไปที่หน้าต่างบานนี้จะเห็นว่า มันมองพวกเราอยู่เหมือนกัน แถมมันยังทำหน้าตาขู่เด็กๆ จนหวาดกลัวกันไปหมด



เพื่อเป็นการพิสูจน์ จีนเปิดประตูเข้าไปในห้องของโรเบิร์ต แล้วความอดทนของเขาก็ต้องสิ้นสุดลง เพราะเขาจำได้ดีว่าก่อนออกจากห้องเขาได้วางโรเบิร์ตไว้บนโต๊ะริมหน้าต่าง แต่ภาพที่เขาเห็นก็คือ มันกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกอย่างแสนสบาย!




อย่างไรก็ดี หลังยูจีนเสียชีวิตลงในปี 1974 บ้านหลังนี้พร้อม ๆ กับตุ๊กตาโรเบิร์ตที่ถูกเก็บไว้บนห้องใต้หลังคา
ก็ตกเป็นของผู้ซื้อรายถัดมา และตุ๊กตาตัวดังกล่าวก็ตกเป็นลูกสาวของวัย 10 ขวบของเจ้าของบ้าน ที่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เจอเหตุการณ์เดียวกับที่ครอบครัวออตโตเจอ สาวน้อยกรีดร้องขึ้นมากลางดึก ข้าวของกระจัดกระจาย และเธอบอกว่า
"โรเบิร์ตพยายามจะฆ่าเธอ"



แม้ว่าเรื่องราวของ โรเบิร์ต จะเป็นที่จดจำในฐานะตุ๊กตาที่น่ากลัว แต่ปัจจุบันเจ้าตุ๊กตาเก่าแก่อายุกว่า 100 ปีตัวนี้ได้ช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้ไปเที่ยวที่เมืองคีย์เวสต์ และครั้งหนึ่งสมาคม Atlantic Paranomal Society ในเมืองเคลีย์วอเตอร์ รัญฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ได้ขอตัวโรเบิร์ตไปแสดงนิทรรศการ และใช้กล้องสำหรับถ่ายภาพรังสีออร่า เพื่อถ่ายภาพโรเบิร์ตด้วย




สิ่งที่น่าตกใจก็คือ กล้องสามารถถ่ายภาพรังสีออร่าของโรเบิร์ตได้ ทั้งที่รังสีออร่าจะมีแต่ในสิ่งมีชีวิตเท่านั้น ออร่าของโรเบิร์ตมีสองสี คือ สีน้ำเงินเข้มที่ด้านบนและสีม่วงที่ด้านล่าง โดยสีน้ำเงิน หมายถึง ความรู้สึกระดับลึก การสื่อสาร สันติภาพ และความรัก ส่วนสีม่วง หมายถึง มายา การรวมเป็นหนึ่ง และความเข้าใจในเรื่องจิตวิญญาณ!



ปัจจุบันนี้โรเบิร์ตนั่งอยู่ใน ตู้แก้วที่พิพิธภัณฑ์ฟอร์ท อีสต์ มาร์เทลโล ที่คีย์เวสต์ คอยเฝ้ามองผู้ที่มาเข้าเยี่ยมชม แม้จะถูกเก็บเอาไว้ในตู้กระจก แต่มันก็ยังคงแสดงความเฮี้ยนให้เห็น หากมันพึงใจที่จะถูกถ่ายภาพ ตุ๊กตาโรเบิร์ตจะตอบรับด้วยการเอียงคอไปด้านข้าง แต่หากว่ามันไม่เต็มใจจะถูกถ่ายภาพละก็ คุณจะได้รับคำสาปกลับไปเป็นของฝากแน่นอน





นอกจากนี้ โรเบิร์ต ยังเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้เกิดภาพยนตร์ตุ๊กตาผี ชัคกี้ ที่โด่งดังอีกด้วย


...

เครื่องจักรสยองขวัญแห่ง ss

ตัวนี้ กับอนาเบล ใครโหดกว่ากันครับ

หน้าตาไม่น่าซื้อให้ลูกเล่นเลย

น้าป๋องssมรึงนี่หาแต่ความหลอนมาแท้ หาเรื่องลึกลับยูเอฟโอ หรือคนเจาะอดีต มาเหลาหน่อย อยากอ่าน

ตุ๊กตาเหมือนในเรื่องนี้เลย

ป๋อง SS
55555 อย่างแนวเลย

น่าเอามาเจอกับตุ๊กตาเด็กเทพของไทยนะ

ผมว่าแอนนาเบลนะ ลองอ่านดูคร่าวๆ

"บาทหลวงคุกจริงๆแล้วไม่อยากจะทำการไล่ปีศาจในครั้งนี้เลย แต่เขาก็ทำสำเร็จ จนเอ็ดและลอร์เรนมั่นใจว่าเจ้าปีศาจได้ถูกขับไล่ไปแล้ว พวกเขาได้เอาแอนนาเบลกลับไปด้วยโดยเอาไว้ที่ที่นั่งด้านหลังของรถ โดยที่เจ้าปีศาจตัวนี้ยังคงติดตามมาด้วย
พวกเขารับรู้ได้ถึงความเกลียดชังที่รุนแรงในระหว่างการเดินทาง ทุกๆครั้งที่รถต้องผ่านโค้งอันตรายหลายๆโค้ง พวกมาลัยและเบรกจะไม่ทำงาน จนเกือบจะเกิดอุบติเหตุ เอ็ดจอดรถและไปที่หลังรถเอาน้ำมนต์สาดไปที่แอนนาเบลและทำสัญลักษณ์ไม้กางเขน ทุกๆอย่างหยุดในทันที พวกเขาขับรถกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
เอ็ดเอาแอนนาเบลวางไว้ที่เก้าอี้ข้างโต๊ะทำงานของเขา เขาพบว่ามันลอยอยู่บนอากาศและตกลงมาได้เองหลายๆครั้ง หลายๆอาทิตย์ต่อมามันเริ่มย้ายตัวเองไปยังห้องต่างๆ บ้างครั้งสองสามีภรรยาต้องจากบ้านไปหลายๆวัน พวกเขาเอาแอนนาเบลล็อคไว้ไนห้องทำงานของพวกเขา แต่กลับพบว่ามันมาอยู่บนเก้าอี้ของเอ็ดที่สามารถมองเห็นได้ เวลาเปิดประตูหน้าบ้านเข้ามา
แอนนาเบลยังแสดงถึงความเกลียดชังเวลาพวกบาทหลวงมาที่บ้านของพวกเขา ครั้งหนึ่งบาทหลวงเจสัน แบรดฟอร์ด ผู้ทำพิธีไล่ผีแห่งคาธอลิคมาที่บ้านของพวกเขา บาทหลวงเจสันได้เจอกับแอนนาเบลซึ่งอยู่บนเก้าอี้และหยิบมันขึ้นมา และพูดว่า “เจ้ามันก็ตุ๊กตาผ้า แอนนาเบล เจ้าไม่สามารถจะไปทำร้ายใครได้หรอก” หลังจากนั้นเขาได้โยนมันลงกับเก้าอี้ เอ็ดได้ยินและพูดขึ้นมาว่า “สำหรับเจ้าสิ่งนั้น ทางที่ดีคุณควรจะหยุดพูดจะดีกว่า” ก่อนที่บาทหลวงเจสันจะเดินทางกลับ ลอร์เรนบอกเขาว่าให้ขับรถให้ดีและระวัง และบอกให้เขาโทรกลับเมื่อถึงบ้านแล้วด้วย ลอร์เรนเป็นห่วงบาทหลวงหนุ่มท่านนี้มาก แต่ไม่สามารถทัดทานได้ 2-3 ชั่วโมงต่อมาบาทหลวงเจสันได้โทรหาลอร์เรนและบอกกับเธอว่า รถเบรกแตกตรงทางแยกทำให้เขาประสบอุบัติเหตุเกือบตาย รถของเขาพังยับเยิน นี่เป็นเพียงหนึ่งในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน 2-3 ปีหลังจากที่พวกเขาได้นำแอนนาเบลมาไว้ที่บ้าน"