ความภาคภูมิใจของผม(พลเปล,เรียกเท่ๆคือแพทย์สนาม)
ผมเป็นคนชอบดูฟุตบอลมากเลยได้มีโอกาสเข้ามาทำงานเป็นพลเปลในบอลระดับสโมสรของไทยลีค แล้วก็ทีมชาติทั่วไป คือเอาง่ายๆถ้ามีบอลแข่งขันที่สนาม ราชมังฯ เทพหัสดิน สนามศุภชลาศัย ผมก็จะไปเป็นพลเปลที่นั่น คือตำแหน่งงานนี้ผมว่าดีที่สุดแล้วเพราะนั่งใกล้กับตัวสำรองในปีีที่แล้ว เชลซีได้มาเยือนเมืองไทย ผมก็ได้เข้าไปสัมผัสบรรยากาศบอลระดับโลกผมชอบคาแร๊กเตอร์ของโบอาสมากจึงแอบการ์ดเข้าไปขอถ่ายรูปกับโบอาส
โบอาสเป็นคนเฟรนลี่มากกันเองสุดๆไม่ถือตัวเลย
ขอบอกก่อนว่าผมทำงานมา 2 ปี บอลเล็ก บอลใหญ่ ฟุตซอล ฟุตซอลโลกผมทำมาหมดแล้วผมไม่เลือกงานผมทำหมด ผลตอบแทนก็คือเราได้กำไรชีวิตจากบอลระดับโลกพวกนี้
ในปีนี้เองก็มีทีมชั้นนำมาทั้งหมด 4 ทีม แมนยูเป็นทีมที่ผมรักและเชียร์มาตลอดผมคิดแค่ว่าต้องการเก็บภาพคู่กับใครสักคนแต่การ์ดของแมนยูเคี้ยวมากไม่มีโอกาสแม้แต่จะเข้าไปเลยสักนิด
ซาฮา และ เฟอร์ดินาน ได้โอกาศเข้าไปใกล้สุดแค่นี้
ต่อมาคือเชลซี เชลซีเป็นทีมที่ไม่เอาการ์ดมา จึงใช้การ์ดไทยเลยไม่ค่อยเข้มงวด อาซาร์เป็นผู้เล่นที่ผมชื่นชอบมากกับมูรินโญ่แต่บอลจบมูรินโญ่ไม่สนใจใครครับเข้าห้องแต่งตัวเลยแต่อาซาร์สัมภาษณ์กับนักข่าวที่สนามอยู่ หลังจากสัมภาษณ์เสร็จผมดิ่งเข้าไปหาเขาเลย อาซาร์ก็เป็นคนที่ไม่ถือตัวอีกคนนึง ผมไม่ทันได้พูดอะไรเขาเดินมาหาผมให้่ถ่ายรูปแล้ว
อาซาร์ กันเองมาก ปลื้มสุดๆๆ
ต่อมาก็คือทีมลิเวอร์พูล ผมก็ได้มีโอกาสเข้าไปร่วมทำงานนี้อีก ลิเวอร์พูลผมชอบซัวเรส คูตินโญ่ และ เจอร์ราร์ด มาก แต่การ์ดก็กันสุดชีวิตไม่ให้ใกล้เลยสักนิด แต่ก็ยังมีตูเร่มีเป็นมิตรกับทุกคนเดินไปหาทุกคนรอบสนามก็เลยได้ภาพตูเร่มา
ตูเร่ไม่มองกล้องเลย ฮ่าๆ
ภาพกับคุณสรยุทธ แถมๆ
และแล้วก็ถึงทีมจตุรเทพก็คือบาเซโลน่า ตอนแรกเกือบจะไม่ได้ทำเพราะว่าช้างจะเอาเยาวชนมาทำตรงนี้หมด ผมก็เลยไม่เป็นไร 3 ทีมก็สุดยอดแล้ว แต่แล้ว5โมงเย็นอาจารย์ก็โทรมาให้หาเด็กให้ 8 คนพร้อมไปเจอที่สนาม ผมจึงรีบออกงานโดยไม่สนเวลาเลยครับบาเซโลน่าสุดยอดทีมไม่มีการ์ดมาด้วยนะครับ จบเกมส์คุณหมอโรงบาลกรุงเทพก็ยุให้ผมวิ่งเข้าไป ผมก็วิ่งเข้าไปไม่สนใจอะไรเลยดิ่งไปที่เมสซี่ แต่ เมสซี่เจของไทยดันเข้าไปถ่ายรูปก่อนจึงอดแต่ผมก็เข้าไปนั่งข้างๆอินเนสต้าและให้เพื่อนถ่ายรูป แต่เพื่อนระำยำของผมมันตื่นเต้นเปิดโปรแกรมกล้องช้ามากอินเนสต้าเลยตบหัวไหล่ผมแล้วบอกว่าโอเค (อินเนสต้ากับผมคิดว่าเพื่อนผมถ่ายแล้ว) แต่มันยังไม่ได้เปิดโปรแกรมเลยผมเสียดายภาพนั้นมาก แต่ผมชอบเชส ฟาเบรกัสมาก จึงรอ แล้วเชสก็เดินเข้ามาหาผม แล้วสุดยอดมากกอดคอแล้วก้มหัวให้ผมด้วยแบบว่าถ่อมตัวสุดๆ
เชสฟาเบรกัส เป็นคนที่ถ่อมตัวมาก
พอถ่ายกับเชสฟาเบรกัสเสร็จผมก็เดินไปหามาสเคราโน่ ตอนแรกเหมือนจะไม่ให้แต่ผมตื้อแกเลยให้
หน้าพี่แกไม่รับแขกเลย 555+ แต่ก็ดีใจที่เค้าให้ถ่ายคู่
แต่ผมเล็งปิเก้เดินเข้าไปบอกแบบมั่วๆปิเก้ก็จับมือ 555+ สุดท้ายการ์ดจอมขวางโลกหรืออิจฉาผมก็ไม่รู้มันมากันไว้ไม่ให้เข้าไปยุ่ง
แต่ผมก็ดีใจสุดๆและแค่นี้ได้มีโอกาสมีดูนักบอลระดับโลกใกล้ชิดกว่าบัตร VIP โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย ผมเป็นคนไม่ชอบขอลายเซ็นครับเพราะว่ามันเมคกันขึ้นมาได้ ความเห็นส่วนตัวของผมนะครับ ผมไม่เคยขอลายเซ็นนักกีฬาเลยด้วยความที่ขี้เกียจพกปากกา แต่นักข่าวก็ชอบให้ผมไปขอลายเซ็นมาให้ประจำ ถึงมันจะเป็นสิ่งเล็กๆแต่มันก็ทำให้ผมมีความสุขมาก ทุกวันนี้ผมก็ยังทำงานตรงนี้อยู่แต่เป็นจ็อบเสริมหลังเลิกงานหลักเพราะบอลมันไม่ได้มีเตะตลอด อิอิ
เครดิตการลงรูปผมต้องขอขอบคุณ
คุณaEkz- มากนะครับที่สอนผมลงรูป