[RE: นิยายแปลไทยมันแปลลิเกทุกเรื่องมั้ย]
JOONO พิมพ์ว่า:
Dr.Panda500 พิมพ์ว่า:
นิยาย ไม่ใช่วรรณกรรมใช่มั๊ยครับ ถ้าพวกกลุ่มวรรณกรรม ผมอ่านพวก LOTR GOT dune และอื่นๆก็ปกติดี ไม่เจอที่ไม่เข้าปาก มี Sherlock Holmes จะแปลกหน่อย ใช้คำว่า กัน แทน ฉัน
วรรณกรรมครับ Godfather นี่ไม่ไหวแล้ว ผมลงขายไปเรียบร้อย สั่งแบบอังกฤษมาอ่านล้ะ
อ่านแล้วแบบหงุดหงิดอะ ข้า เอ็ง ข้า เอ็ง รึปัญหาอยุ่ที่ผมเองรึเปล่า 55+ เขาไม่ได้แปลไม่ดีหรอก
ผมเรื่องมากเอง คือเวลาผมอ่าน ผมจะชอบจินตนาการไม่ใช่แค่ในหัวไง ผมออกหน้า ขยับปากตามเลย
มือไม้ไปหมด เวลาบทพูดไรงี้
คือเอาจริงๆ แปลอังกฤษมาเป็นไทย มีความยากอยู่เหมือนกัน เพราะสรรพนามบุรุษที่ 1 กับ 2 ในภาษาอังกฤษ หลักๆ มันมีแค่ I กับ You แทนทุกอย่างครอบจักรวาล
แต่สรรพนามไทยนี่บานตะไท
I = ผม ฉัน ดิฉัน เรา ข้า ข้าพเจ้า ข้า กระผม เดี๊ยน เค้า กู กระหม่อม อาตมา หนู อาตมา พี่ ลุง พ่อ แม่ อา น้า ปู ย่า ตา ยาย
You = นาย เธอ แก มึง เอ็ง คุณ ท่าน ใต้เท้า นายท่าน เจ้านาย เจ้า สู ตัวเอง หนู แล้วก็พวกคำแทนความสัมพันธ์ในครอบครัวหรือระดับอายุ พวก พี่ น้อง พ่อ แม่ ฯลฯ
ทีนี้พอตอนแปลนี่ คนแปลต้องเลือกคำที่คิดว่าตรงกับบริบท ทั้งที่ต้นฉบับมาจาก I You แต่พอจะแปลนี่ต้องคิดว่าจะเลือกใช้คำอะไรดี
ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าฉบับที่ท่านอ่านใครแปล และแปลนานหรือยัง
บางที สมัยก่อนเวลาจะใช้คำแรงๆ เช่นบริบทนี้คือพวกแก๊งค์มาเฟีย การจะแปลว่า มึง กู อาจจะดูแรงไป
แต่ถ้าสมัยใหม่ๆ ที่หนังยุคนี้พูดคำหยาบได้เป็นปกติ ถ้าแปลตอนนี้ ผู้แปลอาจจะเลือกใช้มึงกูแทน
แต่ส่วนตัว ผมเคยชินกับการอ่านคำแปล ประมาณ ฉันหรือชั้น แก มากกว่า