ดูลูกที่เสียประตูจากการทุ่มไกลของหงส์แดงทีไรเห็นชัด ๆ เลยทำไมแต่ละคนมันดูล่ก ๆ ดูกลัวจะเตะบอลทิ้งจังเลยทั้ง ๆ ที่ก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ คือแผนป้องกันลูกทุ่มไกลของ สล็อท เขาคือยังไง ให้เอาบอลลงแล้วต่อบอลสวนหรอ ?

แต่ละทีมที่สังเกตถ้าบอลทุ่มไกลเข้ามาเข้าจะแบบ หน้าไปทางไหนกูหวดไปทางนั้นก่อนเลย หรือพยายามไม่ให้บอลลงพื้นเพราะมันจะขลุกขลิก ๆ ได้แต่หลายลูกของลิเวอร์พูลที่ดูมาคือชอบรอให้บอลมันลงพื้นก่อนค่อยเลือกว่าจะเล่นยังไง แล้วก็พังแบบที่เห็นแทบจะทุกลูกที่โดนแบบนี้

ถ้าแผนปืนบางนัดเจอเน้นทุ่มไกล ปืนทิ้งกาเบียลเป็นตัวฟรีเลย

มายืนดักรอตรงนี้คาดว่าจะทุ่มถึง ต่อให้ทุ่มฝั่งซาลิบา แกก็จะมาดักรอโหม่งก่อนซาลิบา

นัดเจอพาเลซมั้งเจอทุ่มไกล 2-3 ครั้งติด กาเบียลโหม่งจนหัวบวม

ผมตำหนิการยืนตำแหน่งเกมรับของทีมเรา ด่าตั้งแต่ตอนที่โดนลูกทุ่มไกลเข้านัดเจอเบรนฟอร์ด

สมมติโดนทุ่มไกลด้านซ้าย เราจะยืนเหมือนโดนเตะมุม คือให้แบ็คซ้ายยืนนอกสุดเป็นด่านแรก ขณะที่คู่แข่งจะเอาคนโหม่งเก่งไปยืนนอกสุดเสาแรก

ตรงนี้ที่ผมคิดว่าเราวางตำแหน่งผิด การทุ่มไกลร้อยละ 80-90% ทุ่มถึงแค่ด้านนอกแล้วให้คนด้านนอกโหม่งเช็คเข้ากลาง ทำไมเราไม่เอาตัวสูงคนโหม่งเก่งสักคนไว้ด้านนอก แต่กลับเอาฟานไดซ์ โกนาเต้ยืนกลางด้านใน

ลูกโดนยิงเบรนฟอร์ดโดนโหม่งเช็ดเข้ากลางง่ายๆ
ลูกเมื่อคืน ร็อบโบ้ยืนนอกสุด ตรงกลางฟานไดซ์ยืน เอกิติเก้ยืนเสาสอง กราเฟนแบคยืนกับอลิซง สุดท้ายบอลข้ามหัวร็อบโบ้ โดนผู้เล่นบอร์นมัธโหม่งเช็ดบอลได้ก่อน

เอกิติกเก้ที่ตัวสูงมากไปยืนเสาสองทำไม เขาจะทุ่มถึงหรอ กราเฟนแบคก็ตัวสูงมาก ทำไมไม่มายืนแย่งโหม่งด้านนอกแทนที่จะเป็นแบ็คซึ่งตัวเล็ก หรือโค้ชวางแผนเดียวทั้งทุ่มไกลและเตะมุม