[รีวิวหนัง] Kokuho : สมบัติชาติ
ชื่อเรื่อง Kokuho (国宝)
ประเภท ดรามา
นำแสดงโดย เรียว โยชิซาวะ, ริวเซย์ โยโกฮามะ, เคน วาตะนาเบะ, มิสึกิ ทากะฮาตะ
กำกับโดย อีซางอิล
กำหนดฉาย 15 มกราคม 2026
ความยาว 175 นาที
เรื่องย่อ :
คิคุโอะ เด็กหนุ่มที่เติบโตอยู่ในครอบครัวผู้ทรงอิทธิพลแก๊งยากูซ่าในนางะซากิ ในช่วงหลังจากที่ญี่ปุ่นผ่านพ้นวิกฤตแห่งสงครามและเศรษฐกิจกำลังฟื้นฟูเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่โชคชะตาที่แปลกประหลาดได้หักเหชีวิตของเขาได้ก้าวเข้าไปสู่วังวนโลกของนักแสดงละครคาบูกิ การแสดงละครโบราณของญี่ปุ่นที่สืบทอดกันมาช้านาน ด้วยการอุปถัมภ์ของ ฮันจิโร ฮานะอิ บรมครูละครคาบูกิที่ฟูมฟักฝึกสอนให้กับเขาอย่างเคี่ยวเข็น
โดยเขาถูกฝึกและทำการแสดงมาพร้อม ๆ กับ ชุนสุเกะ โองะกิ ทายาทสายเลือดตรงที่เป็นผู้สืบทอด แต่คิคุโอะต้องเผชิญหน้ากับช่วงชีวิตที่คาดเดาไม่ได้ เพราะมีเส้นทางขึ้นสุดก็ย่อมมีห้วงเวลาด่ำดิ่งลงสุด แต่พรสวรรค์ทางการแสดงกับความทะเยอทะยานที่อยากจะเป็นนักแสดงละครคาบูกิแถวหน้าของวงการของเขา ได้เป็นแรงผลักดันให้จิตวิญญาณของเขาเบ่งบานไม่รู้ร่วงโรย
credit :
https://entertainment.trueid.net/synopsis/4Bw945d37K7j
สิ่งที่ชอบ
การแสดง (Acting): นี่คือจุดที่แข็งที่สุด โดยเฉพาะนักแสดงนำทั้งรุ่นเด็กและรุ่นผู้ใหญ่ต้องฝึกฝนการรำคาบูกิจริงๆ จนท่วงท่าที่ปรากฏบนจอนั้น "สะกดวิญญาณ" มาก โดยเฉพาะการแสดงอารมณ์ผ่านทางสายตาภายใต้เมคอัพหน้าสีขาว
งานสร้าง (Production): งานภาพสวยมาก การใช้แสงและเงาในโรงละครช่วยขับเน้นความขลัง หนังทำหน้าที่เป็นจดหมายรักถึงวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดความโหดร้ายของยุคสมัยได้อย่างสมจริง
บทภาพยนตร์ (Screenplay): หนังเดินเรื่องอย่าง Slow Burn แต่เปี่ยมด้วยพลัง บทพูดแฝงไปด้วยปรัชญาการใช้ชีวิตและการสืบทอดมรดก
บทเพลง (Soundtrack): ฉากเพลงทำนอง Luminace ขึ้นมา รวมถึงตอนหนังจบคือดี แบบดีมากจริง ๆ
บทสรุป
Kokuho เป็นภาพยนตร์ที่บอกเล่าถึง "ผู้ที่ยอมสละทุกอย่างเพื่อความสมบูรณ์แบบ" มันไม่ใช่แค่เรื่องของคนรำละคร แต่เป็นเรื่องของมนุษย์ที่พยายามนิยามคุณค่าของตัวเองผ่านสิ่งที่เขารัก หนังเรื่องนี้จะทำให้คุณมองศิลปะญี่ปุ่นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป และตั้งคำถามว่า "ความสำเร็จที่แลกมาด้วยการสูญเสียตัวตนนั้นคุ้มค่าจริงหรือ?" โดยบอกเล่าตั้งแต่ช่วงเด็กจนถึงโตที่มีความยาว 3 ชั่วโมง โดยส่วนตัวไม่มีจุดน่าเบื่อเลย