สำหรับใครที่ยังลังเลว่าจะโหวตประชามติไปทางไหน แก้หรือไม่แก้ อยากให้ลองอ่านตรงนี้ก่อน

บางท่านมักจะโต้แย้งว่า จะร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ไปทำไม ของเดิมมันดีอยู่แล้ว และสามารถแก้รายมาตราได้

แต่ช้าก่อน ท่านลองดูสถิติอันนี้ก่อน ตั้งแต่ปี 2560 มีการยื่นขอแก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตราไปแล้วกว่า 30 ครั้ง ผลคือสามารถแก้ไขได้สำเร็จเพียง 1 ครั้งเท่านั้น คือเรื่องการเปลี่ยนบัตรเลือกตั้งจากบัตรใบเดียวเป็นบัตรสองใบ อีก 29 ครั้งไม่ผ่านเลย ทราบไหมครับว่าทำไมถึงไม่ผ่าน เพราะมันติดที่ต้องใช้เสียงเห็นชอบของ สว. 1 ใน 3 นั้นเอง

ไอ้คนที่บอกว่าไม่ต้องร่างใหม่ทั้งฉบับ แต่ให้ไปแก้รายมาตราเอา มักจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ มีบางคนกล่าวว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้แก้ไขยากที่สุดในประวัติศาสตร์ไทยคงไม่เกินจริง จะแก้ได้หรือไม่ได้ขึ้นอยู่กับ สว. เป็นหลัก ใครมันจะอยากแก้ไขไปลดอำนาจของพวกตนเอง แล้วจุดแข็งมากของ สว. คือการได้คัดเลือกองค์กรอิสระ ดังนั้นใครที่คุมเสียง สว. ได้ ก็คือคนที่กำหนดเส้นทางของประเทศได้

วันที่ 8 ที่จะถึงนี้ หากประชามติไม่ผ่าน สำหรับประชาชนมันก็เหมือนทางตัน อำนาจในการแก้ไขรัฐธรรมนูญจะไปอยู่ในมือคนกลุ่มหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับฉันทามติของประชาชนอีกต่อไป

มันไม่ยากเลยถ้าสว.มันมาจากการเลือกของประชาชน ถ้ามาแบบนั้นเค้าก็จะยึดโยงกับประชาชน แต่การเลือกสว.ที่ผ่านมามันมาด้วยวิธีพิสดาร มันเลยต้องตอบแทนนายทุนเจ้าของเงินพวกมัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมโกรธพรรคประชาชนอย่างนึงนะ ที่ทำให้อนุทินเข้ามามีอำนาจเปลี่ยนหัวหน้าการสืบสวนเรื่องฮั้ว สว. แล้วมีคนกลับคำให้การ ถึงประชามติผ่านมา สุดท้ายพอบอกจะแก้จริงๆ สว.มันก็ไม่โหวตให้เหมือนเดิม แต่ทำไงได้อย่างน้อยก็ต้องโหวตเห็นชอบ เผื่อพวกมันจะรู้สึกยางอายที่ขวางเจตนารมย์ของประชาชน

เอาจริงผมว่าประชาชนหลายคนมากที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องแก้นะ ถ้าตัดกลุ่มเลือกส้มออกไป ส่วนใหญ่ก็ไป focus การแก้ 112 กันหมด พอประชาสัมพันธ์ว่าไม่เกี่ยว 112 ไป ก็จะกลายเป็นว่า แก้ กับ ไม่แก้ ก็เหมือนกัน

สงสารเด็กรุ่นลูกหลานต้องเจอชะตากรรมที่ตัวเองไม่ได้เลือก ส่วนพวกแก่ๆ หค. แม่งลอยตัว

ประชาชนวอร์คเอาท์ รัฐสภาไฟไหม้หลังจากนั้น สส รัฐบาลฝั่งเดิมและสว ถูกไฟคลอกตายหมด

อ่าวฝันหรอ เห้ออออออ