คือผมอยากสอบถามเพื่อนๆ สมาชิกในนี้ครับว่า มีท่านไหนที่บุพการีของท่านทำเรื่องบริจาคร่างกายกับทางโรงพยาบาลบ้างครับ?
คือคุณแม่ผมท่านบอกผมว่าอยากจะบริจาคร่างกายให้กับโรงพยาบาลเพื่อเป็นวิทยาทานแก่นักศึกษา หลังจากที่วันนึงเมื่อตัวเองไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว

เอาตรงๆ ในหัวผมมีความรู้สึกอยู่สองส่วนใหญ่ๆ ล่ะครับ
อย่างแรกคือ ผมดีใจกับเค้าด้วย คือมันเป็นการทำบุญครั้งใหญ่ ไม่ว่าจะนำร่างกายไปใช้ต่อเพื่อประโยชน์ใดๆ ก็ตาม
แต่อีกใจนึงสำหรับผม คือเอาตรงๆ ผมยังปล่อยวางเรื่องร่างกายของเค้าไม่ได้ ถ้ามีใครจะมาทำอะไร ตอนนี้ก็กำลังจัดกระบวนการความคิดของตัวเอง และผมกลัวว่ามันจะไปขัดเจตน์จำนงของแม่ผม

เลยอยากจะถามท่านสมาชิกในนี้ที่เคยมีประสบการณ์หรือกำลังเจอประสบการณ์แบบนี้ ช่วยแชร์วิธีจัดการความคิดหรือวิธีปล่อยวาง จะช่วยผมได้มากเลยครับ ขอบพระคุณครับ

ชื่นชมความคิดของคุณแม่ท่านนะ

ให้ท่านได้ทำตามประสงค์ดีกว่าครับ

ใดๆสังขารล้วนไม่เที่ยง อย่าไปยึดติดถือมั่นเลยครับ

บ้านผมส่วนมากก็เอาไปลอยอังคารหมด ไม่ได้เก็บไว้ อันนี้ความประสงค์เขาเหมือนกัน

แม้แต่ตัวของเราวันหนึ่งก็ต้องละสังขารเหมือนกันท่าน การบริจาคอวัยวะช่วยต่อสิ่งดีๆให้คนที่อยู่ได้มาก

ผมชื่นชมและสนับสนุนแนวคิดนี้ อยากเห็นคนไทยบริจาคร่างกายทุกคนด้วยซ้ำนะ

แม่ผมครับ ผมคิดแบบท่านเลยตอนแรก (ข้อสองนะ) แต่พอโตขึ้นก็เฉยๆ ล่ะ ทุกๆ คนยังไงก็ต้องตาย

ตอนที่ผมทำ ผมคิดเสมอว่านี้คือสิ่งที่แม่ต้องการแล้วเขามีความสุขแค่นั้นเองครับ นี้เป็นเรื่องสุดท้ายที่เขาขอจากเราละ ถ้าถึงวันเก็บผมเก็บเล็บครับ คุยกับเจ้าหน้าที่ว่าเอากระดูกกลับได้ไหมถ้าทำได้นะ ของผมไปยาวครับ พลาดไปตัดเล็บด้วยเหบือแค่เส้นผม

ลองมองว่า วาระสุดท้ายของชีวิตเขา ก็ทำตามใจเขาดูครับ สำหรับผมถ้าใครบอกว่าตอนเขาตายให้ทำแบบไหน แล้วพอถึงเวลาผมไม่ทำตาม ชีวิตผมหลังจากนั้นจะวนอยู่กับความคิดมากตลอดไป

การได้ปล่อยให้เป็นไปตามความปรารถนาของเขาคงเป็นคำตอบที่ดีที่สุด แล้วสุดท้ายเราก็คงจะสบายใจที่สุดเหมือนกันครับ

ตอนยายผมก็ดีนะครับ ได้รู้ว่าร่างเขาเป็นประโยชน์ต่อคนรุ่นหลัง

ผมก็ทำผมไม่อยากให้ศพผมเป็นภาระแก่หลาน ๆ คนใกล้ชิดด้วย

ค่าใช้จ่ายทำศพ แม้ว่างานศพมันเหมือนได้ไปปลอบโยนกัน

แต่งานศพทุกคนสิ้นหวังไม่พอยังต้องมาต้อนรับขับสู้ผู้คน

มาจัดการงาน ผมไม่อยากให้มีกับหลาน ๆ คนรู้จักผมเลย


อีกอย่างตอนยาย หรือ ของตานะจำไม่ได้แล้วพอใช้ร่างเสร็จเขาก็ทำพิธีเผา

ตอนนั้นของมหิดลมั๊ง แล้วเราก็เอาอัฐิมาลอยอังคารอีกที