คนแจกมันรู้ได้ไงว่าเราจะเลือกให้มัน
หรือคาดหวังแค่คนกล้วบาปบุญ เค้าแจกไม่เลือกจะตกนรกงี้หรอ
แล้วคนแจกมันเช็คได้จริงๆมั้ยว่าใครเลือกไม่เลือก

ผมเคยบอกว่าคนเราก็เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ถ้าฝึกสัตว์ได้ก็ฝึกคนได้ครับ

ไม่ได้พึ่งมาแจกช่วงเลือกตั้งนะ มันฝึกจนพวกขายเสียงเชื่องไปแล้ว เหมือนที่เราฝึกหมาขอมืออะครับ เราก็ต้องฝึกโดยใช้ขนมล่อ หมามันก็จำ วันหลังขนมมาปุ๊ปไม่ต้องพูด มือยื่นมาให้ก่อนเลย

แล้วก็ตรรกะง่ายๆครับ จะรู้ตัวหรือไม่ก็แล้วแต่ เมื่อสมองมันถูกฝึกมาแบบนั้น มันกลัวรอบต่อไปไม่ได้รับแจกอีก มันก็ต้องเลือกไปกลมสันดานครับ

และแน่นอนสิ่งที่แยกสัตว์จากคนได้คือ intellect ครับหรือสติปัญญา

แถวบ้านผม อยู่ในกรุงเทพนี่ล่ะ มีคนได้เงินแจกหลายบ้านเลย แต่บ้านผมไม่เคยได้ ไม่รู้เค้าดูจากอะไรตอนแจกว่าจะแจกให้ใครบ้าง หรือพ่อแม่ผมได้แต่มาโกหกผมว่าไม่ได้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

มันจะใช้ได้เฉพาะหมู่บ้านหรือตำบลที่มันเป็นเครือญาติกันเยอะๆครับ มันจะเกิดความเกรงใจกันว่ารับเงินเขามาแล้วไม่กาเดี๋ยวถ้าไม่ได้มาจะโดนว่า สังเกตดูว่ามันจะไม่แจกกลุ่มที่เป็นบ้านมีรั้วหรือในเมืองมากเท่าไหร่เพราะมันเจาะยาก

มันแจก เเบบมีหัวคะแนนไปหามาคร้บ เช่น เขตนี้สุสี ตำบลนี้สุสี รุ้ว่าเราขาดอีกนิดหน่อย ชนะได้ก้อไปหาหัวคะแนนมาแล้วเค้า ไปคำนวนหาคนหามาว่าใช้ทุรกี่บาท ไม่ใช่มันซี้ซัวืซือครับ

ผมเข้าใจว่าบางที่เขาเอาบัตร ปชช หรือทะเบียนบ้านเราไปเลย

แล้วเอากลับมาคืนตอนเลือกเสร็จ

มันอาศัยความใจดีของคนไทยไง มันคือการตอบแทนบุญคุณอย่างนึง
เมื่อเค้าให้เงินมา ก็กาให้เพื่อตอบแทนกันและกัน โดยที่ไม่รู้ตัวว่าจริงๆกำลังถูกหลอกอยู่ แต่การจะทำแบบนั่นได้ ต้องมีปัจจัยแวดล้อมประกอบด้วย
เช่น ต้องเป็นคนที่จังหวัดนั้นๆคุ้นหน้า คุ้นตา เหมือนคนกันเอง หรือฟังมาจากพ่อแม่ปู่ย่าตายายอีกที ว่าเค้าดียังไง เคยทำอะไรให้จังหวัดเราบ้าง ก็เลือกตามๆกันไป มันถึงมีคำว่าบ้านใหญ่ท้องถิ่นขึ้นมาไง เพราะมีอิทธิพลต่อท้องถิ่นมาก คล้ายๆกับเวลาเข้ามหาลัยนั้นละ พวกเมืองใหญ่คิดเป็นการศึกษาดี เค้าจะรู้ว่าควรเรียนอะไร อีกพวกคือเลือกเรียนตามเพื่อน
เหมือนกัน เลือกตั้งก็เลือกตามกัน ส่วนใครคิดเป็นจะเลือกอีกแบบ
มันคือความเหลื่อมล้ำตั้งแต่การศึกษามาแล้วไง ที่ไม่สามารถคิดวิเคราะห์และแยกแยะได้
คนมีความรู้ถึงไม่ถูกหลอก คนความรู้น้อยถึงถูกหลอกด้วยการขายเสียงได้ง่ายกว่าไง

แต่ถ้าอยู่ๆเดินดุ่นๆไปแจก เค้าไม่ค่อยเลือกนะ ต้องมีปัจจัยอื่นประกอบด้วย
โดยเฉพาะพวก นายก อบจ. อบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน พวกนี้สำคัญที่สุด เพราะสามารถทำให้ประชาชนในถิ่นตัวเอง เกรงใจได้มากที่สุด เมื่อเงินมาด้วยความเกรงใจ ใจดี ต่อผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันหรือนายกอบต. ก็จะเลือกให้

เดา
คงมีระบบเช็คเช่น มาเช็คยอดว่าจำนวนเสียงได้เท่าที่จ่ายมั้ย ถ้าได้ถ้ามีเลือกตั้งรอบหน้าก็รอจ่ายพื้นที่นี้

จ่าย2งวด เช่น เสนอ2000 แต่จะให้ก่อน 500 รอเชคถ้าชนะ หรือ ยอดจุดเลือกตั้งนี้ได้ ก็ได้ส่วนที่เหลือ


แบบ คห ข้างบนนี้มีส่วนเยอะ ยิ่งแถว3 จังหวัด เพราะ มีผู้นำศาสนาบ้าง ผู้ใหญ่บ้าน อบจ เครือญาติ
ได้สิ่งที่จับต้องได้ทันที ดีกว่าโครงการต่างๆ ที่ทุกรัฐบาลผ่านมา ก็ไม่ได้คุณภาพชีวิตดีขึ้น นอกจาก คนมีอำนาจ

พื้นที่ไหนแจกแล้วไม่ได้ คราวหน้าก็ไม่แจก หรือไม่ก็เปลี่ยนตัวหัวคะแนนแล้วลองแจกใหม่

บางพื้นที่ ถ้าไม่ได้ หัวคะแนนอาจต้องไปคุยกับรากมะม่วงก็มี ต้องหนีหัวซุกหัวซุน

ใช้หัวคะแนนคนในพื้นที่ แจกเฉพาะคนที่มีแนวโน้มเลือกพรรคซื้อเสียง คนที่ชัดเจนว่าไม่เลือก เค้าก็ไม่แจก

พื้นที่ห่างไกลทำแบบนี้ครับ เจ้าหน้าที่ยึดบัตรปชช และเลือกแทนคนเลือกเลย แล้วเอาบัตรมาคืนหลังเลือกตั้งเสร็จ ที่ยึดไปเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่โผล่หน้ามาที่สนามเลือกตั้ง

อะ ผมจะบอกให้เข้าใจ
ผมได้ไปอยู่บ้านนอก บ้านแฟน
ชาวบ้านเค้าไม่ได้รู้เรื่องการเมืองอะไรเลย นอกจาก ข่าวในทีวี

คนที่เค้าจะเลือก คือคนที่เคยมีบุญคุณกับเขา เคยมาช่วยงาน เคยให้การช่วยเหลือ มันแค่นี้เอง บริบทของสังคม

เลือกตั้งรอบที่แล้ว อบต. แพ้กันเพราะ ฝั่งนึงให้มากกว่ากัน200บาท แล้ว200บาทที่หายไปเพราะหัวคะแนนหักเอาไว้เอง



บอกเลย ชาวบ้านหาเช้ากินค่ำ ไม่รู้เรื่องการเมืองสักนิดเดียว

นับหัวที่จ่าย กับคนที่เลือกในหน่วยนั้นๆ มันขาดเหลือเท่าไหร่ ทีนีก็คาดการณ์จากการข่าวว่าแต่ละบ้านแสดงออกยังไง รอบหน้าบ้านนั้นๆอาจจะไม่ได้ตังอีก ในเมืองอาจจะยาก แต่บ้านนอกมันแคบมันง่าย ส่วนใหญ่คนที่จ่ายเค้ามีฐานเสียงในจุดที่จ่ายอยู่แล้วจำนวนนึง ไม่ค่อยกล้าจ่ายข้ามโซนกันเท่าไหร่ มันอาจจะมีบ้างในบริเวณที่แข่งขันเดือดจริง จ่ายบิดตัดกัน เมิง500กุ600 อะไรแบบนี้ เค้าไม่ได้จ่ายมั่วๆ เค้ามีสถิติมีโพลในมือแล้ว มันเป็นการวางแผนทั้งนั้น