นิทานลุงสมชาย ป้าสมจิตร**

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีครอบครัวสุดฮิตชื่อ **ลุงสมชาย** กับ **ป้าสมจิตร** กันและกัน

ลุงสมชายเป็นคนขยันขันแข็ง ทำงานหนักทั้งวัน ดูแลไร่ ดูแลสวน ดูแลลูกหลาน แต่ยิ่งโตยิ่งปวดหัว เพราะลูกๆ แต่ละคนไม่เอาไหน
- ลูกชายคนโต ขี้เกียจ อยู่แต่กับโทรศัพท์
- ลูกสาวคนกลาง หลงรักหนุ่มข้างบ้านจนลืมเรียน
- ลูกชายคนเล็ก เอาแต่เล่นเกม ไม่สนใจช่วยพ่อแม่

ลุงสมชายเลยต้อง **เมาแก้เครียด** ทุกเย็น กลับบ้านมาก็บ่นอุบอิบ "ลูกๆ มันไม่เหมือนสมัยพ่อเลย!"

ส่วน **ป้าสมจิตร** นี่สิ แทบไม่สนใจปัญหาครอบครัวเลย แต่งตัวสวยเชิดฉาย ไปงานวัด ไปงานบุญ ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้านทุกวัน ลุงสมชายบ่น ป้าก็ทำหูหนัก ปัดไปมา

วันหนึ่ง ลุงสมชายเมาค้าง ไปนั่งร้องไห้ที่ศาลาวัด ป้าสมจิตรที่กำลังเต้นรำในงานบุญเห็นเข้า เลยเดินมาถาม
"ลุงเป็นอะไรวะ ปวดหัวเรื่องลูกๆ เหรอ?"

ลุงสมชายถอนหายใจ "ป้าจะช่วยได้ไง ลูกๆ มันไม่ฟังพ่อเลย"

ป้าสมจิตรยิ้ม "ง่ายจะตาย ลุงเลิกเมา แล้วไปคุยกับลูกๆ ตรงๆ ดูสิ บอกว่าพ่อภูมิใจในตัวลูกยังไง แล้วถามว่าลูกอยากทำอะไรต่อชีวิต ลุงลองดู!"

ลุงสมชายได้ยินแล้วตาสว่าง กลับบ้านวันนั้นเลิกเหล้าเลย เรียกลูกๆ มาคุยกันจริงจัง
"พ่อไม่เคยบอก แต่พ่อภูมิใจในตัวลูกทุกคน ลูกชายโต พ่อเห็นลูกเก่งเรื่องคอม พ่ออยากให้ลูกไปเรียนโปรแกรม ลูกสาว พ่อเห็นลูกชอบวาดรูป ไปเรียนศิลปะกัน ลูกชายเล็ก พ่อจะซื้อคอมให้เล่นเกมต่อ แต่ต้องเรียนเก่งด้วยนะ!"

ลูกๆ ได้ยินพ่อพูดแบบนี้ ต่างซึ้งใจ เริ่มตั้งใจเรียน ช่วยงานบ้าน ลุงสมชายยิ้มได้กว้าง

ส่วนป้าสมจิตร ยังคงสวยเชิดฉายต่อไป แต่เปลี่ยนจากเที่ยวงานบุญ มาเป็น **เที่ยวงานโรงเรียนลูก** แทน!

**ตบท้าย:**
ลุงสมชายเลิกเมา ป้าสมจิตรยังสวย ลูกๆ ทุกคนเก่งขึ้น ครอบครัวกลับมาสมบูรณ์
**จบนิทานลุงสมชาย ป้าสมจิตร สุขสมหวังทั้งบ้าน!**