ทีม Heavy metal ที่เรารัก

ช่วงแรกวิ่งเยอะจนไปทั้งฤดูกาลไม่ไหว

ผ่านไปพักนึงไหวทั้งฤดูกาลแต่ฤดูกาลถัดมาเละเทะ

ก็เลยขยับเปลี่ยนมาเป็นเล่นเพลสบ้างไม่เพลสบ้าง แต่ก็เอาเป็นว่ายังดุในระดับที่ทีมอื่น ๆ เขากลัวอยู่

จนการมาของนาย มิสเตอร์สล็อต นายทำได้ นายเปลี่ยนลิเวอร์พูลจริง ๆ

จากทีมที่ภาวะผู้นำเต็มทีม มีคนนำเพลส ช่วยกันกระคุ้นจัดระเบียบซึ่งกันและกัน

กลายเป็นทีมที่มันดูกลัว มันดูกลัวไปหมดจริง ๆ จะวิ่ง จะส่ง จะทำอะไรมันก็เหมือนไม่มั่นใจ หรือไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองจะทำไรต่อดี

ผมไม่รู้ว่าปกติถ้าส่งบอลเสี่ยง ๆ แล้วเสียบอล สล็อตดุแค่ไหน หรือด่าแค่ไหน

แต่ที่แน่ ๆ culture ที่สล็อตมร้างให้ทีมจนถึงตอนนี้คือ ถ้าไม่ใช่ลูกรักจงเล่นให้เซฟ ไม่เซฟเอ็งนั่งแน่

มันกลายเป็นทุกคนพยายามจะเซฟ ทุกคนพยายามจะไม่เสีย แต่ขอโทษนะ พอโฟกัสแค่จะไม่เสีย มันไม่ใช่ความมั่นใจว่าเอาชนะคู่แข่งได้เลยไม่เสีย แต่เป็น ตูจะเล่นเซฟ ๆ ตามสั่งเพื่อให้ไม่เสียแล้วสุดท้ายก็เสีย

เอาตรง ๆ นะ ความแข็งแกร่งมันไปไหน การดวลกัน 1-1 ชนะครั้งสุดท้ายคือเมื่อไหร่ ไม่ใช่แค่ในเกมรุกนะ เกมรับด้วย

คือดูแล้วรู้เลยว่าเราซ้อมมาเพื่อเป็นทีมรองอ่ะครับ เราออกมาในสนามโดยที่เราไม่มั่นใจเลยว่าปะทะตัว ๆ เราจะชนะ

ตัวเราไม่เก่งพอเหรอ หรือตัวเราไม่แข็งแรงพอ ทำไมมันให้ไวป์ขาดแรงกระตุ้นได้ทุกนัด

การเพลสที่เคยแข็งระดับนึง(ยุคคล็อปช่วงปลายไม่ได้บ้าวิ่งควายมากแต่ยังดีอยู่)

กลายเป็น เพลสอะไรกันวะเนี่ย ไม่ต้องขับต้นชนปลายอะไร เพราะมันไม่มีต้น ไม่มีปลาย ไม่มีใครสอนแน่นอนว่าเพลสพร้อมกันคืออะไร เข้าถึงบอลในสามวิคืออะไร การแทนตำแหน่งกันทำยังไง ความรับผิดชอบไม่ใช่การยืนตำแหน่งแต่เป็นต้องเอาชนะในตำแหน่งนั้น มันไม่มีใครสอนแน่นอน

มันมีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจ ทำไมมันกลายเป็นบอลต๊ะต่อนยอน ทำไมการเข้าทำตอนโดนแพ็คไม่เล่นโยนจากแนวหลังให้มันชิน ทำไมไม่เชื่อว่าฝั่งเราจะแย่งลูกโหม่งได้บ้าง หรือถ้าไม่โยนจากแนวหลังทำไมไม่เน้นให้ซิงโครกัน เล่นเร็ว ๆ ไปเลย ไปใช้จินตนาการ ไปสร้างความปั่นป่วน

ตอน เวียตอยู่ โจนส์อยู่ ทำไมไม่เอาเคียซ่ามาเล่นด้วยกัน สามคนนี้อาจสร้างอะไรขึ้นมาได้เพราะไอคิวฟุตบอลดีเหมือนกัน

ทำไม ทำไม ทำไม

เอาจริง ๆ ผมไม่นึกว่าตัวเองจะพิมพ์ยาวขนาดนี้ แต่มันอึกอัดใจจริง ๆ ความสุขของผมคือการได้ดูทีมรัก จะชนะหรือแพ้ แชมป์หรือไม่แชมป์ผมไม่ได้แคร์มากด้วยซ้ำ

แต่นี่มันคือ เกินไป มันแย่เกินไป ก็ขอบ่นนิดละกันนะครับ

ความปอดแหกของไอโล้นล้วนๆ
บวกอีโก้ที่ล้นเหม่ง

นักเตะ จ่ายตังให้มาเล่นเต็มที่ ค่าตัวเงินเดือนก็ไม่น้อยแล้ว ไม่ใช่มาถนอม การเล่นไม่เต็มที่ ผมว่าฆ่านักบอลมากกว่ากมารเล่นเเบบออมๆอีก เด็กพวกนี้มันอยู่ในวัยคะนอง มันต้องการใช้พลังวัดกันก่อนจะเอาเรื่องแทคติกมาเสริม นักเตะมันพีคได้ไม่กี่ปี แทนที่จะให้เขาเล่นให้มีเกียรติประวัติ นี่เล่นเหมือนคนทำงานกินเงินเดือน เล่นไปวันๆไม่มีแพชชัน รอวันเฉาแล้วออกจากวงการไปโดยไม่มีแชมป์ติดมือ (พวกมาใหม่)

ม้าศึกจะเป็นม้าที่ดีได้มันต้องออกศึก ออกสึกแล้วก็ต้องให้วิ่งไล่เต็มที่ให้มันคึกคัก ให้มันได้ชนะ สะใจ มันจะได้ไม่เฉาตาย บางทีสล๊อตก็อัดแต่แทคติกมากไป จนละลเยเรื่องจิตใจ เราไม่เห็นการไล่บอล สกัดได้ แล้วลุกขึ้นมาตะโกน สะใจ ปลุกเร้ากองเชียร์ กับโมเมนต์เล็กๆแบบนี้ มานานขนาดไหนแล้ว ตอนี้กลายเป็นบอลที่ไม่มีแพชชันไปแล้ว แต่ละตัวเล่นเหมือนต้นไม้ไม่ได้รดน้ำมาเดือนนึง