เมื่อเมกา เข้าควบคุมน้ำของเวเนซุเอลา มันเป็นความเสี่ยงมากขึ้นสำหรับจีนในการเคลื่อนไหวต่อไต้หวัน


วิแคระกันครับยังไงนะครับ

หม่อมปลื้มก็ว่าอย่างนั้น

แต่สำคัญคือไต้หวันใหญ่กว่าเวเนเยอะ

ถ้าไม่บุกยึดเวเนซุเอลา สหรัฐจะไม่มีวันชนะจีน ?


เทปนี้ 27 ธันวา 2025 ปีที่แล้ว



Robert Kiyosaki
23 ชั่วโมง
Most people think Iraq, Iran, and Venezuela are about oil.
That’s the surface story.
It's about China & I'll prove it!
Look, here’s the deeper question most never ask:
What does Iraq have in common with China today?
And no — it’s not what the media keeps repeating.
It’s not just oil.
It’s who controls the system around the oil.
Back in the early 2000s, Iraq wasn’t just selling oil.
Iraq was threatening to change how oil was priced and settled.
They began moving away from the dollar system.
That’s when Iraq stopped being “a problem nation”
and started becoming a systemic threat.
Fast forward to today.
China doesn’t need to invade countries to control oil.
China controls oil through:
- Long-term purchase agreements
- Oil-for-debt structures
- Shadow shipping networks
- Non-dollar settlement routes
Iran and Venezuela became perfect examples.
✅Iran sends roughly 1.4–1.6 million barrels per day, and the vast majority flows to China through discounted, off-the-books routes.
✅Venezuela exports around 700,000–900,000 barrels per day, with China acting as the primary destination and financier through debt-backed supply deals.
That’s not just energy.
That’s geopolitical leverage.
China wasn’t just buying oil.
China was controlling the exit door after United States put sanctions on them.
So what’s happening now?
The U.S. isn’t “starting wars.”
IT'S BREAKING CONTROL CHAINS.
Step by step.
First, sanctions didn’t target countries — they targeted:
- Shipping companies
- Insurance
- Ports
- Refiners
- Payment rails
That’s not military strategy.
That’s financial warfare.
Then came blockades, seizures, and pressure at sea — the one place where oil can’t hide.
And finally, political shock.
Because once you break:
- Who ships the oil
- Who insures it
- Who settles the payments
You don’t need to “own” the oil fields.
You own the system that decides who gets paid.
This is the same lesson Iraq taught years ago.
It was never just about oil in the ground.
It was about:
- Currency dominance
- Trade settlement power
- Control over global cashflow
Oil is just the bloodstream.
The real fight is over who controls the heart.
That’s why Iran matters.
That’s why Venezuela matters.
And that’s why China is in the middle of this — whether the headlines say so or not.
The rich don’t argue politics.
They study systems.
Because when systems shift, fortunes shift with them.
แปล



ใครตาม อาจายร์ ทวีสุข ธรรมศักดิ์ 2-3 ปีหลัง
แล้วลงทุนตามแก WIN RATE สูงมาก สูงกว่าแทงบอลอีก
ลงทุนตามแก WIN ทอง เกิน 100%

เมกาทำได้ จีนก็ทำได้ น่ากลัวตรงนี้แหละ

ไต้หวันพื้นที่แค่ประมาณเชียงใหม่ + ตากเองนะครับ ส่วนเวเนนี่ใหญ่กว่าไทยเกือบ 2 เท่า

ใหญ่ น่าจะไม่ได้หมายถึงพื้นที่

ก็ยังเชื่อว่าจีนจะยังไม่บุกไต้หวันเร็วๆนี้

การเมืองในไต้หวันมันไม่ได้ต่อต้านจีนแบบสุดประตูเหมือนแต่ก่อนแล้ว พรรคการเมืองหลายพรรคก็เสียงอ่อนลงในเรื่องการรวมชาติ คนไต้หวันก็ไปมาหาสู่ทำมาหากินกับแผ่นดินใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนตัว ถ้ารวมชาติได้โดยสันติก็จะดีที่สุด

จีนไม่น่ากล้า มีทั้งญี่ปุ่น เกาหลีใต้อยู่ใกล้ๆ

พี่แกน่าจะหมายถึงอำนาจทางการทหารใหญ่กว่าเยอะ มีพันธมิตรนอกนาโต้เพียบตรงนั้น

จะตีไต้หวัน เดี่ยวอเมริกา กระพือปีกเองละครับ

จีนไม่กล้าขนาดนั้นมัง ถ้าไต้หวันนี่เมกาสู้ขาดใจแน่

น่าจะใหญ่แบบชื่อเสียงไรงี้ครับ

แต่จีนบุกยาก เพราะกองเรือของเมกาอยู่แถวนั้น มีฐานทัพในญี่ปุ่นอีก เกาะกวมงี้

ไต้หวันข้ามฟากเปิดร้านขายชานมไต้หวันในแผ่นดินใหญ่ปกติเลย มีคนจีนเข้าด้วย พูดเรื่องไต้หวันในจีน นี่ปกติมาก แต่ไปพูดถึงจีนในไต้หวันนี่โกรธเป็นไฟเลย ห้ามฟังเพลงจากแผ่นดินใหญ่ เราไม่แฮปปี้

ไว้ไต้หวันมันเปนแบบ รัฐล้มเหลวก่อนละกัน