ผมกับน้องสาวทำงานอยู่คนละจังหวัด ผมอยู่หาดใหญ่ น้องอยู่กทม. บังเอิญได้ว่างตรงกันในรอบหลายปี

เลยกลับมาเจอกันช่วงปีใหม่ที่บ้านพ่อแม่ นครศรี

กลับบ้านรอบนี้ผมวางแผนจะพาครอบครัวแฟนที่กำลังจะแต่งงานไปเที่ยวนครศรีด้วย

ทำให้ที่บ้านจะมี พ่อแม่ผม น้องผม รวม 4 คน และอีกฝั่ง พ่อแม่แฟน พี่ชายแฟน รวม 4 คน = 8 คน


พอรู้ล่วงหน้าว่าจะมาเจอกันเลยจัดทริป ไปเที่ยวพูลวิลล่ากันสองบ้าน หวังว่าจะสานสัมพันธ์สองบ้านให้สนิทกัน

-----------------------------------------------------------------------------------

ตัวผมตั้งใจวาดฝันไว้ว่า ทั้งสองบ้านจะสนุกกัน ร้องคาราโอเกะ แทงพูลกัน ผมกับน้องหารเงินกันจองบ้านพัก

หาที่เที่ยว

พอไปถึงวันจริงๆ สองบ้านเราขับรถกันไปบ้านละคัน เจอที่เที่ยวที่ไหนก็แวะที่นั่น ไปคาเฟ่ ไปสปาเท้า บรรยากาศดูเหมือนจะสนุกดีแต่สิ่งที่มันแอบเป็นปัญหาอยู่เล็กๆคือ ผมแทบไม่ได้ไปเดินกับแฟนผมเลย

ผมอยู่แต่กับน้องผมเพราะไม่ได้เจอกันนาน ตัวผมเองก็รับรู้อยู่บ้างว่าไม่ได้ไปเดินกับแฟนผมเลย แต่จะให้ทิ้งน้องสาว ไปอยู่กับแฟนก็กลัวน้องสาวน้อยใจ เพราะมันก็มาไกลจาก กทม ส่วนแฟนเจอกันอยู่ทุกวัน เรื่องนี้มันแอบสะสมเป็นปัญหาเล็กๆในวันนั้น

พอถึงพูลวิลล่าช่วงเย็น พ่อผมก็ดันชวนแทงพูอีก ผมเองไม่เคยมีกิจกรรมร่วมกับพ่อ กลัวพ่อเหงาก็มาแทงพูกับพ่ออีก แฟนผมก็มาเวียนๆจะเล่นด้วยแต่พอเล่นไม่เป็นก็ปลีกตัวไปอยู่ กับพ่อแม่เขาแถวสระน้ำ

เคมีของทั้งสองบ้านเหมือนเกร็งๆกันเพราะเป็นการเจอกันแค่ครั้งที่ 3 เอง จากที่ตั้งใจจะให้มาสานสัมพันธ์กันกลายเป็นเหมือนเขินๆ อึดอัดกันทั้งสองบ้าน

ผมเองรับรู้ถึงสถานการณ์แล้ว แต่ไม่อยากให้งานมันกร่อย ผมเดินไปทุกจุดที่เขานั่งเลย แวะไปห้องเกะ แวะไปที่แฟน แวะไปที่พ่อแม่ผม พ่อแม่แฟน เดินวนรอบบ้าน เพื่อ Pretend ว่าบรรยากาศมันสนุกสนาน

แต่ในใจผมทั้งเหนื่อย ทั้งเสียใจที่มันดูกร่อยๆ ผมคาดการณ์ผิดไปเยอะเลยว่ามันจะออกมาดูดีกว่านี้

พอตอน 2 ทุ่มน้องผมมันก็ทะเลาะกับพ่ออีก เพราะพ่อชอบไปแซวมันว่าไม่หยิบไม่จับอะไรเลย (ทั้งๆที่มันก็ช่วยเยอะมากๆ แต่พ่อเป็นคนชมคนไม่เป็น จะชมอีกบ้านนึงว่าเก่งจังช่วยกันล้างจาน แต่ชมเสร็จก็ต้องแวะมาแซะลูกตัวเองจนได้ )

น้องผมมันเลยพูดว่า พูดอยู่นั่นแหละทั้งวัน แล้วก็วิ่งขึ้นห้องไป

บรรยากาศยิ่งไปกันใหม่ ผมเพิ่งได้มีโอกาสอยู่คุยกับแฟน สองคนเงียบๆ ต้องปลีกจากแฟนไปง้อน้องสาวแทนพ่ออีก

พอง้อน้องสาวเสร็จก็อยากให้มันครึกครื้นเลยลากมันมานัั่งร้องเกะ แบบฝืนๆ พยายามทำให้มันสนุก

แต่มันฝืนไม่ไหวปิดทีวี ปิดคาราโอเกะเดินออกมา ทุกคนไปนอนหมดแล้ว

ผมทักไปหาแฟนว่า ขอโทษนะที่ไม่มีเวลาให้เลย แฟนผมไม่ตอบไม่อ่านแล้ว น่าจะงอนที่ผมเอาแค่แคร์ทุกคนไปหมด ไม่สนใจเขาเลย

บรรยากาศตอนนั้นผมนั่งอยู่คนเดียวในโถงโซฟา แบบเงียบๆ เวลาเพิ่ง 4 ทุ่ม ผมแม่งร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว

ไม่รู้ทำไมมันอึดอัด มันผิดหวังไปหมด ผมหมดไปเป็นหมื่น ทริปนี้ผมออกเงินเป็นส่วนใหญ่ แต่ทุกอย่างมันดูพังไปหมด

ผมพลาดเองด้วยที่รีบจัดทริปในตอนที่สองบ้านเพิ่งจะรู้จักกัน ผมคาดหวังไปไกลว่าทุกคนจะสนุกจะปาร์ตี้กันจนดึกๆ

ห้วงเวลานั้นที่ไม่มีใครแล้วผมดิ่งมากๆ จู่ๆก็เปราะบางขึ้นมา

วันรุ่งขึ้นบ้านแฟนผมและตัวแฟนเองก็แยกตัวกลับบ้านต่างจังหวัด โดยที่แฟนผมคุยกับผมแค่ถามคำตอบคำ

ผมโทรไปง้อแฟน มีงอลๆกันนิดหน่อย ตัวผมก็เลยบอกว่า

ตัวผมอยากให้แฟนมองภาพรวมหน่อย ผมตั้งใจมากๆเพื่อให้ครอบครัวเราสนิทกัน เหนื่อยมากๆที่ต้องแบ่งเวลาเอาใจทุกคน

น้องสาวก็ต้องโอ๋ พ่อแม่ก็กลัวแกเหงาไปเล่นกับแก พี่ชายแฟนก็นั่งไม่พูดจากับใคร กลัวแกเหงา ผมก็ต้องเดินไปดูไปชวนกินน้ำ กินเหล้ากัน แกก็ไม่ค่อยคุยด้วย

---------------------------

คือจริงๆผมอาจจะผิดเองด้วยที่ไม่ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ คนมันจะสนิทกัน มันก็จะสนิทเองไม่ใช่มาเร่งรัด มาบังคับให้เขาสนิทกัน

ผลลัพธ์ที่ได้ ณ ตอนนี้คือ แฟนผมน้อยใจ เผลอๆจะพาลไม่ชอบน้องสาวผมมั้ยก็ไม่รู้ น้องผมก็ทะเลาะกับพ่อ

เพราะพ่อเอาแต่ชมแฟนผมว่าขยันทำงานบ้านแล้วไม่วายจะมาแซะลูกตัวเองว่าไม่ทำไรเลย (ซึ่งในความเป็นจริงน้องผมช่วยเยอะมาก เตรียมอาหาร แต่พ่อเป็นคนไม่ชอบชมลูกตัวเองอยู่แล้ว)

ทริปก็ออกมากร่อย ไม่สนุกเลย ถ้าเป็น The Sims ค่าความสนิทคงเป็นตัวแดง ลบๆ อยู่บนหัว

----------------------------

ผมไม่รู้ว่าตัวผู้ใหญ่เขาคิดแบบผมไหม หรือจริงๆเขาสนุกตามประสาเขาอยู่แล้ว แค่ผมไม่รู้

หรือเค้าอาจจะไม่ได้คิดมาเหมือนผม ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป มันก็แค่ทริปต่างจังหวัด ทริปพูลวิลล่าอันนึง

----------------------

อาจจะมีแค่ผมที่ประสามอยู่คนเดียว ผมคิดวนไปวนมา แอบร้องไห่ไปหลายรอบ เป็นปีใหม่ที่คิดว่าจะดีสุดในชีวิต กลายเป็น ดิ่งซะงั้น

คนที่รู้จัก เพื่อน ญาติ พี่น้อง แทบจะทั้งหมด ผมยังไม่เห็นใครพาครอบครัวทั้งสองฝ่ายไปเที่ยวพร้อมกันเลยนะครับ ของผมมีแต่ไปกับบ้านแฟน แล้วแฟนไปกับบ้านผม ไม่มี พ่อ แม่ของแต่ละฝ่ายไปด้วย มันยากครับ และพวกเขาไม่จำเป็นต้องสนิทกัน แต่ถ้าจริตเข้ากันพวกเขาจะสนิทกันเองครับ ไม่ใช่หน้าที่เรา

สองบ้านต้องสนิดกันด้วยหรอ บ้านผมต่างคนต่างอยู่เลย

พวกผู้ใหญ่พวกนี้อยู่ดีๆให้มาสนิทกันมันยากนะ ไม่ต้องไปเที่ยวด้วยกันหรอก แค่กินข้าวพอเป็นพิธีก้พอ

เด่วผมก็ต้องเจอเหมือนกันเอาเป็นว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องผ่านไปให้ได้แหละ ไว้แก้มือทริปหน้าท่าน

คนที่รู้จัก เพื่อน ญาติ พี่น้อง แทบจะทั้งหมด ผมยังไม่เห็นใครพาครอบครัวทั้งสองฝ่ายไปเที่ยวพร้อมกันเลยนะครับ ของผมมีแต่ไปกับบ้านแฟน แล้วแฟนไปกับบ้านผม ไม่มี พ่อ แม่ของแต่ละฝ่ายไปด้วย มันยากครับ และพวกเขาไม่จำเป็นต้องสนิทกัน แต่ถ้าจริตเข้ากันพวกเขาจะสนิทกันเองครับ ไม่ใช่หน้าที่เรา

อย่าคิดมากครับ เป็นธรรมดาเวลาคาดหวังอะไรละไม่เป็นอย่างหวัง เดี้ยวมันก็โอเคขึ้นคับ

ส่วนแฟนท่านก็ขี้งอนไปหน่อย

ไม่ต้องไปคิดมากหรอกครับ เอาแค่ความสัมพันธ์ คุณกับแฟนให้ดีก็พอ แล้วส่วนอื่น ๆ เดี๋ยวก็จะดีขึ้นเอง

จริงๆผมว่าท่านแบกมากเกินไป แฟนท่านยังดูไม่สนใจเลยว่าบ้านเขาจะสนุกไหม หากิจกรรมทำกันบ้างอย่างร่วมกันเช่นกินข้าวก็พอแล้ว ไม่เป็นไรครับรอบหน้าไว้แก้กันใหม่

ทำไมรู้สึกว่าปัญหาคือตัวท่านเองคือพยายามจะวางแผนนุ้นนี้แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่หวังก็เลยเฟลทั้งๆที่คนอื่นเค้าอาจจะไม่ได้คิดอะไรก็ได้ ละยิ่งเป็นเรื่องสองบ้าน แต่เป็นท่านเหมือนวางแผนแค่กับน้องสาวทั้งๆที่คนที่ควรวางแผนคือกับท่านคือแฟนท่านเพราะจะได้ช่วยกันไม่ต้องมานั่งน้อยใจ

เพิ่มเติมไม่ใช่ปัญหาครอบครัวแต่นี้คือปัญหาตัวท่านเอง

กรณ๊ศึกษาแล้วกัน

ของผมเป็นบ้านญาติๆ ไปทริปหัวหิน ด้วยกัน

มากัน 3 ครอบครัว ปัญหาที่เกิดคือ แต่ละครอบครัวมีสไตลแต่ละฝั่งชัดเจน ยิ่งฝั่งนึงคือเลทมาก เวลาเรื่อยเปื่อย ไม่มีแพลน ผมทำแพลนให้ว่าต้องออกตอนนี้ๆ ไปร้านนี้ๆ เหลือช่องว่างไว้หน้างานว่า เผื่ออยากไปไหนนู่นนี่ สรุปเลื่อนหมดเพราะไม่ตรงต่อเวลา

แก้ไขปัญหาด้วย ผมทำใจและจัดการคุยกับพี่ชายลุกพี่ลุกน้อง ตั้งแพลนแบบนี้ๆนะ พี่ช่วยคุมเวลาให้หน่อย ผมเหนื่อยบอกไปตามตรงเลย แต่หลักการที่ผมยึดคือ ทริป ครอบครัว เราจะไม่ยึดอารมเอาแต่ใจของคนใดคนนึง ต้องรักษาบรรยากาศในทริปให้ดี ใครงอนใครน้อยใจถ้าไปเคลียแล้วไม่หาย ใช้เวลาตัดออกไปก่อนเลย

แต่โครตเหนื่อยสำหรับปีที่แล้ว เป็นปีสุดท้าย ไม่เอาแล้วพอแล้ว ทริปครอบครัวหลายบ้าน พลังหมด

อีกเคสคือครอบครัวแฟน แต่ผมไปเป็นตัวแจมกับครอบครัวเค้า ก็ครอบครัวใหญ่เหมือนกัน ทุกบ้านเป็นกันหมด จะมีครอบครัวนึงที่เอาแต่ใจ สาย ไม่ตรงเวลา อยากทำไรทำ แต่มันคือทริปครอบครัว โชคดีที่ผมผ่านมาเข้าใจช่วยกันแก้ไขสถานการณ์ใครไม่พอใจอะไร โน๊ตไว้ถ้าระหว่างนั้นทำให้ได้ก็จะทำ

เราคิดไว้อย่างเดียวว่า ทำให้บรรยากาศดี ภาพรวมแฮปปี้ อาจจะไม่สุด แต่ถ้ามันกร่อย ทุกคนเซง มันจะกลายเป็นทริปที่ห่วยฝังใจแน่นอน

ปล. ส่วนเรื่องแฟนผมมองว่า คุยกันตรงๆ แต่ดันผมกับแฟนคิดไปไทางเดียวกัน ทริปครอบครัวใครอยากไปสุงสิงกับพี่ชาย พี่สาว น้องชาย หลาน ไปเลย เดียวกลับบ้านเราก็เจอกัน อันนี้คือมาทำให้ ครอบครัวสนุก มีความสุข เดียวเราค่อยไปฮันนีมูน หรือไปทริปส่วนตัวเองก็ได้

สมมุติผมมีพี่น้อง ผมไม่อยากเที่ยวกับครอบครัวแฟนของพี่น้องผมนะ
นอกจากเขาจะให้เงินผมใช้ผมจะยินดีเที่ยวด้วยอย่างยิ่ง

นี่ก็กลัวเหมือนกัน จองทริปไปแล้วช่วงสงกรานต์

ของผมมีแค่แม่ เคยพาไปกินข้าวที่ร้านกับครอบครัวแฟน ... 1 ครั้งถ้วน

แต่ตัวผมเข้าออกบ้านแฟนเป็นปกติมาหลายปีละ

ผมเป็นคนประเภทท่านนะ แต่เวลาผ่านไปท่านจะอยากทำเพื่อคนอื่นน้อยลงเองแหละ เพราะแม่งเหนื่อยมากกกกกกกกก

สุดท้ายเอาแค่พอประมาน คนมันจะไม่สนิทกันยังไงก้ยาก พวกนี้ควรต้องมีนัดไปกินข้าวกันก่อนพอประมาน แล้วอาจจะต้องเตี้ยมกับแฟนให้เรียบร้อยแต่แรกว่าจุดประสงคือต้องการอะไรยังไง แต่ถ้าไม่เวิค ก้ปล่อยเบลอไปท่าน ใครจะคิดยังไงก้ช่างแม้งเหอะ เราเอาที่เรามีความสุขบ้างก้พอ อย่าไปพยายามขนาดนั่นเลย

พูดแบบไม่ได้คิดร้ายอะไรกับคุณนะ
แฟนตัวเองยังทำให้พึงพอใจไม่ได้ ยังจะพยายามเอนเตอร์เทนคนอื่นอีก
แต่ก็เข้าใจที่นั่งร้องไห้ เสียทั้งความรู้สึกและเงิน

ผมมองว่าในเมื่อคุณทุ่มเทขนาดนี้ แต่อีกฝั่งเขาเฉยๆ ก็พอออออออออออเถอะ

จุดแรกเลยที่ผมไม่เข้าใจ คือ วางแผนเชื่อมความสัมพันธ์ 2 ครอบครัว แต่เหมือนท่านจะวางแผนกับน้องสาว ทั้งที่จริงมันควรเป็นวางแผนกับแฟนท่าน เลยกลายเป็นว่าท่านต้องแบกทั้ง 2 ครอบครัว แล้วพอแฟนท่านไม่เข้าใจปัญหาที่เกิด ก็กลายเป็น 1 ในปัญหาซะเอง หนักเลยทีนี้