เช่น ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ขยันวันนี้ สบายวันหน้า

คำพูดเหล่านี้ ยังเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจได้ไหมครับ

หรือเป็นแค่คำอุปโลกสวยหรู เพื่อปลอบใจเท่านั้น

เห็นทุกวันนี้คนทำชั่ว ได้ดิบได้ดีเต็มบ้านเต็มเมือง

กฎหมายไม่เห็นลงโทษคนเหล่านี้ ยังใช้ชีวิตดีอยู่สุขสบาย

ไม่เชื่อ เเต่ขอไม่ทำชั่วเบีนดเบียนใคร

นั่นสิครับ ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยพวกเรื่องเวรกรรม
คนชั่วก็ไม่เห็นโดนอะไร แถมยิ่งรวยเอาๆ คนมันถึงไม่กลัวบาปกัน
ถ้าเวรกรรมมีจริง ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว มันควรจะต้องเห็นผลชาตินี้เลยไหม
ใครที่บอกว่าทำดีชาตินี้ ชาติหน้าจะได้เกิดมาสบายๆ รวยๆ ผมไม่เชื่ออ่ะ
ถ้าแบบนั้นเกิดชาติหน้า ทุกคนควรจำได้ว่าชาติก่อนทำอะไรไว้บ้าง
นี่เกิดใหม่ก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่าทำอะไรไว้ชาติก่อน แบบนี้ไม่แฟร์

เอาไว้ปลอบใจตัวเอง

ไม่เชื่อเรื่องกฏแห่งกรรมนะ แต่เชื่อเรื่องการกระทำกับผลลัพธ์
เช่นทำดีได้ดี ทำดีกับเพื่อนร่วมงานช่วยเหลือเขาพูดดีๆกัลเขา เพื่อนร่วมงานก็มีโอกาสสูงจะดีด้วยกับเรา
ทำชั่วได้ขั่ว ทำผิดถ้าโดนจับได้ก็จะโดนลงโทษทางกฏหมายหรือกฏสังคม
ขยันวันนี้ ทำงานหาเงินวันหยุดได้เที่ยวสบายซื้อของที่อยากได้กินของที่อยากกิน แต่มันไม่ระยะยาวก็ต้องขยันต่อไปเรื่อยๆ

ทั้งหมดที่ยกตัวอย่างเป็นเรื่องของการกระทำกับผลลัพธ์ทั้งนั้นซึ่งอยู่ในพื้นฐานความเป็นไปได้มากที่สุด เรื่องเวรกรรมไม่อยากเอามาคิดมาก

มันเป็นแค่ผลการกระทำเฉยๆนะ ซึ่งมันมีแหล่ะ
แต่มันไม่ได้เท่าเทียมกันแบบ คนดี100% แต่ชีวิตอดอยาก
แต่คนเทาชีวิตสุขสบาย กรรมมันจะตกไปลูกหลานไรงี้มากกว่า
ซึ่งก็เป็นปัญหาให้ปวดหัว เครียด นอนไม่หลับ
แต่ก็ไม่หนักเท่าคนดีที่ชีวิตอดอยากอยู่ดี

เพิ่มตัวอย่างก็อาจเป็นป้อมงี้ที่โดนหักหลัง อำนาจลด
แต่ก็ไม่ถึงกับไปเป็นขอทาน แต่ก็เครียดแหล่ะ

หรือ ต คนเกลียดทั้งบ้านเมืองไปยันลูก
ลูกมันก็โดนคนทั้งประเทศด่าว่าพ่อมันโง่
จะใช้ชีวิต จะมีตัวตนทางโซเชี่ยลก็ไม่สะดวก
แต่ก็ไม่ลำบากอดตายอยู่ดี

กฏแห่งกรรม กรรม = ผลของการกระทำ ซึ่งมันไม่มีอะไรตายตัวนะว่าสิ่งที่กระทำ อันไหนดี อันไหนชั่ว ขึ้นอยู่กับบริบทในสังคมนั้นๆ

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว มันก็เป็นเพียงกุศโลบายที่ไม่อยากให้มนุษย์ทำเรื่องไม่ดีต่อกันเท่านั้นเอง

ทหารออกไปรบ ฆ่าฝ่ายตรงข้ามไปมากมาย กลับมาได้เป็นฮีโร่ ได้ลาภยศสรรเสริญ อันนี้เป็นกรรมดีหรือกรรมชั่ว?

ไม่เชื่อครับ เพราะกรรมดีหรือกรรมชั่วแม่มโคตร abstract ต้องมานั่งตีความกันอีก

แต่ส่วนตัวเลือกใช้ชีวิตเคารพกฏหมายและไม่ทำตัวเป็นสวะสังคม ไม่ใช่เพราะกลัวตกนรกหรืออยากขึ้นสวรรค์ แต่เพื่อความสบายใจในการ

ใช้ชีวิตล้วนๆ

ตอนนี้ตอบว่า "เชื่อ"​ ครับ แต่ไม่ได้เชื่อเพราะเชื่อ แต่ลองหาคำตอบมาตลอดว่าทำไมกฎแห่งกรรมถึงเป็นจริง

เมื่อก่อนก็เคยคิดครับว่าเป็นค่คำปลอบใจ แต่ตอนนี้ไม่ได้มองอย่างนั้นแล้ว
กฎแห่งกรรมมันมองได้ทั้งสั้นทั้งยาว ถ้ามองยาวไปก็ดูไม่ออก เหมือนคำปลอบใจ
พอมองใกล้ๆ ก็จะเห็นได้ง่ายกว่า แบบที่เม้นบนเรียกว่าการกระทำกับผลลัพธ์

แต่กฎแห่งกรรมไม่ได้โผล่มาให้เชื่อ ถ้าเราลองมองชีวิต มองสภาพของโลก สภาพของธรรมชาติ
เราก็จะยอมรับได้เองว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ

ศาสนาพุทธไม่ได้พูดให้เชื่อ แต่พูดเพราะมันคือข้อเท็จจริง
ขอเปรียบเทียบแบบสุดโต่ง มันก็คล้ายกับกรณีที่มีคนมาถามว่าเชื่อมั้ยว่าน้ำเดือดที่ 100℃
เราเชื่อไม่ได้เพราะเชื่อไปเลย แต่เราเรียนรู้ เราทดลอง เราพิสูจน์ จนรู้ว่ามันจริง เลยเชื่อ

เลยกฎแห่งกรรม ผมเองก็ไม่ได้เห็นชัดๆ แบบคนมีภูมิอะไร
แต่เราลองคิดตามมาเรื่อยๆ จากคนที่คิดว่าเป็นแค่คำปลอบ ก็เริ่มจะเห็นแนวโน้มว่าสมมติฐานนี้น่าจะจริงมากกว่าไม่จริงครับ

ก็ค่อนข้างเชื่อแต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะพบเจอ ส่วนตัวไม่ทำชั่วไม่ถึงกับทำดีมากก็โอเคแล้ว

ผมเชื่อว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่แล้วแค่เวลายังเดินไปไม่ถึง ถ้าภาษาบ้านๆก็คงเป็นฟ้าลิขิตหรืออะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดแบบนั้นครับ

เชื่อ เพราะศึกษาพระไตรปิฎกมากขึ้น

เมื่อก่อนเคยคิดว่าเราเกิดมาเพื่อพัฒนาจิตใจ แต่ตอนนี้คิดอีกอย่างว่าจิตใจมาใช้ร่างกายนี้เพื่อพัฒนา จนกว่าจะไม่เกิด

เชื่อเรื่องผลของการกระทำ แต่เรื่องกฏแห่งกรรมไม่เชื่อว่ากรรมจากชาติปางก่อนจะส่งผล

แต่เชื่อผลของการกระทำอาจเป็นลูกโซ่ที่ซ่อนอยู่รอวันย้อนคืน

ไม่เชื่อ ถ้ามีจริงไม่ต้องมีตำรวจ คุก ศาลหรอก ไร้สาระ

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว หว่านพืชเช่นไร ได้ผลเช่นนั้น เป็นความจริงเสมอ ถ้าเข้าใจ