บทความโดย ระวี ตะวันธรงค์
อ่านแล้ว ดีมากครับ โคตรจริง รู้สึกแบบนี้เหมือนกันแต่เรียบเรียงและสื่อความหมายไม่ได้แบบนี้
https://www.facebook.com/share/p/1YXsWstKFx/


“รถขนฝัน" หรือ "สัญลักษณ์แห่งความล้มเหลว"
เมื่อความฝันเป็นความสามารถของเด็กๆ
ตบหน้าความจริงของ Ecosystem ฟุตบอลไทย

ปรากฏการณ์ "หมอนทองฟีเวอร์" และภาพ #รถขนฝัน ไม่ใช่เรื่องใหม่ในสังคมไทย มันคือ "ตลกร้าย" ที่วนซ้ำ มันคือ "ไวรัล" ที่เกิดขึ้นบน "ซากปรักหักพัง" ของระบบอุปถัมภ์ และความล้มเหลวในการบริหารจัดการทรัพยากร

ถ้าเราเลิก "โรแมนติก" แล้วมองด้วยสายตาของนักกลยุทธ์ เราจะเห็นปัญหาที่ชัดเจน 4 ข้อ

1. Product (สินค้า) vs. Management (การบริหาร)
คนไทยไม่เคย "เลิก" รักฟุตบอลไทย พวกเขารัก "Product" ที่เรียกว่า "ความพยายาม" และ "เรื่องราว" (The Story)

หมอนทองวิทยาคือ "Product" ที่สมบูรณ์แบบ: ม้ามืด (Underdog), สู้จากความขาดแคลน (Authentic), มีสัญลักษณ์ที่จับต้องได้ (รถขนฝัน) นี่คือ "คอนเทนต์" ที่ดีที่สุดที่สมาคมฟุตบอลฯ ไม่เคยสร้างได้

ในทางกลับกัน คนไทย "สิ้นหวัง" กับ "Management" (สมาคมฯ) มาทุกยุค

กระแส "หมอนทองฟีเวอร์" จึงไม่ใช่แค่การเชียร์ฟุตบอล แต่มันคือการ "ประท้วงโดยสันติ" (Peaceful Protest) ของ Stakeholders (แฟนบอล) ที่บอก "ผู้บริหารฟุตบอลไทย" ว่า….

"นี่คือสิ่งที่พวกเราต้องการ ไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณทำอยู่"

2. "รถขนฝัน" คือ KPI ที่ชี้วัดความล้มเหลว :
การที่ "รถขนฝัน" กลายเป็นฮีโร่ คือเรื่องน่าอับอายที่สุดของ Ecosystem กีฬาไทย

ในประเทศที่เจริญแล้วด้านกีฬา "รถขนฝัน" จะต้องถูกตรวจสอบ ไม่ใช่ถูกชื่นชม มันคือหลักฐานของความล้มเหลวในการ "จัดสรรทรัพยากร" (Resource Allocation) ที่ชัดเจนที่สุด

คำถามที่ต้องถาม ไม่ใช่ "จะบริจาคให้เขาเท่าไหร่" แต่คือ "งบประมาณพัฒนาฟุตบอลรากหญ้า (Grassroots) หายไปไหน?" ทำไมโรงเรียนที่มุ่งมั่นขนาดนี้ ถึงต้องพึ่งพา "ความเสียสละส่วนบุคคล" (ครู) แทนที่จะอยู่ใน "ระบบสนับสนุน" (Supporting System) ที่แข็งแกร่ง
นี่ไม่ใช่เรื่อง "น้ำใจ" แต่มันคือเรื่อง "โครงสร้าง" (Structure) ล้วนๆ

3. ความเหลื่อมล้ำ = Supply Chain ที่พังทลาย
ในเชิงธุรกิจ ถ้าคุณมี "วัตถุดิบ" (Talent) ที่ดีอยู่ทั่วประเทศ แต่คุณ "ขนส่ง" มันมาเข้า "โรงงาน" (ระบบลีก, อะคาเดมี่) ไม่ได้ นั่นคือ "Supply Chain Management" ที่ล้มเหลว

กรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ คือ "Hub" ที่ดูดซับโอกาสทุกอย่างไว้ เด็กต่างจังหวัดที่มีพรสวรรค์ (Raw Talent) มีต้นทุนที่ต้องจ่ายสูงกว่ามหาศาลเพื่อเข้าสู่ระบบ
เรากำลังรอให้ "เพชร" โผล่ขึ้นมาจากตมเอง โดยไม่เคยสร้าง "ระบบ" ขุดค้นที่มีประสิทธิภาพ สมาคมฯ ทำงานแบบ "รอรับ" (Passive) ไม่ใช่ "รุกเข้าหา" (Active Scouting)

หมอนทอง หรือ อบจ. ชัยนาท คือตัวอย่างของ "วัตถุดิบ" ที่หลุดรอดมาได้ด้วยตัวเองความสามารถ และฝันของตัวเอง ไม่ใช่เพราะระบบพามันมา

4. จาก "ระบบอุปถัมภ์" สู่ "ระบบอาชีพ" (ที่ยังไม่เกิด)
ปัญหาที่แท้จริงของสมาคมฟุตบอลฯ คือการไม่เคย "ปฏิรูป" (Transform) จาก "ระบบอุปถัมภ์" (Patronage System) ไปสู่ "การบริหารแบบมืออาชีพ" (Professional Management) ได้สำเร็จ

เรายังคงติดอยู่กับการเมืองภายใน, การแบ่งขั้ว, และการมองผลประโยชน์ระยะสั้น (การเลือกตั้งนายกสมาคมฯ) มากกว่าการวาง "พิมพ์เขียว" (Blueprint) 10-20 ปี

เราตื่นเต้นกับ "Soft Power" แต่เราลืม "Hard Infrastructure" ที่เป็นรากฐาน

สรุป…
ปรากฏการณ์ "หมอนทองฟีเวอร์" เป็น "ยาแรง" ที่กระตุ้นสังคม แต่ถ้าเรายังจบด้วยการ "บริจาค" ซื้อรถคันใหม่ให้ อ.สกล แล้วแยกย้าย มันก็คือการ "ซื้อเวลา" ให้กับความล้มเหลวเดิมๆ

ถ้าเราอยากเห็นฟุตบอลไทยไปไกลกว่านี้ เราต้องเลิกโรแมนติกกับความลำบาก และเริ่ม "ทุบ" โครงสร้างที่มันพังทลายนี้ทิ้งไป

"รถขนฝัน" ไม่ควรเป็นสัญลักษณ์ของ "นักสู้"
มันควรเป็นสัญลักษณ์ "ตราบาป" ของผู้บริหารฟุตบอลไทย ที่ปล่อยให้เด็กๆ ต้องสู้ด้วยตัวเองครับ
———-
ระวี ตะวันธรงค์

มีคนคิดเหมือนกัน แค่โพสว่าสุดท้ายก็บอลระบบ (ระบบบริหารจัดการ) ยังโดนแขวะว่าตอนหมอนทองชนะ อัสสัมชัญ เทพศิริน ไม่เห็นพูดอยู่เลย

โครงสร้างฟุตบอลบ้านเรามันขาดการจัดการที่ดี ระบบโครงสร้างพื้นฐานยังไม่เอื้อ แต่สิ่งที่เห็นๆ ตอนนี้ ชัยนาท น่าสนใจ คือ เอาภาครัฐที่มีงบ และมีหน้าที่ในการพัฒนากีฬา มาสร้างเยาวชน และต่อยอดอาชีพ คิดกันเองถ้าทุกจังหวัดทำแบบชัยนาท แล้วทำลีกเยาวชน อบจ ล่ะ แข่งในจังหวัด และคัดมาแข่งระดับประเทศ ทีมเหล่านี้จะยึดโยงท้องถิ่น แข่งทุกปี แต่เปลี่ยนกติกาเรื่อง เปลี่ยนตัวมากขึ้น ให้เด็กฟิต วิ่งสนุกขึ้น แต่ใครจะคิดทำ

รถขนฝัน ไม่ใช่แค่นั้นนะ จริงอยู่ที่การพัฒนาระบบเยาวชนมันจะต้องมีคนมาสนับสนุน แต่นี่มันคือความฝันของเด็กที่ล้มเหลวอะ ขอแค่มีพลังใจกลับมาโฟกัสฟุตบอล คุณก็ไปถึงจุดมุ่งหมายได้ ผมว่าทุกคนที่ลงในวันนี้อะจะจดจำช่วงเวลาวันนี้ได้ไปชั่วชีวิต นักเตะไทยลีคบางคนยังไม่มีโอกาสแบบนี้เลย แค่นี้มันก็มาไกลมากแล้ว ขอแค่พัฒนาต่อไปเท่านั้นเอง

บทความพลังลบไปหน่อย

ไม่เห็นด้วยบางส่วน

เห็นด้วยเรื่องสมาคมที่ควรมีอะไรที่ซัพพอตบอลเยาวชนมากกว่านี้

แต่ไม่เห็นด้วยเรื่อง เป็นสัญลักษณ์ความล้มเหลว

เพราะในโลกความเป็นจริง

ทุกโครงสร้าง มันต้องมีฐานปีระมิด กับยอดปีระมิด

ต่อให้เป็นบอลต่างประเทศ ก็ยังมีทีมใหญ่ กับทีมนอกลีค

หมอนทองก็ฟีลกิมบี้

จะให้ทุกทีมเป็นทีมใหญ่เป็นไปไม่ได้

ส่วนตัวรถขนฝัน มันก็ไม่ได้น่าอดสูอะไรขนาดนั้น รถ6ล้อก็ใช้งานได้ดี

อ.แฮปปี้ เด็กแฮปปี้ โดยสารรถคันนี้ก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูดี เป็นสตอรี่ขายได้อีก

ทีมหมอนทองคือตัวอย่างความสำเร็จของทีมฟุตบอลโรงเรียนเล็กๆ

ผมมองว่าทีมที่ขาดแคลนมีอีกเยอะ แต่ไม่ใช่หมอนทองอะ

อ่านแล้วก็เห็นด้วยนะ แต่บทความที่มันสะท้อนไรแบบนี้ส่วนใหญ่คนก็ อ๋อ เออจริง อืม แล้วก็ลืมๆกันไปในระยะเวลาอันสั้นอะนะส่วนมาก ไม่ช่วยกระตุกอะไรหรอก

เนื้อหาดีแต่ไม่ตื่นเต้นไม่ทัชใจแบบเข้าถึงง่าย คนมักจะปล่อยๆผ่านไป

ผมอ่านแล้ว มันไม่มีวรรคไหนที่เขาจะบอกว่าอยากจะให้ทุกทีมเป็นทีมใหญ่เลย ซึ่งผมก็ไม่ได้เห็นด้วยเหมือนกัน

ลองอ่านดีๆ ความล้มเหลวที่ว่า ผมเข้าใจว่า หมายถึงความล้มเหลวของระบบการจัดการของสมาคมฟุตบอลไทยนะครับ ที่คุณบอกว่า "อ.แฮปปี้ เด็กแฮปปี้ โดยสารรถคันนี้ก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูดี" ผมก็ไม่ได้เห็นต่างนะ แต่มันก็คือมุมของตัว อ.หรือ เด็ก หรือ มุมมองเข้าไปจากคนแบบเราๆ ส่วนบทความนี้เขาก็บอกชัดเจนว่ามองในมุมมองนักกลยุทธ์ ซึ่งที่ผมเอามาให้อ่านเพราะคิดว่ามันคือบทความที่ถูกอธิบายในหัวโขนนักกลยุทธิ์มันเลยเต็มไปด้วยศัพท์ทางการบริหารจัดการ และมองให้เห็น Worst case scenario เพื่ออุดรอยรั่ว

ส่วนที่คุณบอกว่า "ทุกโครงสร้าง มันต้องมีฐานปีระมิด กับยอดปีระมิด" ผมก็เห็นด้วยเช่นกัน แต่มีคำถามว่าแล้วฐานปีระมิดแบบไทยๆแบบเรา มันเคยถูกจัดการให้ดีหรือยัง ผมตามดูทีมบ้านเกิดตั้งแต่ T3 จนตอนนี้ขึ้นมาไทยลีกส์ พูดกันตรงๆ ถ้าเงินไม่ถึง ไม่มีทางที่ทีมจะพัฒนาขึ้นมาไทยลีกส์ 1 ได้ ทีมฟุตบอลส่วนใหญ่ทำเพื่อเป็นฐานเสียงของพรรคการเมือง แล้วลองหันมามองที่ youth league ผมคนนึงที่ปีที่แล้วเปิดใจดู บอกเลยว่าแม่มโคตรจะปาหี่ เด็กที่มีแววจริงๆจะเล่นอยู่ในทีม T2 แล้วแบบนี้เหรอที่สมาคมบอกว่า youth league จะเป็นฐานของการดันดาวรุ่งขึ้นสู่ลีกส์อาชีพ และในขณะที่มี youth league แต่ท่าเรือของนายกสมาคมก็ยังจับไอ่หนุ่มเบอร์ 6 หมอนทองเซ็นสัญญาอาชีพ เอาง่ายๆ ผมว่ายอดคนดูยังไม่ถึง 1 ใน 10 ของบอล 7 สี

ขออนุญาตเห็นต่าง ผมอ่านดูแล้วไม่รู้สึกว่ามันลบเกินไป แต่มันคือความจริงที่ซุกไว้ใต้พรม แล้วควรถูกหยิบขึ้นมาคุยกันแบบตรงไปตรงมาสักที

ถ้ารถขนฝันมันคือสัญลักษณ์ของความล้มเหลว แล้วคนที่ล้มเหลวจะไปที่ไหนอะ คนที่ล้มเหลวไม่สิทธิ์ลุกขึ้นสู้เพื่อความฝันหรอ ในโลกของความเป็นจริงมันไม่มีใครได้ทุกอย่างตามใจทั้งหมดหรอก แต่ทุกคนมีสิทธฺ์ฝันได้เหมือนกัน แค่คุณจะออกไปทำฝันให้มันเป็นจริงรึป่าว นั้นหละสัญลักษณ์ของรถขนฝัน มันควรเป็นสัญลักษณ์ของการลุกขึ้นสู้มากกว่าความล้มเหลว

ทีมเยาวชนระดัับไทยลีก2
กับทีม บ้านๆมันเทียบอะไรไม่ได้เลยนะอันนี้
มันจะเอาไปล้มเหลวกับรถขายฝัน

ที่มันล้มเลวคือการบริหารการคอรัปชั่นของสมาคมนี่ละ

อ่านหนังสือให้แตกก่อน ให้กลับไปอ่านอีกรอบครับ
เหนื่อยกับคนไทย ไม่เกิน 7 บรรทัดมีอยู่จริง

ผมว่าผมเข้าใจนะ ผมไม่เห็นด้วยอะ ที่มันเป็นสัญลักษณ์ของความล้มเหลว ผมว่าคุณไม่เข้าใจผมมมากกว่า
ปล.คุณจะด่าสมาคมก็ด่าสมาคมไปดิ จะมาว่าคนอื่นทำไม ในเมื่อมันเป็นสิ่งเดียวที่เค้าทำได้ คุณจะให้เค้ายอมแพ้แล้วไม่ฝันหรอแล้วอีกอย่างคนเค้าไม่ได้โรแมนติกความยากลำบากกัน คนเค้าโรแมนติกความพยายามสู้ไม่ถอยกันมากกว่า อย่างนักเตะหมอนทองนี่คัดมาหลายที่ไม่ติดสักทีก้มี วันนี้ทำสำเร็จได้ก้าวไปอีกขั้นมันก็เป็นเรื่องน่ายินดีมากกว่าจะมาว่าแบบนั้น

โรงเรียนหมอนทองไม่ใช่โรงเรียนวัดนะครับ อดีตเป็นโรงเรียนสอนศาสนาอิสลามที่มีเอกชนสนับสนุน ไม่ได้ขาดแคลนขนาดนั้น ตัวโรงเรียนมีสนาม indoor outdoor ครบ ห้องเรียนติดแอร์นะครับ แต่ในโครงสร้างโรงเรียนนักเรียนแค่ 500คน มี 15ห้องเรียน มันไม่จำเป็นต้องมีรถบัสรับส่งนักกีฬาอยู่แล้ว เช่ารถบัสให้ก็ได้สบายๆ แต่มันจะไม่มี story ไง

ช่าย ผมก็คิดงั้นมันก็แค่สัญลักษณ์ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของทีมอะ ไม่อยากให้คนอื่นที่ไม่เข้าใจมามองไม่ดีเลย

เท่าที่ผมอ่านแบบเร็วๆ ไม่ได้ตีความอะไรเลยนะครับ บทความสื่อถึงความล้มเหลวของระบบฟุตบอลไทย ไม่ได้สื่อถึงความล้มเหลวของหมอนทองเลยครับ

edit เพิ่ม อ่านมาละ บทความชื่นชมทีมหมอนทองด้วยซ้ำ ว่า ในระบบห่วยๆแบบนี้ ยังสามารถ ฝ่าฝันมาจนถึงขนาดนี้ได้ครับ

สิ่งที่ผมอยากให้ทำมันไม่ใช่แบบนั้น คุณก็เขียนไปเลยความล้มเหลวของสมาคมฟุตบอลไทย หมอนทองมันไม่ได้ยากไร้ขนาดนั้น รถขนฝัน มันเป็นสัญลักษณ์ที่เค้าสถาปนาขึ้นมาเพื่อความฝันเค้า พวกคุณไม่เข้าใจมันเฉยๆ ผมแค่ไม่ชอบไม่อยากให้ไปว่ามัน

คิดว่าผิดประเด็นไปหน่อยที่ตั้งใจโฟกัสเรื่องรถที่ใช้ = ความล้มเหลวของระบบฟุตบอล แต่เรื่องอื่นๆเห็นด้วยนะ

โรงเรียนผมรัฐบาลในกรุงเทพทั่วไปไม่ใช่โรงเรียนวัด ตอนไปแข่งโครงงานครูก็ให้นั่งไอ้รถแบบนี้ไปนี่แหละ ตอนนั้นเรียกรถขนหมู เพราะมันเป็น asset โรงเรียนไม่ต้องเช่า ก็ไม่เห็นมีใครบอกว่าเป็นความล้มเหลวของระบบการศึกษานะ

ผมเลยบวกลบ ไม่ได้รู้สึกว่ามันพิเศษอะไร หรือ ไม่ได้รู้สึกว่ามันย่ำแย่อะไร ก็แค่การเดินทางอะ

แต่คำถามอื่นๆผมเห็นด้วยและน่าจะเป็นสิ่งที่คนเขียนควรจะสื่อมากกว่า
- ทำไมคนสนใจบอลเจ็ดสีมากกว่ารายการแข่งขันของสมาคม
- ทำไมนักเตะเหล่านี้ไม่ได้โอกาสอยู่ในระบบอะคาเดมี่ต้องมาอาศัยรายการแบบนี้เพื่อโชว์ฝีมือ
- สมาคมสามารถสนับสนุนอะไรฟุตบอลเยาวชนในวงกว้างได้มากกว่าการอัดฉีดเงินหรือดึงนักเตะหรือโค้ชเข้าสังกัดที่ก็เป็นการรวมศูนย์อยุ่ดี ?